ΛΕΩΝΙΔΑ Γ.ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ : ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ

 

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ

 

Γεννήθηκα μία Κυριακή του Δεκέμβρη

ανήμερα του Πρωτομάρτυρα

της Χριστιανοσύνης.

 

Κι ήταν μαύρη Κατοχή.

 

Φορτωμένος ενοχές

λες και ήμουν εγώ

ο παραβάτης πρωτόπλαστος.

 

Γεννήθηκα μέσα στο φόβο

και την ανασφάλεια.

 

Τότε που ο μονόφθαλμος

Κύκλωπας με έβλεπε

με  θολωμένο  μάτι

και με  δακτυλοδεικτούσε

πίσω από την κουκούλα του.

 

Δεν χόρτασα το γάλα της Πηγής

είχε κι εκείνη αποκλειστικά

δικό της παιδί

να ταΐσει, τον Ηλία της.

 

Τού στέρησα μέρος από το δικό του γάλα

γι’ αυτό ίσως κι έφυγε  νωρίς.

 

Χόρτασα όμως το κρύο, τη φτώχια και το φόβο.

 

Έρχονταν τα βράδια στον ύπνο μου,

Εφιάλτης και μου έκλεβε τα όνειρα.

 

Το πρωί ζούσα στο σκοτάδι

κι ας είχε ξημερώσει.

 

Οι σφαίρες των  Γερμανών

σημάδεψαν το σπίτι μας

και το μυαλό της Μάνας μου.

 

Λίγο  πριν πεθάνει

την είχε κυριέψει ο φόβος.

 

«Φύγετε, μας  έλεγε, φύγετε,

έρχονται οι Γερμανοί».

 

Οι ενοχές

μήπως και δεν πάμε στον Παράδεισο

μας  συνόδευαν κάθε μας βήμα.

 

Από το σπίτι στην Εκκλησία

από την Εκκλησία στο Σχολείο

κι από εκεί στο σπίτι.

 

Οδοιπόροι μίας ολόκληρης ζωής

δεν μας συνόδευε κανένας

στη δική μας Εμμαούς.

 

Ακόμα και τα στοιβαγμένα σύννεφα

στο νοτισμένο ορίζοντα

έγιναν τέρατα κάποια βράδια

που μικρός με έταξαν να φυλάω

αντί για «Θερμοπύλες»

ένα σωρό καρπούζια.

 

Οι κραυγές του μικρού φοβισμένου

αντήχησαν στο χωριό

και στον κάμπο

ολόκληρο.

 

Ήταν κραυγές φόβου

που σημάδεψαν μία ολόκληρη ζωή.

 

Ήθελα αντάρτης να γενώ

να κυνηγήσω τους φόβους, την πείνα

και την ανασφάλεια.

 

Δεν μέτρησα ποτέ χιλιόμετρα

οδοιπορίας μέσα στις χιονισμένες μέρες

χωρίς παλτό, αδιάβροχο κι ομπρέλα.

 

Που χρήματα για πολυτέλειες.

 

Αγώνας για ένα τσουβάλι αλεύρι

να ζυμώσεις το αύριο.

 

Αν και πέρασε κοντά αιώνας

με κυνηγάει ακόμη εκείνος

ο Κύκλωπας πίσω απ’ την κουκούλα του.

 

Αν και μετά από χρόνια πέταξε

την κουκούλα του συνέχισε

να με κυνηγάει ξεδιάντροπα

ήθελε σώνει και καλά

τα φτερά να μου κόψει.

 

Όμως όσες και προσπάθειες

κι αν έκανε, ο ίδιος πάντα

κατρακυλούσε στο δικό του βάραθρο.

 

Αν κι απόκαμε στην προσπάθεια,

κατόρθωσε να γεμίσει χαρτιά

το αρχείο του χρόνου.

 

Τα φτερά παρέμειναν πάντα γερά

και συνεχίζω ακόμη και σήμερα να πετώ

στους αιθέρες..

 

Καληνύχτα Μονόφθαλμε!...

 

Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης

 

 

ΞΑΝΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΒΡΑΔΙΝΑ

 

ΞΑΝΑΡΧΙΖΟΥΝ ΤΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΒΡΑΔΙΝΑ

ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

«ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ»

 

Μετά  τη βίαια  διακοπή  τους, λόγω Κορωνοϊού,  ξαναρχίζουν την προσεχή Δευτέρα 21^η Νοεμβρίου 2022  και ώρα 7 μ.μ.  οι Πνευματικές-Λογοτεχνικές   εκδηλώσεις της Εταιρείας Λογοτεχνών, τα γνωστά πλέον  ανά Δευτέρα Φιλολογικά βραδινά, που γίνονταν για δεκαετίες και πλέον  με τη συνεργασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης  στην αίθουσα του Αναγνωστηρίου της.

 

Φέτος μετά τη μείωση του απασχολούμενου προσωπικού της   Βιβλιοθήκης, και της  εξ αιτίας τούτου, αδυναμίας συνέχισης   των Φιλολογικών Βραδινών στο Αναγνωστήριο της ,το Δ.Σ. της εταιρείας σε συνεννόηση με τη Διοίκηση της Στέγης Γραμμάτων  «ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ» αποφασίστηκε, τα Φιλολογικά Βραδινά να  συνεχίσουν στο εξής, στην αίθουσα εκδηλώσεων  της Στέγης Γραμμάτων κάθε Δευτέρα και από ώρα 7 μ.μ. έως 8,30.

 

          Συγκεκριμένα την προσεχή Δευτέρα 21^η Νοεμβρίου και ώρα 7.00 θα γίνει η  παρουσίαση του νέου βιβλίου του μέλους του Δ.Σ.  της Εταιρείας –Συγγραφέα και τέως Προέδρου του Συνδέσμου Ναυπακτίων της Πάτρας  Ηλία Δημητρόπουλου με  τίτλο: «Η ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΕΛΜΑ ΤΟΥ ΛΙΜΠΕΡΑΚΗ ΓΕΡΑΚΑΡΗ Οκτ.1697(Μαρτ.1689-Οκτ.1697»

 

To βιβλίο θα παρουσιάσουν: η Αλεξάνδρα  Βαγγέλη Τηλιγάδη Αρχιτέκτων- Μηχανικός  και  ο Κώστας Αθανασόπουλος Φιλόλογος -Συγγραφέας.

 

Την εκδήλωση θα συντονίσει  ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών   Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης.

 

Η είσοδος για το κοινό  θα είναι ελεύθερη και θα τηρούνται τα μέτρα υγειονομικής προστασίας.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΒΡΑΔΙΝΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ν. Δ. ΕΛΛΑΔΟΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΒΡΑΔΙΝΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ   Ν. Δ. ΕΛΛΑΔΟΣ

*******************

 

ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ «ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ»

 

 

 

 

 

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2022 – ΜΑΪΟΣ  2023

 

NOEMΒΡΙΟΣ 2022

 

21/11 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του μέλους του Δ.Σ.  της Εταιρείας -Συγγραφέα Ηλία Δημητρόπουλου με  τίτλο: «Η ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ ΥΠΟ ΤΟ ΠΕΛΜΑ ΤΟΥ ΛΙΜΠΕΡΑΚΗ ΓΕΡΑΚΑΡΗ Οκτ.1697(Μαρτ.1689-Οκτ.1697».

To βιβλίο θα παρουσιάσουν:

-          Αλεξάνδρα  Βαγγέλη Τηλιγάδη Αρχιτέκνων- Μηχανικός

-          Κώστας Αθανασόπουλος Φιλόλογος -Συγγραφέας.

 

28/11 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Φιλολογικό Μνημόσυνο του αείμνηστου συγγραφέα-Ιστορικού Ερευνητή  και  Αντιπροέδρου   της Εταιρείας Λογοτεχνών Λεωνίδα Καρνάρου με τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το αιώνιο ταξίδι του.

 

Για τη ζωή και το έργο   του θα μιλήσουν:

-          Λεωνίδας Μαργαρίτης πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών

-          π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης Καθηγητής- Συγγραφέας  και

-           Φώτης Δημητρόπουλος    Καθηγητής-Συγγραφέας μέλος  Δ.Σ. Εταιρείας Λογοτεχνών

 

 

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2022

 

5/12  Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής:  Ηρακλής Καλλέργης Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου  Πατρών

Θέμα:  «Πνευματικός και Τεχνικός Πολιτισμός»

 

12/12 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής:  Φώτης Δημητροπουλος

Θέμα: Παρουσίαση ποιητικής Συλλογής του Λάμπρου Βρεττού με τίτλο :

 « Της ζωής και του Θανάτου».

 

19/12 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής: Λάμπρος Βρεττός Εκπαιδευτικός-Λογοτέχνης.

Θέμα: « Ο πόνος στη ζωή μας και η αντιμετώπισή του»

 

26/12 Δευτέρα   Επόμενη Χριστουγέννων

                                            ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2023

 

2/1 Δευτέρα

(Επόμενη Πρωτοχρονιάς)

 

9/1 Δευτέρα 7.00 μ. μ.

Ομιλητής: Δημήτρης Παπαθανασόπουλος Φιλόλογος-Συγγραφέας

Θέμα: « Ο Χρόνος ως διαχρονική αξία».

 

16/1 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής: Αλέξης Γκλαβάς  Δημοσιογράφος  Λογοτέχνης

Θέμα:  « Ευριπίδης, Μνησάρχου. Ο προβοκάτορας.. ».

 

23/1  Δευτέρα   7.00 μ.μ.

Ομιλητής: Σωτήρης Νικολακόπουλος  , Λογοτέχνης

Θέμα:  «Περικλής Γιαννόπουλος , ο  ΄Ελλην ».

 

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ  2023

 

6/2 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

 Παρουσίαση της ποιητικής Συλλογής «Δούρειος Ίππος» Μάρθας Βασκαντήρα.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν  οι συγγραφείς:

Φώτης Δημητρόπουλος , Σωτήρης Νικολακόπουλος, Νόπη Γραικούση και Σταυρούλα Βενιέρη  υπεύθυνη των  εκδόσεων  «ΚΟΥΡΟΣ».

Απαγγελίες από τη Θεατρική Ομάδα «Ονειροπαρμένοι» και τη  Χριστίνα Παπανικόλα.

 

13/2 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής:   π. Ευάγγελος Πριγκιπάκης  Καθηγητής-Συγγραφέας

Θέμα: « Η διαλεκτική Μαρξισμού και Χριστιανισμού  στην ποίηση  του Γιάννη Ρίτσου»

 

20/2 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

 

Παρουσίαση του βιβλίου της Αναστασίας Ευσταθίου με τίτλο: «Ο ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ».

Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο Γιώργος Μόσχος, Συγγραφέας-blogger- τυπογράφος, ενώ χαιρετισμό θα κάνει η εκδότρια του «Ηδύφωνου» Μαρία Παναγιωτακοπούλου.

 Τον πρωταγωνιστή του έργου θα συστήσει η ίδια η συγγραφέας .

 

 

 

27/2 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ

 

 

 

                                                  ΜΑΡΤΙΟΣ 2023

 

 

6/3 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής : Γεώργιος Σπηλιωτόπουλος Πρόεδρος Εφετών επί τιμή-Συγγραφέας

Θέμα: Ναπολέων Σουκατζίδης

 

 

13/3 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής:   Χρήστος Μούλιας Δικηγόρος Συγγραφέας-Ιστορικός Ερευνητής

Θέμα: Μικρασιατική Καταστροφή. Δίκη των «Εξι»

 

 

 

20/3 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Ομιλήτρια: Χριστίνα Κόκκοτα, Φιλόλογος-Θεατρολόγος-Συγγραφέας.

Θέμα: «Ποίηση και Μουσική: Μάνος Χατζηδάκης, ένα υπόδειγμα μελοποιημένης ποίησης».

 

- Απονομή βραβείων Ποιητικού Διαγωνισμού.

- Απαγγελίες ποιημάτων Πατρινών Ποιητών.

 

 

27/3 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

.

 Ομιλήτρια: Ευγενία  Αρβανίτη-Παλαιολόγου

Θέμα: «Τάσος  Λειβαδίτης ο ποιητής του πόνου και της ελπίδας».

 

 

 

 

                                                ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2023

 

3/4  Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλήτρια: Αναστασία Γώγου- Σταματελάτου    Καθηγήτρια - Συγγραφέας.

Θέμα: «Μεσολόγγι, βωμός Ελευθερίας».

 

 

10/4 ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

 

 

17/4 ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

 

 

24/4   Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλήτρια: Ειρήνη Τρίκη, Νομικός - Ερευνήτρια.

Θέμα:  «Η ομιλία του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη κατά τη διάρκεια της τελετής αποκαλυπτηρίων  Ανδριάντα Γρηγορίου Ε΄   Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Αθήνα 1872».

 

 

 

ΜΑΪΟΣ 2023

 

1/5  ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

 

8/5 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλήτρια: Ηλιάννα Πέττα, Φιλόλογος-Νηπιαγωγός.

Θέμα: «Το μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη».

 

 

 

15/5 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλητής: Σπύρος Παπουτσάκης, Ιατρός-Λογοτέχνης

Θέμα: « Αισιοδοξια, χιούμορ, γέλιο οι  φίλοι της υγείας ».

 

22/5 Δευτέρα 7.00 μ.μ.

 

Ομιλητής:Γεράσιμος  Ρηγάτος Ιατρός –Λογοτέχνης Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

Θέμα: Λογοτέχνες με ψυχική νόσο και εγκλεισμό.

 

 

29/5  Δευτέρα 7.00 μ.μ.

Ομιλήτριες: -Ειρήνη Μπόμπολη Φιλόλογος- Συγγραφέας.

                  -Χριστίνα Παπανικόλα  Ποιήτρια-Ηθοποιός

Θέμα: «Χρήστος Λάσκαρης η λακωνική θέαση της ποιητικής ουσίας».

ΛΕΩΝΙΔΑ Γ .ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ: ΥΠΟΘΑΛΠΕΤΑΙ ΜΗΠΩΣ Η ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ;

ΥΠΟΘΑΛΠΕΤΑΙ  ΜΗΠΩΣ Η ΝΕΟΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ ;

 

 

 

                     Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη Επιτ. Δικηγόρου

Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδος

                     Στο τετρασέλιδο φυλλάδιο που εκδίδεται και κυκλοφορεί στους ναούς της Εκκλησίας μας με τον τίτλο:  «ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ» από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, και στα τελευταία φύλλα με αριθ.13 και 14 της 31^ης Μαρτίου και 7^ης  Απριλίου ε.ε. αναγγέλθηκε η υποδοχή ιεράς εικόνας Παναγίας Ελεούσης του Τιχβιν της Ρωσίας (στο φ.13) και ανακοινώθηκε Λειτουργικό Πρόγραμμα για την Ιερά Εικόνα Παναγίας Ελεούσης του Τιχβιν της Ρωσίας.(Φ.14).

Επίσης έγινε γνωστό πως όσοι Ιερείς επιθυμούν να διοργανώνουν με τις ενορίες τους προσκυνηματική επίσκεψη, δύνανται να λάβουν μέρος στις ιερές ακολουθίες.

Αυτές οι ανακοινώσεις που προφανώς εκφράζουν και καλύπτονται από την Διοίκηση της Εκκλησίας μας, μας προβλημάτισαν.

Τον προβληματισμό μας αυτό συνοδεύσαμε με την επικεφαλίδα του παρόντος άρθρου μας και νοιώθουμε την ανάγκη να σας κάνουμε κοινωνούς του προβληματισμού μας και  να αναρωτηθούμε  αν βρισκόμαστε σε μια εποχή νεοειδωλολατρείας  την οποία εισάγει με την πολιτική και  πρακτική της η σημερινή διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος

            Η  διδασκαλία της Εκκλησίας μας  όπως  διακηρύχθηκε με απόλυτο και σαφή τρόπο στις αποφάσεις της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου ορίζει ότι τα πρόσωπα που εικονίζονται και στα οποία  αποδίδουμε προσκύνηση είναι εκείνα  της Αγίας Τριάδος  ενώ αντίθετα  τιμούμε τους Αγίους. Η προσκύνηση και η τιμή μεταβαίνουν στο πρωτότυπο, δεν παραμένουν στην εικόνα.

 Η ιδιαίτερη αναφορά  που γίνεται και στις μέρες μας σε συγκεκριμένες εικόνες στις οποίες αποδίδονται θαυματουργικές ιδιότητες  είναι μια τάση εκδήλωσης της ευσέβειας του λαού μας , η οποία μπορεί εύκολα να μεταλλαχθεί σε ειδωλολατρία.

  Ιδιαίτερα ιστορικά γεγονότα  και  λαϊκές ακόμη  παραδόσεις έδωσαν στο λαό μας την αίσθηση πως ορισμένες εικόνες  διαθέτουν  θαυματουργικές ιδιότητες.

 Στο Ευαγγέλιο αναφέρεται ότι ο Ιησούς Χριστός έκαμε πολλά «σημεία». Λανθασμένα τα σημεία μεταφράστηκαν σε θαύματα. Το σημείο δηλώνει σχέση,  κοινωνία,  εμπιστοσύνη, αγιασμό, απελευθέρωση της ελευθερίας από κάθε ύπουλη και ψυχαναγκαστική επιβουλή. Το «σημείο» δηλώνει πληρότητα σχέσης, δηλαδή αγιασμό.

Τι ακριβώς  όμως συμβαίνει όταν οι πιστοί καλούνται να λατρέψουν και να ασπασθούν συγκεκριμένες εικόνες Αγίων μορφών  που χαρακτηρίζονται θαυματουργικές, αντιδιαστέλλοντάς τις με άλλες  που αναπαριστούν τις ίδιες Άγιες μορφές;

To μόνο πρόσωπο  στο οποίο μπορεί κανείς να προσδοκά  θαύμα  είναι το Θείο  και  όχι η εικόνα του από όποιο υλικό, χρώμα και καλλιτέχνη  και εάν έχει  ιστορηθεί.

Δεν επιθυμώ να υιοθετήσω την άποψη Ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος που είχε δηλώσει:  «πως πολλοί στην Εκκλησία ενθαρρύνουν την ειδωλολατρία και περιφέρουν λείψανα Αγίων και Ιερά Κειμήλια για να γεμίσουν τα παγκάρια των Εκκλησιών»( ΤΑ ΝΕΑ  της  10-12-2002).

Όμως θεωρώ πως  δεν πρέπει να διακονεί  κανείς την εκμετάλλευση της πίστης και του θρησκευτικού συναισθήματος  με οποιαδήποτε προσχήματα. Και αυτό βεβαίως μεγεθύνεται  όταν επιχειρείται από ιερωμένους.

Ο κάθε πιστός έχει  την αναφορά του σε εικόνες  Αγίων μορφών της Ορθοδοξίας και μ' αυτές κοσμεί  το εικονοστάσιο της  κατοικίας  του και έχει  συνδυάσει  ιστορικά γεγονότα και ανάγκες καθημερινές, με ζωντανές συγκυρίες και περιστατικά που του δίνουν θάρρος ,δύναμη και κουράγιο στις αντιξοότητες της ζωής του.

 Πέρα από την καλλιτεχνική τους αξία και την ομορφιά που αποπνέουν βρίσκει  πάντα μέσα από την προσευχή  ενώπιον τους την παρηγοριά και την παραμυθία.

 Αλήθεια σε τι θα διαφέρει για τον πιστό να προσευχηθεί σε μια «θαυματουργή» εικόνα κάποιου προσκυνήματος από την προσευχή που θα κάνει και τον τιμητικό ασπασμό στην εικόνα της ιδίας μορφής που έχει στο εικονοστάσι του; Mήπως θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια σε χρόνο, να απευθυνθεί  στην εικόνα τη «θαυματουργή» που θα φέρει ο κάθε ιερωμένος σε κάποιο ναό για δημόσιο προσκύνημα; Τα προηγούμενα των συνωστισμών και των διαπληκτισμών ανάμεσα σε «πιστούς» σε ουρές που σχηματίζονται δεν είναι στοιχεία που τιμούν την Ορθοδοξία.

Το θαύμα τελεσιουργείται με την πίστη του Χριστιανού και όχι με τυπικές συμπεριφορές και με τελετουργίες που δεν υπηρετούν στο σεβασμό και τη σεμνότητα που επιβάλλουν οι ιερές στιγμές.

Όταν ο λαός έχει μεγάλη ανάγκη από ελπίδα και η μόνη του καταφυγή  είναι η Εκκλησία, δεν είναι δυνατόν εκείνη  με  εκπροσώπους της  να τον παραδίδει στην  εκμετάλλευση ούτε  και να τον εξωθεί  στη  ειδωλολατρία.

   

 

 

 

ΛΕΩΝΙΔΑ Γ.ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ :ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ;

                 ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ;

 

            Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη Επιτ. Δικηγόρου

            Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών

Η διδασκαλία της Εκκλησίας μας όπως διατυπώθηκε και διακηρύχθηκε με απόλυτο και σαφή τρόπο στις αποφάσεις της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου ορίζει ότι τα πρόσωπα που εικονίζονται και στα οποία αποδίδουμε προσκύνηση είναι εκείνα της Αγίας Τριάδας ενώ αντίθετα τιμούμε τους Αγίους.

 Η προσκύνηση και η τιμή μεταβαίνουν στο πρωτότυπο, δεν παραμένουν στην εικόνα.

Η ιδιαίτερη αναφορά που γίνεται και στις μέρες μας σε συγκεκριμένες εικόνες στις οποίες αποδίδονται θαυματουργικές ιδιότητες είναι μια τάση εκδήλωσης της ευσέβειας του λαού μας , η οποία μπορεί εύκολα να μεταλλαχθεί σε ειδωλολατρία.

Ιδιαίτερα ιστορικά γεγονότα και λαϊκές ακόμη παραδόσεις έδωσαν στο λαό μας την αίσθηση πως ορισμένες εικόνες διαθέτουν θαυματουργικές ιδιότητες.

Στο Ευαγγέλιο αναφέρεται ότι ο Ιησούς Χριστός έκαμε πολλά «σημεία».

 Λανθασμένα τα σημεία μεταφράστηκαν σε θαύματα.

Το σημείο δηλώνει σχέση, κοινωνία, εμπιστοσύνη, αγιασμό, απελευθέρωση της ελευθερίας από κάθε ύπουλη και ψυχαναγκαστική επιβουλή.

 Το «σημείο» δηλώνει πληρότητα σχέσης, δηλαδή αγιασμό.

Τι ακριβώς όμως συμβαίνει όταν οι πιστοί καλούνται να λατρέψουν και να ασπασθούν συγκεκριμένες εικόνες Αγίων μορφών που χαρακτηρίζονται θαυματουργικές,  αντιδιαστέλλοντάς τις  με άλλες που αναπαριστούν τις ίδιες Άγιες μορφές;

To μόνο πρόσωπο στο οποίο μπορεί κανείς να προσδοκά θαύμα είναι το Θείο και όχι η εικόνα του από όποιο υλικό, χρώμα και καλλιτέχνη και εάν έχει ιστορηθεί.

Δεν επιχειρώ να υιοθετήσω την άποψη Ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος που είχε δηλώσει: «πως πολλοί στην Εκκλησία ενθαρρύνουν την ειδωλολατρία και περιφέρουν λείψανα Αγίων και Ιερά Κειμήλια για να γεμίσουν τα παγκάρια των Εκκλησιών»( ΤΑ ΝΕΑ της 10-12-2002).

Όμως θεωρώ πως δεν πρέπει να διακονεί κανείς την εκμετάλλευση της πίστης και του θρησκευτικού συναισθήματος με οποιαδήποτε προσχήματα.

 Και αυτό βεβαίως μεγιστοποιείται όταν επιχειρείται από ιερωμένους.

Ο κάθε πιστός έχει την αναφορά του σε εικόνες Αγίων μορφών της Ορθοδοξίας και μ' αυτές κοσμεί το εικονοστάσι του και έχει συνδυάσει ιστορικά γεγονότα και ανάγκες καθημερινές, με ζωντανές συγκυρίες και περιστατικά που του δίνουν θάρρος ,δύναμη και κουράγιο στις αντιξοότητες της ζωής του.

 Πέρα από την καλλιτεχνική τους αξία και την ομορφιά που αποπνέουν βρίσκει ο πιστός πάντα μέσα από την προσευχή ενώπιον τους την παρηγοριά και την παραμυθία.

Αλήθεια σε τι θα διαφέρει για τον πιστό να προσευχηθεί σε μια «θαυματουργή» εικόνα κάποιου προσκυνήματος από την προσευχή του και τον τιμητικό ασπασμό στην εικόνα της ιδίας μορφής που βρίσκεται στο εικονοστάσι του;

Μήπως θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια χρόνου να απευθυνθεί «στην εικόνα τη θαυματουργή» που θα φέρει ο κάθε ιερωμένος για δημόσιο προσκύνημα;

Τα προηγούμενα των συνωστισμών και των διαπληκτισμών ανάμεσα σε «πιστούς» σε ουρές που σχηματίζονται δεν είναι στοιχεία που τιμούν την Ορθοδοξία.

Το θαύμα τελεσιουργείται με την πίστη του Χριστιανού και όχι με τυπικές συμπεριφορές και τελετουργίες που δεν υπηρετούν το σεβασμό και τη σεμνότητα που επιβάλλουν οι ιερές στιγμές.

Όταν ο λαός έχει μεγάλη ανάγκη από ελπίδα και η μόνη του καταφυγή είναι η Εκκλησία, δεν είναι δυνατό οι εκπρόσωποι της να τον παραδίδουν στην εκμετάλλευση και την ειδωλολατρία.