Στις μέρες σας ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα το ζήτημα της ανάπτυξης του Θρησκευτικού τουρισμού. Κάποιοι θεωρούν ότι ο θρησκευτικός λεγόμενος τουρισμός θα φέρει έσοδα στην οικονομία του τόπου αφού κάθε επισκέπτης στην πόλη μας όλο και κάτι θα αφήσει κατά την αναχώρηση του. Τελευταία αναζωπύρωση του ζητήματος έγινε από το πρόξενο της Ρωσίας ο οποίος στην ουσία επανέφερε το αίτημα της Εκκλησίας της για μεταφορά για προσκυνηματικούς λόγους στη Μόσχα της Τίμιας Κάρας του Αγίου Ανδρέου.
Πριν προχωρήσουμε στις δικές μας εκτιμήσεις πάνω στο ζήτημα θα θέλαμε να κάνουμε μια αναδρομή στη ιστορία για την τιμή που επεφύλασσαν τόσο οι αρχαίοι Έλληνες στους Ήρωες όσο και οι νεοέλληνες στους Αγίους τους.
Δεν υπήρχε στην αρχαιότητα πόλη που να μην θέλει να έχει τον ήρωα του. Ο ήρωας ήταν θείος προστάτης της χώρας, Κέντρο λατρείας των ηρώων ήταν γενικά ο τάφος κάθε ήρωα. Αυτές οι τιμές συνεχίζουν να προσφέρουν μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, οι πιστοί στους Αγίους και τους Μάρτυρες.
Όπου υπήρχε ο τάφος του Ηρωα οι αρχαίοι Έλληνες ανήγειραν παρεκκλήσια ,τα γνωστά μας Ηρώα .Το ίδιο και οι πιστοί σήμερα στον τάφο του μαρτυρίου των Αγίων ανεγείρουν ναούς και αποδίδουν τιμές και λατρευτικές τελετές.
Είναι παγιωμένη η αντίληψη ότι τόσο οι ήρωες της αρχαίας Ελλάδος όσο και οι Άγιοι της Εκκλησίας μας ήταν πρόσωπα τα οποία εξασκούσαν τεράστια απήχηση στο λαό ο οποίος τους αναγνώριζε ακόμη και θαυματουργικές επεμβάσεις στη ζωή τους.
Στα λείψανα των Ηρώων όσο και τα λείψανα των αγίων επεδείκνυαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και απέδιδαν ιδιαίτερη τιμή. Πολλές φορές μεταφέρονταν από πόλη σε πόλη. Για παράδειγμα τα οστά του Έκτορα από την Τροία μεταφέρθηκαν στη Θήβα και του Οιδίποδα από τη Θήβα στην Αθήνα.
Την ίδια συμπεριφορά είχαν και οι Χριστιανοί Βυζαντινοί Αυτοκράτορες όταν μετά την ανέγερση του Ναού των Αγίων Αποστόλων συγκέντρωσαν και μετέφεραν σ’ αυτόν τα λείψανα όλων των Αποστόλων. Δημιουργήθηκε στην αρχαία Ελλάδα μια λατρεία λειψάνων ανάλογη με εκείνη που δημιουργήθηκε αργότερα με τους Χριστιανούς.
Έκτιζαν και τοποθετούσαν τα οστά των Ηρώων στα θεμέλια των τειχών γιατί θεωρούσαν πως οι ήρωες τους προστάτευαν από τους ξένους εισβολείς.
Την αρχαιοελληνική παράδοση ακολούθησε και η νέα θρησκεία και έτσι προκειμένου να εγκαινιασθεί ένας ναός στη βάση του θυσιαστηρίου, δηλαδή του αρχαίου βωμού, τοποθετούν λείψανα Αγίων.
Επόμενο είναι η φύλαξη και η έκθεση σε ναούς προς τιμητική προσκύνηση λειψάνων Αγίων να προσελκύει το ενδιαφέρον των πιστών από άλλες περιοχές τόσο της χώρας όσο και άλλων ομοθρήσκων και ομοδόξων λαών.
Σ’ αυτή τη κατεύθυνση στρέφετε και το ενδιαφέρον εκείνων που μιλούν και σήμερα περί θρησκευτικού τουρισμού..
Αλλά έχει και άλλες παραμέτρους το ζήτημα. Συγκεκριμένα η Τίμια κάρα του Αγίου Αποστόλου στην πόλη μας επισφράγισε και με το σταυρό του Μαρτυρίου το μεγαλείο ενός μεγαλοπρεπούς ναού που ο πιστός λαός της πόλεως των Πατρών έκτιζε ένα ολόκληρο αιώνα.
Αποτελεί πολύτιμο θησαυρό για την εκκλησία των Πατρών που πολλοί θα ήθελαν να αποκτήσουν.
Διατυπώθηκε λοιπόν από τη Εκκλησία της Ρωσίας το αίτημα μεταφοράς για προσκυνηματικούς λόγους της Τίμιας Κάρα του Αγίου Ανδρέα, στη Μόσχα.
Το εγχείρημα περί ενισχύσεως του θρησκευτικού τουρισμού με την ανάπτυξη επενδύσεων και την προβολή της Πελοποννήσου και ιδιαίτερα της Πάτρας δεν θα πρέπει να εύρει ανταπόκριση.
Προφανώς ο Σεβασμιότατος να μην επιθυμούσε να λάβει μόνος εκείνος, το βάρος της απορρίψεως του αιτήματος. Η παραπομπή του ζητήματος στην Ιερά Σύνοδο θεωρούμε ότι τον διευκολύνει και ελπίζεται να καταβάλει κάθε προσπάθεια στις διαβουλεύσεις μεταξύ των συνοδικών ώστε να υπάρξει αρνητική απάντηση στο αίτημα.
Κατ’ αρχήν θεωρούμε ότι είναι λάθος τακτική αυτό που συμβαίνει με την μεταφορά ιερών εικόνων και λειψάνων σε άλλες περιοχές με το πρόσχημα των προσκυνηματικών λόγων.
Όταν ένας επιθυμεί να προσκυνήσει τη Σεπτή εικόνα της Μεγαλόχαρης στην Τήνο δεν έχει παρά να επισκεφθεί το νησί. Όταν επιθυμεί κάποιος να προσκυνήσει την Τίμια κάρα του Αποστόλου Αγίου Ανδρέου δεν έχει παρά να επισκεφθεί την πόλιν των Πατρών.
Πως άλλωστε θα δικαιολογήσουν τον θρησκευτικό τουρισμό οι θιασώτες του. Όταν αντί να έρχονται στην πόλη μας μεταφέρουμε εμείς τα ιερά μας προσκυνήματα σ’ όσους εκφράζουν αυτή την επιθυμία;
Αλλά και μια άλλη παράμετρος την οποία θα πρέπει να εκτιμήσουν οι συνοδικοί και ο Μητροπολίτης στην κυρία Εκκλησιαστική δικαιοδοσία του οποίου υπάγεται ο ναός του Πρωτοκλήτου και τα ιερά μας λείψανα, είναι ποιος και πως θα εγγυηθεί ότι θα επιστρέψει και πάλιν ασφαλώς η Τίμια κάρα του Πρωτοκλήτου στην πόλη μας. Τόσα αεροπορικά και άλλα ατυχήματα συμβαίνουν κατά καιρούς στις μέρες μας. Ποιός θα αναλάβει την ευθύνη αυτή και τι θα συμβεί εάν παρά τις περί του αντιθέτου προβλέψεις ,συμβεί το μοιραίο.
Θρησκευτικός τουρισμός με μεταφορά των θησαυρών της Ορθοδοξίας εκτός της περιοχής της πόλεώς μας δεν είναι δυνατόν να νοηθεί. Όσοι το ισχυρίζονται και το προπαγανδίζουν μάλλον δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος. Και όσοι παραγνωρίζουν τους κινδύνους μάλλον στερούνται σοβαρότητας.
Εύχομαι να επικρατήσουν συνετές σκέψεις και αποφάσεις ευθύνης….
Λεωνίδας Γ.Μαργαριτης
Οι μετεγγραφές και οι αδικίες
Οι μετεγγραφές και οι αδικίες
Πολλά μέσα ενημέρωσης και διάφοροι σχολιαστές των πανελληνίων εξετάσεων αναφέρονται σε αδικίες που παρατηρούνται επειδή κάποιοι υποψήφιοι πολυτέκνων οικογενειών εισάγονται σε σχολές με βαθμολογίες πολύ χαμηλότερες από αυτές των εισαγομένων με την γενική σειρά. Η κριτική αυτή αγνοεί βέβαια ότι η θετική διάκριση έχει ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό: Μεταχειρίζεται ευνοϊκά τους πολυτέκνους γιατί η πολιτεία θεωρεί ότι δικαιούνται μια ειδική μεταχείριση.
Αυτό δεν συμβαίνει για πρώτη φορά, ούτε συμβαίνει μόνο με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ας μείνουμε όμως στις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Ποιά ήταν η κατάσταση που ανέτρεψε το νέο σύστημα; Οι μετεγγραφές. Τι συνέβαινε με τις μετεγγραφές; Ενας μεγάλος αριθμός υποψηφίων με χαμηλές βαθμολογίες, αριθμός που πολλές φορές ξεπερνούσε τον αριθμό των εισακτέων της γενικής σειράς κατά δυό και τρεις φορές, άλλαζε τμήμα. Γιατί συνέβαινε αυτό; Γιατί όλοι οι υποψήφιοι των ειδικών κατηγοριών συγκεντρώνονταν σε ελάχιστα τμήματα (τα "αντίστοιχα" αυτών στα οποία είχαν εισαχθεί). Μάλιστα, αυτό είχε οδηγήσει σε "στρατηγικές επιλογές" των υποψηφίων στο μηχανογραφικό τμημάτων στην περιφέρεια με χαμηλή βάση για να γίνει στην συνέχεια η μετεγγραφή στο τμήμα-φιλέτο του κέντρου. Αυτό στρέβλωνε τελείως την σύνθεση των πρωτοετών αφού τελικά οι χαμηλόβαθμοι αποτελούσαν την πλεοψηφία και καθόριζαν το επίπεδο σπουδών στα τμήματα αυτά. Τι θα συμβεί σήμερα; Ενας ή δύο από αυτούς που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες θα εισαχθεί με χαμηλό βαθμό, απ' ευθείας και χωρίς να πάρει μετεγγραφή. Αυτό φυσικά σε τίποτα δεν μπορεί να επηρέασει την εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο ισχυρισμός των ασκούντων κριτική είναι ότι αυτό συμβαίνει και σε τμήματα υψηλής ζήτησης. Συμβαίνει όμως για πρώτη φορά; Οχι φυσικά. Εδώ και 16 χρόνια έχει καθορισθεί ειδικό ποσοστό εισαγωγής σε όλα τα τμήματα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτοί εισάγονται με πολύ χαμηλές βαθμολογίες, πολύ χαμηλότερες από τις βάσεις των γενικών εξετάσεων. Εχουν παρατηρηθεί προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία από αυτή την πρακτική; Οχι βέβαια, γιατί οι εισαγόμενοι με αυτόν τον τρόπο σε κάθε τμήμα είναι ελάχιστοι. Ταυτόχρονα όμως, πολλοί από αυτούς έχουν πετύχει να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους αξιοποιώντας την ευκαιρία που τους προσέφερε η πολιτεία. Επετεύχθη δηλαδή ο σκοπός της ειδικής μεταχείρισης .
Θα ήταν δυνατόν να είχαν αποφευχθεί οι ακραίες περιπτώσεις που παρατηρούνται με το σύστημα αυτό; Η απάντηση είναι ναι. Αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει με την μείωση του αριθμού των εισακτέων ως μελών πολυτέκνων και τριτέκνων οικογενειών. Φέτος, ο αριθμός που καθορίστηκε ήταν τέτοιος ώστε να ανταποκρίνεται στον αριθμό αυτών που πέρυσι πήραν μετεγγραφή για να μην δημιουργηθούν προβλήματα με αυτούς που είχαν ήδη υπολογίσει ότι θα είχαν ευνοϊκή μεταχείριση αντίστοιχη με τα προηγούμενα έτη.
Το σύστημα που εφαρμόστηκε εφέτος έχει την δυνατότητα -αν το επιθυμεί η πολιτεία- να εξαλείψει την εισαγωγή των πολυτέκνων με βαθμολογίες δυσανάλογα χαμηλές σε σχέση με αυτές των εισαγομένων με την γενική σειρά. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ο ένας είναι ο περιορισμός του αριθμού των εισακτέων από πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Ο άλλος είναι η καθιέρωση προϋπόθεσης για την εισαγωγή ώστε οι πολύτεκνοι να μην εισάγονται αν η διαφορά βαθμολογίας τους από τον τελευταίο εισαγόμενο της γενικής σειράς υπερβαίνει κάποιο προκαθορισμένο όριο. Ενθυμούμενος τις αντιδράσεις των ίδιων σχολιαστών όταν το σύστημα των μετεγγραφών αντικαταστάθηκε με το σύστημα που εφαρμόστηκε φέτος με αναφορές στο "ανάλγητο κράτος" και την "αδικία εις βάρος των τριτέκνων και των πολυτέκνων", θα περιμένω με ενδιαφέρον να δω αν θα υιοθετηθεί μια από τις παραπάνω λύσεις. Ενα είναι βέβαιο: Ειδική μεταχείριση και αποφυγή εισαγωγής υποψηφίων με διαφορετική απόδοση δεν συμβιβάζονται.
Posted by Ιωάννης Πανάρετος
Πολλά μέσα ενημέρωσης και διάφοροι σχολιαστές των πανελληνίων εξετάσεων αναφέρονται σε αδικίες που παρατηρούνται επειδή κάποιοι υποψήφιοι πολυτέκνων οικογενειών εισάγονται σε σχολές με βαθμολογίες πολύ χαμηλότερες από αυτές των εισαγομένων με την γενική σειρά. Η κριτική αυτή αγνοεί βέβαια ότι η θετική διάκριση έχει ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό: Μεταχειρίζεται ευνοϊκά τους πολυτέκνους γιατί η πολιτεία θεωρεί ότι δικαιούνται μια ειδική μεταχείριση.
Αυτό δεν συμβαίνει για πρώτη φορά, ούτε συμβαίνει μόνο με την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ας μείνουμε όμως στις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Ποιά ήταν η κατάσταση που ανέτρεψε το νέο σύστημα; Οι μετεγγραφές. Τι συνέβαινε με τις μετεγγραφές; Ενας μεγάλος αριθμός υποψηφίων με χαμηλές βαθμολογίες, αριθμός που πολλές φορές ξεπερνούσε τον αριθμό των εισακτέων της γενικής σειράς κατά δυό και τρεις φορές, άλλαζε τμήμα. Γιατί συνέβαινε αυτό; Γιατί όλοι οι υποψήφιοι των ειδικών κατηγοριών συγκεντρώνονταν σε ελάχιστα τμήματα (τα "αντίστοιχα" αυτών στα οποία είχαν εισαχθεί). Μάλιστα, αυτό είχε οδηγήσει σε "στρατηγικές επιλογές" των υποψηφίων στο μηχανογραφικό τμημάτων στην περιφέρεια με χαμηλή βάση για να γίνει στην συνέχεια η μετεγγραφή στο τμήμα-φιλέτο του κέντρου. Αυτό στρέβλωνε τελείως την σύνθεση των πρωτοετών αφού τελικά οι χαμηλόβαθμοι αποτελούσαν την πλεοψηφία και καθόριζαν το επίπεδο σπουδών στα τμήματα αυτά. Τι θα συμβεί σήμερα; Ενας ή δύο από αυτούς που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες θα εισαχθεί με χαμηλό βαθμό, απ' ευθείας και χωρίς να πάρει μετεγγραφή. Αυτό φυσικά σε τίποτα δεν μπορεί να επηρέασει την εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο ισχυρισμός των ασκούντων κριτική είναι ότι αυτό συμβαίνει και σε τμήματα υψηλής ζήτησης. Συμβαίνει όμως για πρώτη φορά; Οχι φυσικά. Εδώ και 16 χρόνια έχει καθορισθεί ειδικό ποσοστό εισαγωγής σε όλα τα τμήματα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ για τους μουσουλμάνους της Θράκης. Αυτοί εισάγονται με πολύ χαμηλές βαθμολογίες, πολύ χαμηλότερες από τις βάσεις των γενικών εξετάσεων. Εχουν παρατηρηθεί προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία από αυτή την πρακτική; Οχι βέβαια, γιατί οι εισαγόμενοι με αυτόν τον τρόπο σε κάθε τμήμα είναι ελάχιστοι. Ταυτόχρονα όμως, πολλοί από αυτούς έχουν πετύχει να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους αξιοποιώντας την ευκαιρία που τους προσέφερε η πολιτεία. Επετεύχθη δηλαδή ο σκοπός της ειδικής μεταχείρισης .
Θα ήταν δυνατόν να είχαν αποφευχθεί οι ακραίες περιπτώσεις που παρατηρούνται με το σύστημα αυτό; Η απάντηση είναι ναι. Αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει με την μείωση του αριθμού των εισακτέων ως μελών πολυτέκνων και τριτέκνων οικογενειών. Φέτος, ο αριθμός που καθορίστηκε ήταν τέτοιος ώστε να ανταποκρίνεται στον αριθμό αυτών που πέρυσι πήραν μετεγγραφή για να μην δημιουργηθούν προβλήματα με αυτούς που είχαν ήδη υπολογίσει ότι θα είχαν ευνοϊκή μεταχείριση αντίστοιχη με τα προηγούμενα έτη.
Το σύστημα που εφαρμόστηκε εφέτος έχει την δυνατότητα -αν το επιθυμεί η πολιτεία- να εξαλείψει την εισαγωγή των πολυτέκνων με βαθμολογίες δυσανάλογα χαμηλές σε σχέση με αυτές των εισαγομένων με την γενική σειρά. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ο ένας είναι ο περιορισμός του αριθμού των εισακτέων από πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Ο άλλος είναι η καθιέρωση προϋπόθεσης για την εισαγωγή ώστε οι πολύτεκνοι να μην εισάγονται αν η διαφορά βαθμολογίας τους από τον τελευταίο εισαγόμενο της γενικής σειράς υπερβαίνει κάποιο προκαθορισμένο όριο. Ενθυμούμενος τις αντιδράσεις των ίδιων σχολιαστών όταν το σύστημα των μετεγγραφών αντικαταστάθηκε με το σύστημα που εφαρμόστηκε φέτος με αναφορές στο "ανάλγητο κράτος" και την "αδικία εις βάρος των τριτέκνων και των πολυτέκνων", θα περιμένω με ενδιαφέρον να δω αν θα υιοθετηθεί μια από τις παραπάνω λύσεις. Ενα είναι βέβαιο: Ειδική μεταχείριση και αποφυγή εισαγωγής υποψηφίων με διαφορετική απόδοση δεν συμβιβάζονται.
Posted by Ιωάννης Πανάρετος
Τα κατορθώματα της κ. Διαμαντοπούλου στις πανελλήνιες εξετάσεις
Τα κατορθώματα της κ. Διαμαντοπούλου στις πανελλήνιες εξετάσεις
Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος
Τ. Σχολικός Σύμβουλος
Μέλος του Γεν. Συμβουλίου της Α.Σ.Π.Ε.
Τα πρόσφατα αποτελέσματα των πανελλήνιων εξετάσεων ανέδειξαν για άλλη μία φορά το πραγματικό μένος που πνέει η κ. Υπουργός εναντίον των πολυτέκνων. Όλοι γνωρίζουν τα διαβήματα στα οποία προέβη η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος και τους αγώνες που διεξήγαγε για την υπεράσπιση του δικαιώματος των πολύτεκνων οικογενειών να σπουδάζουν τα παιδιά τους σε ένα μέρος, για να μη αιμορραγούν οικονομικά συντηρώντας ταυτόχρονα τρία ή και τέσσερα νοικοκυριά. Το δικαίωμα αυτό της μετεγγραφής των παιδιών πολύτεκνων οικογενειών ήταν μέχρι τη δική της υπουργία θεσμικά κατοχυρωμένο. Η ίδια το χαρακτήρισε σκάνδαλο, το πολέμησε, το κατήργησε, αντί δε αυτού παραχώρησε μερικές θέσεις στα πανεπιστήμια που προορίζονται αποκλειστικά για ειδικές κατηγορίες (τρίτεκνους, πολύτεκνους, Α.Μ.Ε.Α., μονογονεϊκές οικογένειες). Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ακόμη μεγαλύτερου σκανδάλου. Σε περιζήτητες σχολές να μένουν αριστούχοι μαθητές εκτός σχολής και να εισάγονται εντελώς αναξιοκρατικά μαθητές από τις ειδικές αυτές κατηγορίες με μηδαμινά μόρια. Καμαρώστε λοιπόν τα κατορθώματα της κατά τα άλλα κοπτωμένης υπέρ της αξιοκρατίας κ. Υπουργού:
1) Στο τμήμα Φιλολογίας μπαίνει εφέτος υποψήφιος της ειδικής κατηγορίας με βαθμό μόλις 2,04, ενώ την ίδια στιγμή η βάση στο ίδιο τμήμα για τη γενική κατηγορία είναι 17,55.
2) Στους αρχιτέκτονες του ΕΜΠ, σχολή περιζήτητη, με βάση 18,95, μπαίνει υποψήφιος ειδικής κατηγορίας με 4,62 και αφήνει απέξω υποψήφιους με 18,94.
3) Στους τοπογράφους του ΕΜΠ εισάγεται από τις ειδικές κατηγορίες με 5,8 ενώ η γενική σειρά έχει βάση 16.
4) Στο Μαθηματικό Αθήνας μπαίνει υποψήφιος ειδικής κατηγορίας με 3,1, ενώ η βάση της γενικής σειράς είναι 15,7.
5) Στους χημικούς μηχανικούς του ΕΜΠ εισάγονται φοιτητές με 9,7, τη στιγμή που η βάση της γενικής σειράς είναι 18,6.
6) Στο τμήμα Γεωπονίας της Θεσσαλονίκης θα σπουδάσουν φοιτητές με βαθμό 2,8.
7) Στο τμήμα Φυσικής Θεσσαλονίκης εισάγονται με βαθμό 5,08.
8) Στο τμήμα ΜΜΕ του Παντείου, εισάγεται από τις ειδικές κατηγορίες μαθητής με βαθμό μόλις 2,9.
Με το παλαιό σύστημα οι μετεγγραφόμενοι από τμήμα της επαρχίας σε κεντρικό πανεπιστήμιο, σπάνια ξεπερνούσαν μια διαφορά 1.000 μορίων. Τώρα με το «αξιοκρατικό» σύστημα της υπουργού η διαφορά αυτή υπερβαίνει τα 15.000 μόρια, ενώ έχουν μείνει έξω υποψήφιοι με υψηλότατη βαθμολογία, οι οποίοι για λίγα μόρια δεν έπιασαν την βάση του κάθε τμήματος.
Σ’ αυτές τις κωμικοτραγικές καταστάσεις με τις κραυγαλέες αδικίες οδήγησε η διατυμπανιζόμενη αξιοκρατία της κ. Διαμαντοπούλου, αλλά και το μένος της εναντίον των πολυτέκνων καθώς και ο ερασιτεχνισμός της ίδιας και των συνεργατών της. Θα μου πείτε, πολύτεκνος εσείς, ονομάζετε «κραυγαλέες αδικίες» την εύνοια των πολυτέκνων; Ναι. Οι πολύτεκνοι δεν ζητήσαμε ειδική μεταχείριση . Ζητήσαμε από μια εμφανιζόμενη ως σοσιαλίστρια υπουργό, ευαισθητοποιημένη εννοείται σε κοινωνικά ζητήματα, το αυτονόητο δικαίωμα να σπουδάζουν τα παιδιά μας, ει δυνατόν, σε έναν τόπο. Το ότι η απόφασή της οδήγησε σε σκανδαλώδη εύνοια των ειδικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων και οι πολύτεκνοι, δεν οφείλεται ούτε σε δική μας πίεση ούτε όμως και στη δική της ευαισθησία. Έχει δείξει ήδη απτά αντιπολυτεκνικά αισθήματα η κ. Υπουργός . Δεν αποκλείεται το μέτρο της περιορισμένης ειδικής μεταχείρισης να υποκρύπτει σκόπιμη πρόκληση αγανάκτησης της κοινής γνώμης εναντίον των «ευνοούμενων» πολυτέκνων, από την αναξιοκρατική εισαγωγή των παιδιών τους στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας, πράγμα που διαφαίνεται ήδη σε ορισμένα δημοσιεύματα, και να αποσκοπεί στο επόμενο βήμα πλήρους κατάργησης οποιουδήποτε ευεργετικού μέτρου υπέρ των πολυτέκνων. Την ευθύνη πάντως για την αναξιοκρατική αυτή εισαγωγή υποψηφίων των ειδικών κατηγοριών φέρει αποκλειστικά η ίδια.
Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος
Τ. Σχολικός Σύμβουλος
Μέλος του Γεν. Συμβουλίου της Α.Σ.Π.Ε.
Τα πρόσφατα αποτελέσματα των πανελλήνιων εξετάσεων ανέδειξαν για άλλη μία φορά το πραγματικό μένος που πνέει η κ. Υπουργός εναντίον των πολυτέκνων. Όλοι γνωρίζουν τα διαβήματα στα οποία προέβη η Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος και τους αγώνες που διεξήγαγε για την υπεράσπιση του δικαιώματος των πολύτεκνων οικογενειών να σπουδάζουν τα παιδιά τους σε ένα μέρος, για να μη αιμορραγούν οικονομικά συντηρώντας ταυτόχρονα τρία ή και τέσσερα νοικοκυριά. Το δικαίωμα αυτό της μετεγγραφής των παιδιών πολύτεκνων οικογενειών ήταν μέχρι τη δική της υπουργία θεσμικά κατοχυρωμένο. Η ίδια το χαρακτήρισε σκάνδαλο, το πολέμησε, το κατήργησε, αντί δε αυτού παραχώρησε μερικές θέσεις στα πανεπιστήμια που προορίζονται αποκλειστικά για ειδικές κατηγορίες (τρίτεκνους, πολύτεκνους, Α.Μ.Ε.Α., μονογονεϊκές οικογένειες). Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ακόμη μεγαλύτερου σκανδάλου. Σε περιζήτητες σχολές να μένουν αριστούχοι μαθητές εκτός σχολής και να εισάγονται εντελώς αναξιοκρατικά μαθητές από τις ειδικές αυτές κατηγορίες με μηδαμινά μόρια. Καμαρώστε λοιπόν τα κατορθώματα της κατά τα άλλα κοπτωμένης υπέρ της αξιοκρατίας κ. Υπουργού:
1) Στο τμήμα Φιλολογίας μπαίνει εφέτος υποψήφιος της ειδικής κατηγορίας με βαθμό μόλις 2,04, ενώ την ίδια στιγμή η βάση στο ίδιο τμήμα για τη γενική κατηγορία είναι 17,55.
2) Στους αρχιτέκτονες του ΕΜΠ, σχολή περιζήτητη, με βάση 18,95, μπαίνει υποψήφιος ειδικής κατηγορίας με 4,62 και αφήνει απέξω υποψήφιους με 18,94.
3) Στους τοπογράφους του ΕΜΠ εισάγεται από τις ειδικές κατηγορίες με 5,8 ενώ η γενική σειρά έχει βάση 16.
4) Στο Μαθηματικό Αθήνας μπαίνει υποψήφιος ειδικής κατηγορίας με 3,1, ενώ η βάση της γενικής σειράς είναι 15,7.
5) Στους χημικούς μηχανικούς του ΕΜΠ εισάγονται φοιτητές με 9,7, τη στιγμή που η βάση της γενικής σειράς είναι 18,6.
6) Στο τμήμα Γεωπονίας της Θεσσαλονίκης θα σπουδάσουν φοιτητές με βαθμό 2,8.
7) Στο τμήμα Φυσικής Θεσσαλονίκης εισάγονται με βαθμό 5,08.
8) Στο τμήμα ΜΜΕ του Παντείου, εισάγεται από τις ειδικές κατηγορίες μαθητής με βαθμό μόλις 2,9.
Με το παλαιό σύστημα οι μετεγγραφόμενοι από τμήμα της επαρχίας σε κεντρικό πανεπιστήμιο, σπάνια ξεπερνούσαν μια διαφορά 1.000 μορίων. Τώρα με το «αξιοκρατικό» σύστημα της υπουργού η διαφορά αυτή υπερβαίνει τα 15.000 μόρια, ενώ έχουν μείνει έξω υποψήφιοι με υψηλότατη βαθμολογία, οι οποίοι για λίγα μόρια δεν έπιασαν την βάση του κάθε τμήματος.
Σ’ αυτές τις κωμικοτραγικές καταστάσεις με τις κραυγαλέες αδικίες οδήγησε η διατυμπανιζόμενη αξιοκρατία της κ. Διαμαντοπούλου, αλλά και το μένος της εναντίον των πολυτέκνων καθώς και ο ερασιτεχνισμός της ίδιας και των συνεργατών της. Θα μου πείτε, πολύτεκνος εσείς, ονομάζετε «κραυγαλέες αδικίες» την εύνοια των πολυτέκνων; Ναι. Οι πολύτεκνοι δεν ζητήσαμε ειδική μεταχείριση . Ζητήσαμε από μια εμφανιζόμενη ως σοσιαλίστρια υπουργό, ευαισθητοποιημένη εννοείται σε κοινωνικά ζητήματα, το αυτονόητο δικαίωμα να σπουδάζουν τα παιδιά μας, ει δυνατόν, σε έναν τόπο. Το ότι η απόφασή της οδήγησε σε σκανδαλώδη εύνοια των ειδικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων και οι πολύτεκνοι, δεν οφείλεται ούτε σε δική μας πίεση ούτε όμως και στη δική της ευαισθησία. Έχει δείξει ήδη απτά αντιπολυτεκνικά αισθήματα η κ. Υπουργός . Δεν αποκλείεται το μέτρο της περιορισμένης ειδικής μεταχείρισης να υποκρύπτει σκόπιμη πρόκληση αγανάκτησης της κοινής γνώμης εναντίον των «ευνοούμενων» πολυτέκνων, από την αναξιοκρατική εισαγωγή των παιδιών τους στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας, πράγμα που διαφαίνεται ήδη σε ορισμένα δημοσιεύματα, και να αποσκοπεί στο επόμενο βήμα πλήρους κατάργησης οποιουδήποτε ευεργετικού μέτρου υπέρ των πολυτέκνων. Την ευθύνη πάντως για την αναξιοκρατική αυτή εισαγωγή υποψηφίων των ειδικών κατηγοριών φέρει αποκλειστικά η ίδια.
ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΕΥΧΕΣ
ΓΙΑ
ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Έχει 30 ημέρες. Η ημέρα έχει 12 ώρες και η νύχτα επίσης 12.
Ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Ζυγού.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο έβδομος μήνας του Ρωμαϊκού Ημερολογίου, όταν λογάριαζαν οι Ρωμαίοι ως αρχή του χρόνου την 1η Μαρτίου. Και η 1η Σεπτεμβρίου όμως υπολογιζόταν ως πρωτοχρονιά με την έννοια, ότι τότε όλες οι σοδειές είχαν πια συγκεντρωθεί και άρχιζε από την κρατική εξουσία η κατανομή των φόρων. Ονόμαζαν μάλιστα την πρώτη ημέρα αυτού του μήνα indictio δηλαδή φορολογία, ενώ η Χριστιανική Εκκλησία την καθιέρωσε αργότερα ως αρχή του θρησκευτικού έτους. Κυρίαρχη Χριστιανική γιορτή του Σεπτεμβρίου είναι η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στις 14 αυτού του μήνα που αποτελεί σημαντικό χρονικό όριο, γιατί βρίσκεται κοντά στη φθινοπωρινή ισημερία και σημαδεύει το πέρασμα από την εποχή της συγκομιδής των καρπών σ’ εκείνη της σποράς για την καινούργια σοδειά του επόμενου χρόνου.
ΓΙΑ
ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Έχει 30 ημέρες. Η ημέρα έχει 12 ώρες και η νύχτα επίσης 12.
Ο Ήλιος βρίσκεται στον αστερισμό του Ζυγού.
Ο Σεπτέμβριος είναι ο έβδομος μήνας του Ρωμαϊκού Ημερολογίου, όταν λογάριαζαν οι Ρωμαίοι ως αρχή του χρόνου την 1η Μαρτίου. Και η 1η Σεπτεμβρίου όμως υπολογιζόταν ως πρωτοχρονιά με την έννοια, ότι τότε όλες οι σοδειές είχαν πια συγκεντρωθεί και άρχιζε από την κρατική εξουσία η κατανομή των φόρων. Ονόμαζαν μάλιστα την πρώτη ημέρα αυτού του μήνα indictio δηλαδή φορολογία, ενώ η Χριστιανική Εκκλησία την καθιέρωσε αργότερα ως αρχή του θρησκευτικού έτους. Κυρίαρχη Χριστιανική γιορτή του Σεπτεμβρίου είναι η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στις 14 αυτού του μήνα που αποτελεί σημαντικό χρονικό όριο, γιατί βρίσκεται κοντά στη φθινοπωρινή ισημερία και σημαδεύει το πέρασμα από την εποχή της συγκομιδής των καρπών σ’ εκείνη της σποράς για την καινούργια σοδειά του επόμενου χρόνου.
ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ
ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ
Παραμένει εκεί
Στις επάλξεις…
Άγρυπνος μαχητής
χωρίς υποχωρήσεις
και συμβιβασμούς.
΄Ηθικός, τίμιος,
αλλά και ανένδοτος
όπως υπήρξε πάντα.
Μόνος βεβαίως,
αλλά ορθός, γενναίος
και ανυποχώρητος.
Είναι πια αργά
να υποστείλει
τις σημαίες.
Τα περιθώρια στενεύουν
γι’ αυτό τίποτε
δεν μπορεί
Να τον εξαγοράσει.
Εμπρός, ορθός
Και αλύγιστος.
ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
Παραμένει εκεί
Στις επάλξεις…
Άγρυπνος μαχητής
χωρίς υποχωρήσεις
και συμβιβασμούς.
΄Ηθικός, τίμιος,
αλλά και ανένδοτος
όπως υπήρξε πάντα.
Μόνος βεβαίως,
αλλά ορθός, γενναίος
και ανυποχώρητος.
Είναι πια αργά
να υποστείλει
τις σημαίες.
Τα περιθώρια στενεύουν
γι’ αυτό τίποτε
δεν μπορεί
Να τον εξαγοράσει.
Εμπρός, ορθός
Και αλύγιστος.
ΝΙΚΟΣ ΒΛΑΧΟΣ
Ενδιαφερόταν όντως ο κ. Πανάρετος για τη λύση του δημογραφικού;
Ενδιαφερόταν όντως ο κ. Πανάρετος για τη λύση του δημογραφικού;
(Απάντηση στον κ. Τάκη Θεοδωρόπουλο)
Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος
τ. Σχολικός Σύμβουλος
Μέλος Γεν. Συμβουλίου Α.Σ.Π.Ε.
Διάβασα το σχόλιο του κ. Θεοδωρόπουλου και συμφωνώ με τη διαπίστωσή του ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα που εκδικείται όσους το αγνοούν. Νομίζω το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι ακόμη πιο οξύ και από το οικονομικό, το οποίο δεν πρόκειται να λυθεί ανεξάρτητα από το δημογραφικό. Ενώ όμως γίνεται πολύς λόγος και καταβάλλονται πολλές προσπάθειες για τη λύση του οικονομικού κανείς κυβερνητικός αξιωματούχος δεν μιλάει καν για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που μεταβάλλεται με μαθηματική ακρίβεια σε γηροκομείο. Η Ελλάδα είναι η Τρίτη πιο γερασμένη χώρα του κόσμου.
Θα διαφωνήσω όμως έντονα με τον κ. Θεοδωρόπουλο στην εκτίμηση των προθέσεων του τ. Υφυπουργού Παιδείας Γιάννη Πανάρετου, ότι «συνέλαβε το μεγαλοφυές αυτό σχέδιο λύσης του δημογραφικού». Θα αγνοεί προφανώς ότι ειδικά η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επί των ημερών του κ. Πανάρετου έλαβε καθαρά αντιδημογραφικά και αντιπολυτεκνικά μέτρα, κάποιος δε ειδικός γραμματέας το ξεστόμισε ωμά: «Δεν είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας η λύση του δημογραφικού». Να υπενθυμίσουμε ότι επί των ημερών του κ. Πανάρετου καταργήθηκαν σχεδόν οι διορισμοί πολύτεκνων εκπαιδευτικών και όπου έγιναν τοποθέτησαν τον ένα σύζυγο στην Πελοπόννησο και την άλλη στη Θράκη, για να τους εξαναγκάσουν σε παραίτηση. Να υπενθυμίσω τον λόγο της κ. Διαμαντοπούλου στη Βουλή: «Δεν ανήκουν, κύριοι συνάδελφοι, οι πολύτεκνοι στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αλλά οι μονογονεϊκές». Να υπενθυμίσω την ομιλία της στην Κοζάνη, όπου εκλεγόταν βουλευτής: «Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με τις γεννήσεις, αλλά και με την αξιοποίηση των λαθρομεταναστών». Να υπενθυμίσω ακόμη την ομιλία της στη Βουλή όπου χαρακτήρισε ψευδώς ως «παγκόσμια πρωτοτυπία» τις μετεγγραφές φοιτητών, θέλοντας να πλήξει τους πολύτεκνους, τη στιγμή που οι μετεγγραφές φοιτητών σε πλειάδα χωρών της Ευρώπης είναι εντελώς ελεύθερες; Οι μετεγγραφές των φοιτητών πολύτεκνων οικογενειών ήσαν μέχρι τη δική της υπουργία, αλλά και την υφυπουργία του κ. Πανάρετου θεσμοθετημένες. Έλυναν δε ένα μεγάλο πρόβλημα των πολυτέκνων. Φανταστείτε, κ. Θεοδωρόπουλε, μια οικογένεια να σπουδάζει τρία και τέσσερα παιδιά σε διαφορετικές πόλεις. Αληθινή οικονομική αιμορραγία για την πολυμελή οικογένεια. Αυτό λοιπόν το ευεργετικό μέτρο του να σπουδάζουν τα παιδιά πολύτεκνων οικογενειών σε έναν τόπο το χαρακτήρισε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας «σκάνδαλο», το πολέμησε και το κατήργησε. Διάβασα και το άρθρο του κ. Πανάρετου «οι μετεγγραφές και οι αδικίες». Ομολογώ ότι δεν με έπεισε. Το πρόβλημα που περιγράφει ότι ήσαν περισσότεροι οι μετεγγραφόμενοι από τους επιτυχόντες στις σχολές των μεγάλων αστικών κέντρων μπορεί να είναι αληθές, δεν το δημιούργησαν όμως οι πολύτεκνοι, που αποτελούσαν ούτε το 30% των μετεγγραφόμενων, αλλά οι πελατειακές σχέσεις των πολιτικών μας, που άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες των Σχολών.
Ισχυρίστηκε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ότι βάζει αξιοκρατικά κριτήρια, αλλά δημιούργησε ασφυκτικές καταστάσεις για τους πολύτεκνους. Μία φορά με τα εισοδηματικά κριτήρια που καθιέρωσε, δεύτερη φορά με την κατάργηση της πολυτεκνικής ιδιότητας, όταν κάποιο από τα παιδιά ήταν πάνω από 23 ετών, πράγμα παράνομο, και τρίτη φορά με την υποχρέωση να δηλώνουν, εφόσον επικαλούνται την πολυτεκνική τους ιδιότητα μόνο σχολές της Περιφέρειας στην οποία κατοικούν. Σε όλα αυτά τα αντιπολυτεκνικά και αντιδημογραφικά μέτρα κώφευσε ο κ. Πανάρετος. Ξέρετε πόσα παιδιά πολυτέκνων δεν έκαναν χρήση της ιδιότητάς τους, προκειμένου να πετύχουν στη σχολή της αρεσκείας τους; Εάν δεν εφαρμοζόταν οι περιορισμοί και οι αποκλεισμοί αυτοί, που άφησαν ακόμη και αριστούχους πολύτεκνους εκτός σχολών, δεν θα φτάναμε στα φετινά κωμικοτραγικά αποτελέσματα να εισάγονται μαθητές με 2,05 στη φιλολογία και να μένουν έξω μαθητές του 17,5. Ξέρετε με πόσα μόρια πέρασε πέρσι ο τελευταίος πολύτεκνος μαθητής σε φιλολογική σχολή; Με 15.956 στην Καλαμάτα, με 16.354 στα Γιάννενα, με 16.676 στην Πάτρα. Ήταν σκάνδαλο κατά την κ. Διαμαντοπούλου και κατά τον κ. Πανάρετο να πάρει μετεγγραφή στη Θεσσαλονίκη, όπου η βάση ήταν 17.594 ή στην Αθήνα, όπου η βάση ήταν 17.795. Και δεν είναι σκάνδαλο να περνά με 1.885 φέτος! Σ’ αυτές τις γελοιότητες μας οδήγησαν οι εμμονές της κ. Διαμαντοπούλου, αλλά και του κ. Πανάρετου εναντίον των πολυτέκνων, που κόπτονταν για αξιοκρατία. Οι δικαιολογίες που πρόβαλαν «δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τέτοιες στρεβλώσεις» δεν ταιριάζουν σε υπεύθυνους πολιτικούς. Έχουν και οι δύο τεράστια ευθύνη, τη στιγμή που η ηγεσία της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, διά στόματος του Προέδρου κ. Θεοτοκάτου στην αρμόδια Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής είχε προειδοποιήσει: «Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να περνούν με λευκές κόλλες» και είχε ζητήσει «Αν δεν θέλετε να εφαρμόσετε τη βάση του 10 γενικά, εμείς σας ζητούμε τη βάση αυτή μόνο για τους πολύτεκνους». Δεν αξίζει επομένως, κ. Θεοδωρόπουλε να υπερασπίζεστε τον κ. Πανάρετο και προπαντός να του αποδίδετε προθέσεις λύσης του δημογραφικού, που ποτέ του δεν είχε.
(Απάντηση στον κ. Τάκη Θεοδωρόπουλο)
Δρ Τσακαλίδης Γεώργιος
τ. Σχολικός Σύμβουλος
Μέλος Γεν. Συμβουλίου Α.Σ.Π.Ε.
Διάβασα το σχόλιο του κ. Θεοδωρόπουλου και συμφωνώ με τη διαπίστωσή του ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα. Είναι ένα πρόβλημα που εκδικείται όσους το αγνοούν. Νομίζω το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος είναι ακόμη πιο οξύ και από το οικονομικό, το οποίο δεν πρόκειται να λυθεί ανεξάρτητα από το δημογραφικό. Ενώ όμως γίνεται πολύς λόγος και καταβάλλονται πολλές προσπάθειες για τη λύση του οικονομικού κανείς κυβερνητικός αξιωματούχος δεν μιλάει καν για το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που μεταβάλλεται με μαθηματική ακρίβεια σε γηροκομείο. Η Ελλάδα είναι η Τρίτη πιο γερασμένη χώρα του κόσμου.
Θα διαφωνήσω όμως έντονα με τον κ. Θεοδωρόπουλο στην εκτίμηση των προθέσεων του τ. Υφυπουργού Παιδείας Γιάννη Πανάρετου, ότι «συνέλαβε το μεγαλοφυές αυτό σχέδιο λύσης του δημογραφικού». Θα αγνοεί προφανώς ότι ειδικά η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επί των ημερών του κ. Πανάρετου έλαβε καθαρά αντιδημογραφικά και αντιπολυτεκνικά μέτρα, κάποιος δε ειδικός γραμματέας το ξεστόμισε ωμά: «Δεν είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας η λύση του δημογραφικού». Να υπενθυμίσουμε ότι επί των ημερών του κ. Πανάρετου καταργήθηκαν σχεδόν οι διορισμοί πολύτεκνων εκπαιδευτικών και όπου έγιναν τοποθέτησαν τον ένα σύζυγο στην Πελοπόννησο και την άλλη στη Θράκη, για να τους εξαναγκάσουν σε παραίτηση. Να υπενθυμίσω τον λόγο της κ. Διαμαντοπούλου στη Βουλή: «Δεν ανήκουν, κύριοι συνάδελφοι, οι πολύτεκνοι στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, αλλά οι μονογονεϊκές». Να υπενθυμίσω την ομιλία της στην Κοζάνη, όπου εκλεγόταν βουλευτής: «Το δημογραφικό δεν λύνεται μόνο με τις γεννήσεις, αλλά και με την αξιοποίηση των λαθρομεταναστών». Να υπενθυμίσω ακόμη την ομιλία της στη Βουλή όπου χαρακτήρισε ψευδώς ως «παγκόσμια πρωτοτυπία» τις μετεγγραφές φοιτητών, θέλοντας να πλήξει τους πολύτεκνους, τη στιγμή που οι μετεγγραφές φοιτητών σε πλειάδα χωρών της Ευρώπης είναι εντελώς ελεύθερες; Οι μετεγγραφές των φοιτητών πολύτεκνων οικογενειών ήσαν μέχρι τη δική της υπουργία, αλλά και την υφυπουργία του κ. Πανάρετου θεσμοθετημένες. Έλυναν δε ένα μεγάλο πρόβλημα των πολυτέκνων. Φανταστείτε, κ. Θεοδωρόπουλε, μια οικογένεια να σπουδάζει τρία και τέσσερα παιδιά σε διαφορετικές πόλεις. Αληθινή οικονομική αιμορραγία για την πολυμελή οικογένεια. Αυτό λοιπόν το ευεργετικό μέτρο του να σπουδάζουν τα παιδιά πολύτεκνων οικογενειών σε έναν τόπο το χαρακτήρισε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας «σκάνδαλο», το πολέμησε και το κατήργησε. Διάβασα και το άρθρο του κ. Πανάρετου «οι μετεγγραφές και οι αδικίες». Ομολογώ ότι δεν με έπεισε. Το πρόβλημα που περιγράφει ότι ήσαν περισσότεροι οι μετεγγραφόμενοι από τους επιτυχόντες στις σχολές των μεγάλων αστικών κέντρων μπορεί να είναι αληθές, δεν το δημιούργησαν όμως οι πολύτεκνοι, που αποτελούσαν ούτε το 30% των μετεγγραφόμενων, αλλά οι πελατειακές σχέσεις των πολιτικών μας, που άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες των Σχολών.
Ισχυρίστηκε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ότι βάζει αξιοκρατικά κριτήρια, αλλά δημιούργησε ασφυκτικές καταστάσεις για τους πολύτεκνους. Μία φορά με τα εισοδηματικά κριτήρια που καθιέρωσε, δεύτερη φορά με την κατάργηση της πολυτεκνικής ιδιότητας, όταν κάποιο από τα παιδιά ήταν πάνω από 23 ετών, πράγμα παράνομο, και τρίτη φορά με την υποχρέωση να δηλώνουν, εφόσον επικαλούνται την πολυτεκνική τους ιδιότητα μόνο σχολές της Περιφέρειας στην οποία κατοικούν. Σε όλα αυτά τα αντιπολυτεκνικά και αντιδημογραφικά μέτρα κώφευσε ο κ. Πανάρετος. Ξέρετε πόσα παιδιά πολυτέκνων δεν έκαναν χρήση της ιδιότητάς τους, προκειμένου να πετύχουν στη σχολή της αρεσκείας τους; Εάν δεν εφαρμοζόταν οι περιορισμοί και οι αποκλεισμοί αυτοί, που άφησαν ακόμη και αριστούχους πολύτεκνους εκτός σχολών, δεν θα φτάναμε στα φετινά κωμικοτραγικά αποτελέσματα να εισάγονται μαθητές με 2,05 στη φιλολογία και να μένουν έξω μαθητές του 17,5. Ξέρετε με πόσα μόρια πέρασε πέρσι ο τελευταίος πολύτεκνος μαθητής σε φιλολογική σχολή; Με 15.956 στην Καλαμάτα, με 16.354 στα Γιάννενα, με 16.676 στην Πάτρα. Ήταν σκάνδαλο κατά την κ. Διαμαντοπούλου και κατά τον κ. Πανάρετο να πάρει μετεγγραφή στη Θεσσαλονίκη, όπου η βάση ήταν 17.594 ή στην Αθήνα, όπου η βάση ήταν 17.795. Και δεν είναι σκάνδαλο να περνά με 1.885 φέτος! Σ’ αυτές τις γελοιότητες μας οδήγησαν οι εμμονές της κ. Διαμαντοπούλου, αλλά και του κ. Πανάρετου εναντίον των πολυτέκνων, που κόπτονταν για αξιοκρατία. Οι δικαιολογίες που πρόβαλαν «δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τέτοιες στρεβλώσεις» δεν ταιριάζουν σε υπεύθυνους πολιτικούς. Έχουν και οι δύο τεράστια ευθύνη, τη στιγμή που η ηγεσία της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, διά στόματος του Προέδρου κ. Θεοτοκάτου στην αρμόδια Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής είχε προειδοποιήσει: «Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να περνούν με λευκές κόλλες» και είχε ζητήσει «Αν δεν θέλετε να εφαρμόσετε τη βάση του 10 γενικά, εμείς σας ζητούμε τη βάση αυτή μόνο για τους πολύτεκνους». Δεν αξίζει επομένως, κ. Θεοδωρόπουλε να υπερασπίζεστε τον κ. Πανάρετο και προπαντός να του αποδίδετε προθέσεις λύσης του δημογραφικού, που ποτέ του δεν είχε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)