ΜΝΗΜΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΠΕΜΠΤΗ
Την προσεχή Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου και ώρα 7,00 στα πλαίσια των Φιλολογικών Βραδινών της Εταιρείας Λογοτεχνών, που γίνονται πλέον στην αίθουσα εκδηλώσεων της Φιλαρμονικής (Ρ. Φεραίου αριθ.7) θα μιλήσει ο γνωστός συμπολίτης Δικηγόρος και Συγγραφέας Παύλος Μαρινάκης με θέμα:
« Mνήμη Παναγιώτη Κανελλόπουλου»
( 25 χρόνια από το θάνατο του) .
Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών Λεωνίδας Μαργαρίτης.
Η είσοδος για το κοινό θα είναι όπως πάντα ελεύθερη.
KATA ΣΩΚΡΑΤΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥ
KATA ΣΩΚΡΑΤΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥ
Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;
1. Πρώτα απ' όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές...
2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική..
3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..
4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα.
5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..
6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..
7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...»
Σωκράτης (469-399 π.Χ.)
Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;
1. Πρώτα απ' όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές...
2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα και λογική..
3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..
4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα.
5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..
6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..
7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...»
Σωκράτης (469-399 π.Χ.)
EΠΙΚΑΙΡΟΣ Ο ΛΙΒΑΝΕΖΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
EΠΙΚΑΙΡΟΣ Ο ΛΙΒΑΝΕΖΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ
ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
(1883-1931)
ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ:
«Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ»1923
"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή
παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα
σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ
(1883-1931)
ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ:
«Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ»1923
"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή
παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα
σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ
του π. Χρήστου Κ. Ζαρκαδούλα
εφημερίου της ενορίας του Ι. Ν. Αγίων Αναργύρων Καραβομύλου Φθιώτιδας
http://www.pagliriki.gr
«Ο θάνατός σου η ζωή μου» και «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Είναι δυο συνηθισμένες ρήσεις με τις οποίες ο απλός άνθρωπος περιγράφει τις ανθρώπινες σχέσεις στη σημερινή κοινωνία, δηλαδή στο υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα, τουτέστιν στον καπιταλισμό.
Σε περιόδους εύρυθμης λειτουργίας του ο καπιταλισμός κρύβει τους μεγάλους και αιχμηρούς κυνόδοντές του κάτω από διάφορα προσωπεία. Σε περιόδους όμως κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, τα προσωπεία πέφτουν και το βαμπίρ μας δείχνει εκφοβιστικά το απάνθρωπο πρόσωπό του.
Μέχρι την έναρξη της οικονομικής κρίσης οι διάφοροι λακέδες του συστήματος, τηρώντας πιστά τις εντολές των αφεντικών τους, για μη χρήση ωμής βίας, χρησιμοποιούσαν τη μέθοδο της αποπλάνησης και μας ξεγελούσαν με διάφορες καραμέλες και σοκολατάκια (επιδόματα, βοηθήματα, επιδοτήσεις, ενισχύσεις, δήθεν δυνατότητα πρόσβασης όλων στην παιδεία και τις υπηρεσίες υγείας, κοινωνική πρόνοια κ.λπ.). Σήμερα όμως οι εντολές άλλαξαν και οι «παιδεραστές» (αδύναμο και ανώριμο παιδί είναι ο λαός, που ωριμάζει μόνο μέσα και δια της επαναστατικής διαδικασίας) μετατράπηκαν σε άγριους βιαστές.
Μέχρι πρόσφατα, άμεσα δια της απλήρωτης εργασίας και έμμεσα δια της κρατικής εξουσίας, ιδιοποιούνταν τον πλούτο που παρήγαγαν οι εργαζόμενοι άσχετα αν αυτοί βρίσκονταν σε σχέση εξηρτημένης εργασίας ή δραστηριοποιούνταν ως «ελεύθεροι» επαγγελματίες. Έτσι, αφού άρπαζαν και συσσώρευαν στα ταμεία τους τον κοινωνικό πλούτο, εμφανίζονταν στη συνέχεια ως ευεργέτες και δάνειζαν τα κρατικά ταμεία με τα κλεμμένα για να ανταπεξέλθουν τα τελευταία στις ανάγκες τους. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν τα τεράστια κρατικά χρέη.
Σήμερα που το μεγάλο κεφάλαιο διανύει κρίση, έρχεται και απαιτεί να του επιστραφούν τα κλεμμένα που δάνεισε. Γι’ αυτό αυτός ο ομαδικός βιασμός των λαών. Ο καπιταλισμός μας έδειξε το αληθινό του πρόσωπο, αυτό του κανίβαλου και του βαμπίρ, για να μη ζημιωθούν ούτε κατ’ ελάχιστον όχι οι ίδιοι οι καπιταλιστές, αλλά οι επιχειρήσεις τους.
Από τα παραπάνω γίνεται ολοφάνερο ότι ο λαός, επειδή δεν χρωστά σε κανέναν (είναι βλακώδες να θεωρούμε ότι χρωστάμε αυτά που μας έκλεψαν και στη συνέχεια μας δάνεισαν), πρέπει να καταργήσει στην πράξη τα όποια ληστρικά εναντίον του φορολογικά μέτρα. Ταυτόχρονα πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών προς τους κλέφτες δανειστές και να κινηθεί προς την ανατροπή αυτού του κοινωνικοοικονομικού συστήματος, που κάνει τον άνθρωπο λύκο για τον συνάνθρωπό του.
Φυσικά και η μετέπειτα πορεία δεν είναι εύκολη. Για να υπάρξει μια κοινωνία που δεν θα στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά στην αγάπη που θα πηγάζει από την κοινή προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον, απαιτείται η κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής και διαρκής λαϊκή επαγρύπνηση που θα περιφρουρήσει αυτή την οικονομική βάση από κάθε παρέκκλιση και απόπειρα ανατροπής. Απαιτείται ωριμότητα, υπευθυνότητα, απάρνηση του εαυτούλη μας και πρωτίστως οικοδόμηση ταξικής συνείδησης.
του π. Χρήστου Κ. Ζαρκαδούλα
εφημερίου της ενορίας του Ι. Ν. Αγίων Αναργύρων Καραβομύλου Φθιώτιδας
http://www.pagliriki.gr
«Ο θάνατός σου η ζωή μου» και «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό». Είναι δυο συνηθισμένες ρήσεις με τις οποίες ο απλός άνθρωπος περιγράφει τις ανθρώπινες σχέσεις στη σημερινή κοινωνία, δηλαδή στο υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα, τουτέστιν στον καπιταλισμό.
Σε περιόδους εύρυθμης λειτουργίας του ο καπιταλισμός κρύβει τους μεγάλους και αιχμηρούς κυνόδοντές του κάτω από διάφορα προσωπεία. Σε περιόδους όμως κρίσης, όπως αυτή που διανύουμε, τα προσωπεία πέφτουν και το βαμπίρ μας δείχνει εκφοβιστικά το απάνθρωπο πρόσωπό του.
Μέχρι την έναρξη της οικονομικής κρίσης οι διάφοροι λακέδες του συστήματος, τηρώντας πιστά τις εντολές των αφεντικών τους, για μη χρήση ωμής βίας, χρησιμοποιούσαν τη μέθοδο της αποπλάνησης και μας ξεγελούσαν με διάφορες καραμέλες και σοκολατάκια (επιδόματα, βοηθήματα, επιδοτήσεις, ενισχύσεις, δήθεν δυνατότητα πρόσβασης όλων στην παιδεία και τις υπηρεσίες υγείας, κοινωνική πρόνοια κ.λπ.). Σήμερα όμως οι εντολές άλλαξαν και οι «παιδεραστές» (αδύναμο και ανώριμο παιδί είναι ο λαός, που ωριμάζει μόνο μέσα και δια της επαναστατικής διαδικασίας) μετατράπηκαν σε άγριους βιαστές.
Μέχρι πρόσφατα, άμεσα δια της απλήρωτης εργασίας και έμμεσα δια της κρατικής εξουσίας, ιδιοποιούνταν τον πλούτο που παρήγαγαν οι εργαζόμενοι άσχετα αν αυτοί βρίσκονταν σε σχέση εξηρτημένης εργασίας ή δραστηριοποιούνταν ως «ελεύθεροι» επαγγελματίες. Έτσι, αφού άρπαζαν και συσσώρευαν στα ταμεία τους τον κοινωνικό πλούτο, εμφανίζονταν στη συνέχεια ως ευεργέτες και δάνειζαν τα κρατικά ταμεία με τα κλεμμένα για να ανταπεξέλθουν τα τελευταία στις ανάγκες τους. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν τα τεράστια κρατικά χρέη.
Σήμερα που το μεγάλο κεφάλαιο διανύει κρίση, έρχεται και απαιτεί να του επιστραφούν τα κλεμμένα που δάνεισε. Γι’ αυτό αυτός ο ομαδικός βιασμός των λαών. Ο καπιταλισμός μας έδειξε το αληθινό του πρόσωπο, αυτό του κανίβαλου και του βαμπίρ, για να μη ζημιωθούν ούτε κατ’ ελάχιστον όχι οι ίδιοι οι καπιταλιστές, αλλά οι επιχειρήσεις τους.
Από τα παραπάνω γίνεται ολοφάνερο ότι ο λαός, επειδή δεν χρωστά σε κανέναν (είναι βλακώδες να θεωρούμε ότι χρωστάμε αυτά που μας έκλεψαν και στη συνέχεια μας δάνεισαν), πρέπει να καταργήσει στην πράξη τα όποια ληστρικά εναντίον του φορολογικά μέτρα. Ταυτόχρονα πρέπει να απαιτήσει τη στάση πληρωμών προς τους κλέφτες δανειστές και να κινηθεί προς την ανατροπή αυτού του κοινωνικοοικονομικού συστήματος, που κάνει τον άνθρωπο λύκο για τον συνάνθρωπό του.
Φυσικά και η μετέπειτα πορεία δεν είναι εύκολη. Για να υπάρξει μια κοινωνία που δεν θα στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά στην αγάπη που θα πηγάζει από την κοινή προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον, απαιτείται η κοινοκτημοσύνη των μέσων παραγωγής και διαρκής λαϊκή επαγρύπνηση που θα περιφρουρήσει αυτή την οικονομική βάση από κάθε παρέκκλιση και απόπειρα ανατροπής. Απαιτείται ωριμότητα, υπευθυνότητα, απάρνηση του εαυτούλη μας και πρωτίστως οικοδόμηση ταξικής συνείδησης.
YΠΑΤΙΑ Η ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ-ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!
Η Υπατία, σπουδαία φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος, έζησε στην Αλεξάνδρεια κατά το β ήμισυ του 4ου αιώνα και στις αρχές του 5ου μ.Χ. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της αποτέλεσε πρότυπο ηθικής, σύνεσης και σοφίας. Έζησε όμως σε μια εποχή βίας και θρησκευτικού φανατισμού και βρήκε φρικτό θάνατο από τους χριστιανούς της Αλεξάνδρειας.
Η Υπατία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια γύρο στο 355μ.Χ. Ήταν κόρη του Θέωνα, ενός πολύ σημαντικού λογίου, μαθηματικού και αστρονόμου ο οποίος έκανε εξαιρετικά σχόλια στα έργα δύο παλαιοτέρων σπουδαίων αλεξανδρινών μαθηματικών και φιλοσόφων, του Πτολεμαίου και του Ευκλείδη. Ο Θέων ήταν ο τελευταίος λόγιος που καταγράφεται ως μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Αξίζει να σημειώσουμε πως τόσο ο Θέωνας όσο και η κόρη του Υπατία, είχαν αλεξανδρινή υπηκοότητα, κάτι που εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο κανείς να αποκτήσει, μιας και την υπηκοότητα την παραχωρούσε ο ίδιος ο βασιλιάς (σε περιορισμένο αριθμό ατόμων κυρίως ελληνικής καταγωγής).
Έτσι λοιπόν δίπλα στον πατέρα της η Υπατία έλαβε εξαιρετική μόρφωση, την οποία ανέπτυξε και καλλιέργησε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τελικά τον ξεπέρασε. Η ίδια συνέχισε το έργο του πατέρα της, διδάσκοντας φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία. Η φήμη της εξαπλώθηκε γρήγορα, έχοντας ως αποτέλεσμα, από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας να καταφθάνουν στην Αλεξάνδρεια για να σπουδάσουν φιλοσοφία. Σε όλη της τη ζωή η Υπατία αποτέλεσε πρότυπο αρετής, εγκράτειας και σωφροσύνης. Αν και ήταν όμορφη, ποτέ της δεν ενδιαφέρθηκε για την ομορφιά του σώματός της. Ντυνόταν κόσμια και μέχρι το τέλος του βίου της, παρέμεινε παρθένα.
Η Υπατία ήταν σπουδαία νεοπλατωνική φιλόσοφος. Οι νεοπλατωνικοί ήταν ασκητικοί και παρέπεμπαν στον Πυθαγόρα, ο οποίος είχε διδάξει ότι η σοφία επιτυγχάνεται μέσω της αποχής. Αν και η Υπατία τηρούσε πιστά αυτές τις αρχές, δεν απαιτούσε από τους μαθητές της, που ήταν διαφόρων θρησκειών, ανάλογους περιορισμούς. Όπως κάθε φιλόσοφος της αρχαιότητας, έτσι και η Υπατία προσπαθούσε να βοηθήσει τους μαθητές της να αντιληφθούν την πραγματική ομορφιά της ζωής και την αληθινή γνώση.
Με την πνευματική της κατάρτιση, τη ρητορική της δεινότητα, την πολύπλευρη προσωπικότητά της και την ηθική της οντότητα η Υπατία κέρδισε την εκτίμηση και τον σεβασμό του λαού της Αλεξάνδρειας, καθώς και των αλεξανδρινών πολιτικών, οι οποίοι την επισκέπτονταν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
4ος αιώνας. Ο διωγμός των Εθνικών!
Ο 4ος αιώνας χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια των αυτοκρατόρων, με εξαίρεση τον Ιουλιανό, να επιβάλουν τον χριστιανισμό ως κυρίαρχη θρησκεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Για το λόγο αυτό η νέα θρησκεία ήρθε αντιμέτωπη με τις υπόλοιπες θρησκευτικές και φιλοσοφικές τάσεις που υπήρχαν μέσα στο ρωμαϊκό κράτος. Ο νεοπλατωνισμός μάλιστα, αποτελούσε τον μεγαλύτερο «εχθρό», μιας και αποτελούσε την ποιο σοβαρή εναλλακτική λύση έναντι του Χριστιανισμού. Έτσι οι αυτοκράτορες, με μια σειρά διατάξεων προσπάθησαν να περιορίσουν τις ελευθερίες λατρείας των εθνικών και στην συνέχεια με μια πληθώρα νομοθετημάτων στράφηκαν να εξαλείψουν την αρχαία ελληνική θρησκεία κλείνοντας τα ιερά, απαγορεύοντας τις θυσίες και αφαιρώντας τις περιουσίες τους. Προς το τέλος μάλιστα του 4ου αιώνα, οι ναοί των εθνικών άρχισαν να καταστρέφονται (ιδιαίτερα στην Ανατολή), ενώ η εθνική λατρεία ποινικοποιήθηκε. Μάταια, ο σπουδαίος ρήτορας και σοφιστής Λιβάνιος έκανε έκκληση στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να μεριμνήσει, ώστε να εμποδιστούν οι φανατικοί χριστιανοί να καταστρέφουν τα ιερά των εθνικών.
Το 386 ο επίσκοπος Μάρκελλος της Απάμειας κατέστρεψε το ναό του Δία Βήλου στην Απάμεια, ενώ το 392 καταστράφηκε το Σεραπείο της Αλεξάνδρειας, ένας από τους σημαντικότερους ναούς της αυτοκρατορίας, από τον χριστιανικό όχλο, που καθοδηγείτο από τον πατριάρχη Θεόφιλο. Η καταστροφή του Σεραπείου ήταν σημαντική γιατί κτίστηκε από τον Πτολεμαίο Α και συμβόλιζε την συνύπαρξη, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό των τριών σημαντικότερων πληθυσμιακών ομάδων της Αλεξάνδρειας, των Ελλήνων, των Αιγυπτίων και των Ιουδαίων. Έτσι, η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία μπόρεσε να απορρίψει τελείως την κλασσική ελληνική παιδεία, γεγονός που έμεινε γνωστό με την ρήση «χείλη υμνούντα τον Χριστόν δεν δύνανται τον Δίαν να υμνήσουν».
Ο αυτοκράτορας Ουάλης (364-378), με αφορμή την αποκάλυψη μια υποτιθέμενης συνομωσίας για την ανατροπή του από εθνικούς, αποδύθηκε σε ένα «κυνήγι μαγισσών», εξαπολύοντας απηνή διωγμό, κυρίως εναντίον των εθνικών διανοούμενων. Για λόγους αυτοπροστασίας, πολλοί έκαψαν τα βιβλία και τις βιβλιοθήκες τους, αφού ήταν δυνατό να θεωρηθούν ότι κρύβουν μαγείες και επωδούς. Τα θύματα των διωγμών ήταν πολλά, ενώ αρκετοί, για να αποφύγουν τυχών τιμωρία τους, διέφευγαν έξω από τα όρια της αυτοκρατορίας. Έτσι, το 391 τερματίσθηκε και η λειτουργία του Αλεξανδρινού Μουσείο, με το διάταγμα του Θεοδοσίου, το οποίο επέβαλλε την καταστροφή όλων των εθνικών ναών της πόλης.
Ο τραγικός θάνατος της Υπατίας
Κατά την περίοδο 412-415 αυτοκρατορικός έπαρχος της Αιγύπτου ήταν ο χριστιανός Ορέστης, ο οποίος όμως, όπως και άλλοι πολιτικοί επισκεπτόταν την Υπατία για να την συμβουλευτεί για θέματα πολιτείας, αλλά και για να παρακολουθήσει τα μαθήματά της. Στο πατριαρχικό θρόνο εν τω μεταξύ ο Κύριλλος διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα Θεόφιλο. Αμέσως ο Κύριλλος άρχισε έναν αγώνα για την «καθαρότητα της πίστης», εκδιώκοντας από την πόλη όλους τους μη ορθόδοξους χριστιανούς. Φυσικά αυτός ο διωγμός έλαβε χώρα και για την επέκταση της θρησκευτικής του δικαιοδοσίας στις υποθέσεις της κρατικής διοίκησης.
Πρώτα θύματα αυτής της τακτικής του ήταν οι Νοβατιανοί και κατόπιν η εβραϊκή κοινότητα της Αλεξάνδρειας. Μόλις ο Ορέστης αντέδρασε, ορισμένοι μοναχοί υπό την παρότρυνση του Κυρίλλου αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν, τραυματίζοντάς τον στο κεφάλι. Ο Ορέστης βρήκε στην Υπατία έναν σύμμαχο, αλλά το γεγονός αυτό μαζί με το ότι η Υπατία ήταν εκτιμώμενο πρόσωπο της πόλης, ανησύχησε τον Κύριλλο. Προκειμένου λοιπόν να την κατηγορήσει και να την αποξενώσει από τον απλό λαό, ο Κύριλλος την κατηγόρησε ότι ασκούσε μαύρη μαγεία! Η κατηγορία της μαγείας άλλωστε για εκείνη την εποχή ήταν κύριο όπλο της χριστιανικής ελίτ κάθε φορά που επεδίωκε φυσική και ηθική εξόντωση κάποιου αντιπάλου της.
Την σαρακοστή λοιπόν του 415, ενώ η Υπατία επέστρεφε στην κατοικία της, μετά από τον συνηθισμένο περίπατό της στην πόλη, μια ομάδα χριστιανών (Παραβολάνοι ομάδα νεαρών που λειτουργούσαν ως στρατιωτικό σώμα του Πατριάρχη) την έσυραν στην εκκλησία Καισάρειον, όπου ξέσχισαν τα ρούχα της και κομμάτιασαν το σώμα της με όστρακα. Έπειτα, αφού έσυραν τα κομμάτια της σε ολόκληρη την πόλη, τα κάψανε στην πυρά έξω από την Αλεξάνδρεια, στην θέση Κίναρον.
Επίλογος
Παρά το μίσος των χριστιανών κατά της Υπατίας, στην ιστορία του πολιτισμού καταγράφτηκε ως η πρώτη γυναίκα που δίδαξε δημόσια και μάλιστα στο επιστημονικό πεδίο της υψηλής θετικής διανόησης, συμβολίζοντας την ελευθερία της σκέψης και του λόγου, στοιχεία που ερχόντουσαν αντίθετα με τις διδαχές του χριστιανισμού και ιδιαίτερα εκείνης της πρωτοχριστιανικής κοινωνίας που έβλεπε την τυφλή υποταγή και την βία ως μοναδική διέξοδο προς το Θείο. Η ιστορία της Υπατίας πρέπει να διδάξει όλους μας, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και εθνικότητας. Πριν ξεστομίσουμε την κλασσική ρήση του νεοέλληνα «έτσι τα βρήκα, έτσι θα πάω», σκεφτείτε! Θυμηθείτε τους διωγμούς των προγόνων μας και δείτε τον χριστιανισμό απλά ως μία ακόμη θρησκεία αυτού του πλανήτη. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Αυτά, για όσους νομίζουν πως «τζιχάντ» (=ιερός πόλεμος) συμβαίνει μόνο στον καιρό μας από ακραίους ισλαμιστές!
Περισσότερες πληροφορίες: Ιστορικά Θέματα, τεύχος 23, Νοέμβριος 2003, σελ.8
Maria Dzielska «Υπατία η Αλεξανδρινή» εκδόσεις Ενάλιος.
Η Υπατία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια γύρο στο 355μ.Χ. Ήταν κόρη του Θέωνα, ενός πολύ σημαντικού λογίου, μαθηματικού και αστρονόμου ο οποίος έκανε εξαιρετικά σχόλια στα έργα δύο παλαιοτέρων σπουδαίων αλεξανδρινών μαθηματικών και φιλοσόφων, του Πτολεμαίου και του Ευκλείδη. Ο Θέων ήταν ο τελευταίος λόγιος που καταγράφεται ως μέλος του Αλεξανδρινού Μουσείου. Αξίζει να σημειώσουμε πως τόσο ο Θέωνας όσο και η κόρη του Υπατία, είχαν αλεξανδρινή υπηκοότητα, κάτι που εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο κανείς να αποκτήσει, μιας και την υπηκοότητα την παραχωρούσε ο ίδιος ο βασιλιάς (σε περιορισμένο αριθμό ατόμων κυρίως ελληνικής καταγωγής).
Έτσι λοιπόν δίπλα στον πατέρα της η Υπατία έλαβε εξαιρετική μόρφωση, την οποία ανέπτυξε και καλλιέργησε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τελικά τον ξεπέρασε. Η ίδια συνέχισε το έργο του πατέρα της, διδάσκοντας φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία. Η φήμη της εξαπλώθηκε γρήγορα, έχοντας ως αποτέλεσμα, από όλα τα μέρη της αυτοκρατορίας να καταφθάνουν στην Αλεξάνδρεια για να σπουδάσουν φιλοσοφία. Σε όλη της τη ζωή η Υπατία αποτέλεσε πρότυπο αρετής, εγκράτειας και σωφροσύνης. Αν και ήταν όμορφη, ποτέ της δεν ενδιαφέρθηκε για την ομορφιά του σώματός της. Ντυνόταν κόσμια και μέχρι το τέλος του βίου της, παρέμεινε παρθένα.
Η Υπατία ήταν σπουδαία νεοπλατωνική φιλόσοφος. Οι νεοπλατωνικοί ήταν ασκητικοί και παρέπεμπαν στον Πυθαγόρα, ο οποίος είχε διδάξει ότι η σοφία επιτυγχάνεται μέσω της αποχής. Αν και η Υπατία τηρούσε πιστά αυτές τις αρχές, δεν απαιτούσε από τους μαθητές της, που ήταν διαφόρων θρησκειών, ανάλογους περιορισμούς. Όπως κάθε φιλόσοφος της αρχαιότητας, έτσι και η Υπατία προσπαθούσε να βοηθήσει τους μαθητές της να αντιληφθούν την πραγματική ομορφιά της ζωής και την αληθινή γνώση.
Με την πνευματική της κατάρτιση, τη ρητορική της δεινότητα, την πολύπλευρη προσωπικότητά της και την ηθική της οντότητα η Υπατία κέρδισε την εκτίμηση και τον σεβασμό του λαού της Αλεξάνδρειας, καθώς και των αλεξανδρινών πολιτικών, οι οποίοι την επισκέπτονταν όταν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους.
4ος αιώνας. Ο διωγμός των Εθνικών!
Ο 4ος αιώνας χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια των αυτοκρατόρων, με εξαίρεση τον Ιουλιανό, να επιβάλουν τον χριστιανισμό ως κυρίαρχη θρησκεία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Για το λόγο αυτό η νέα θρησκεία ήρθε αντιμέτωπη με τις υπόλοιπες θρησκευτικές και φιλοσοφικές τάσεις που υπήρχαν μέσα στο ρωμαϊκό κράτος. Ο νεοπλατωνισμός μάλιστα, αποτελούσε τον μεγαλύτερο «εχθρό», μιας και αποτελούσε την ποιο σοβαρή εναλλακτική λύση έναντι του Χριστιανισμού. Έτσι οι αυτοκράτορες, με μια σειρά διατάξεων προσπάθησαν να περιορίσουν τις ελευθερίες λατρείας των εθνικών και στην συνέχεια με μια πληθώρα νομοθετημάτων στράφηκαν να εξαλείψουν την αρχαία ελληνική θρησκεία κλείνοντας τα ιερά, απαγορεύοντας τις θυσίες και αφαιρώντας τις περιουσίες τους. Προς το τέλος μάλιστα του 4ου αιώνα, οι ναοί των εθνικών άρχισαν να καταστρέφονται (ιδιαίτερα στην Ανατολή), ενώ η εθνική λατρεία ποινικοποιήθηκε. Μάταια, ο σπουδαίος ρήτορας και σοφιστής Λιβάνιος έκανε έκκληση στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να μεριμνήσει, ώστε να εμποδιστούν οι φανατικοί χριστιανοί να καταστρέφουν τα ιερά των εθνικών.
Το 386 ο επίσκοπος Μάρκελλος της Απάμειας κατέστρεψε το ναό του Δία Βήλου στην Απάμεια, ενώ το 392 καταστράφηκε το Σεραπείο της Αλεξάνδρειας, ένας από τους σημαντικότερους ναούς της αυτοκρατορίας, από τον χριστιανικό όχλο, που καθοδηγείτο από τον πατριάρχη Θεόφιλο. Η καταστροφή του Σεραπείου ήταν σημαντική γιατί κτίστηκε από τον Πτολεμαίο Α και συμβόλιζε την συνύπαρξη, την αλληλοκατανόηση και τον αλληλοσεβασμό των τριών σημαντικότερων πληθυσμιακών ομάδων της Αλεξάνδρειας, των Ελλήνων, των Αιγυπτίων και των Ιουδαίων. Έτσι, η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία μπόρεσε να απορρίψει τελείως την κλασσική ελληνική παιδεία, γεγονός που έμεινε γνωστό με την ρήση «χείλη υμνούντα τον Χριστόν δεν δύνανται τον Δίαν να υμνήσουν».
Ο αυτοκράτορας Ουάλης (364-378), με αφορμή την αποκάλυψη μια υποτιθέμενης συνομωσίας για την ανατροπή του από εθνικούς, αποδύθηκε σε ένα «κυνήγι μαγισσών», εξαπολύοντας απηνή διωγμό, κυρίως εναντίον των εθνικών διανοούμενων. Για λόγους αυτοπροστασίας, πολλοί έκαψαν τα βιβλία και τις βιβλιοθήκες τους, αφού ήταν δυνατό να θεωρηθούν ότι κρύβουν μαγείες και επωδούς. Τα θύματα των διωγμών ήταν πολλά, ενώ αρκετοί, για να αποφύγουν τυχών τιμωρία τους, διέφευγαν έξω από τα όρια της αυτοκρατορίας. Έτσι, το 391 τερματίσθηκε και η λειτουργία του Αλεξανδρινού Μουσείο, με το διάταγμα του Θεοδοσίου, το οποίο επέβαλλε την καταστροφή όλων των εθνικών ναών της πόλης.
Ο τραγικός θάνατος της Υπατίας
Κατά την περίοδο 412-415 αυτοκρατορικός έπαρχος της Αιγύπτου ήταν ο χριστιανός Ορέστης, ο οποίος όμως, όπως και άλλοι πολιτικοί επισκεπτόταν την Υπατία για να την συμβουλευτεί για θέματα πολιτείας, αλλά και για να παρακολουθήσει τα μαθήματά της. Στο πατριαρχικό θρόνο εν τω μεταξύ ο Κύριλλος διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα Θεόφιλο. Αμέσως ο Κύριλλος άρχισε έναν αγώνα για την «καθαρότητα της πίστης», εκδιώκοντας από την πόλη όλους τους μη ορθόδοξους χριστιανούς. Φυσικά αυτός ο διωγμός έλαβε χώρα και για την επέκταση της θρησκευτικής του δικαιοδοσίας στις υποθέσεις της κρατικής διοίκησης.
Πρώτα θύματα αυτής της τακτικής του ήταν οι Νοβατιανοί και κατόπιν η εβραϊκή κοινότητα της Αλεξάνδρειας. Μόλις ο Ορέστης αντέδρασε, ορισμένοι μοναχοί υπό την παρότρυνση του Κυρίλλου αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν, τραυματίζοντάς τον στο κεφάλι. Ο Ορέστης βρήκε στην Υπατία έναν σύμμαχο, αλλά το γεγονός αυτό μαζί με το ότι η Υπατία ήταν εκτιμώμενο πρόσωπο της πόλης, ανησύχησε τον Κύριλλο. Προκειμένου λοιπόν να την κατηγορήσει και να την αποξενώσει από τον απλό λαό, ο Κύριλλος την κατηγόρησε ότι ασκούσε μαύρη μαγεία! Η κατηγορία της μαγείας άλλωστε για εκείνη την εποχή ήταν κύριο όπλο της χριστιανικής ελίτ κάθε φορά που επεδίωκε φυσική και ηθική εξόντωση κάποιου αντιπάλου της.
Την σαρακοστή λοιπόν του 415, ενώ η Υπατία επέστρεφε στην κατοικία της, μετά από τον συνηθισμένο περίπατό της στην πόλη, μια ομάδα χριστιανών (Παραβολάνοι ομάδα νεαρών που λειτουργούσαν ως στρατιωτικό σώμα του Πατριάρχη) την έσυραν στην εκκλησία Καισάρειον, όπου ξέσχισαν τα ρούχα της και κομμάτιασαν το σώμα της με όστρακα. Έπειτα, αφού έσυραν τα κομμάτια της σε ολόκληρη την πόλη, τα κάψανε στην πυρά έξω από την Αλεξάνδρεια, στην θέση Κίναρον.
Επίλογος
Παρά το μίσος των χριστιανών κατά της Υπατίας, στην ιστορία του πολιτισμού καταγράφτηκε ως η πρώτη γυναίκα που δίδαξε δημόσια και μάλιστα στο επιστημονικό πεδίο της υψηλής θετικής διανόησης, συμβολίζοντας την ελευθερία της σκέψης και του λόγου, στοιχεία που ερχόντουσαν αντίθετα με τις διδαχές του χριστιανισμού και ιδιαίτερα εκείνης της πρωτοχριστιανικής κοινωνίας που έβλεπε την τυφλή υποταγή και την βία ως μοναδική διέξοδο προς το Θείο. Η ιστορία της Υπατίας πρέπει να διδάξει όλους μας, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και εθνικότητας. Πριν ξεστομίσουμε την κλασσική ρήση του νεοέλληνα «έτσι τα βρήκα, έτσι θα πάω», σκεφτείτε! Θυμηθείτε τους διωγμούς των προγόνων μας και δείτε τον χριστιανισμό απλά ως μία ακόμη θρησκεία αυτού του πλανήτη. Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Αυτά, για όσους νομίζουν πως «τζιχάντ» (=ιερός πόλεμος) συμβαίνει μόνο στον καιρό μας από ακραίους ισλαμιστές!
Περισσότερες πληροφορίες: Ιστορικά Θέματα, τεύχος 23, Νοέμβριος 2003, σελ.8
Maria Dzielska «Υπατία η Αλεξανδρινή» εκδόσεις Ενάλιος.
ΚΑΘΑΡΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ....
Μια γυναίκα αυτοκτόνησε στα κρατητήρια γιατί έκλεψε δυο μπλούζες για τα παιδί της . Η είδηση έκανε το γύρο της Ελλάδας και προκάλεσε σοκ και ανατριχίλα ..
Μια γυναίκα έδωσε τέλος στη ζωή της αφού την έπιασαν να κλέβει δυο μπλούζες, την ώρα που κάποιοι από κείνους που «τα εχουν πάρει χοντρά» και το ομολόγησαν κιόλας, κυκλοφορούν ελεύθεροι, ανενόχλητοι, χαλαροί.
Μια γυναίκα φτωχή, δυστυχισμένη, εξαρτημένη, εγκαταλελειμμένη πέθανε για δύο μπλούζες και το γεγονός ξεχάστηκε σε μια μέρα, την ώρα που ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα βρίσκεται στο σκαμνί για τις χρυσές ανομίες δέκα, είκοσι, τριάντα «υπηρετών της Δημοκρατίας»…
Ένας άνθρωπος χάθηκε, δεκάδες άλλοι είναι στα πρόθυρα του χαμού και χιλιάδες ακόμα παλεύουν να τα βγάλουν πέρα, την ίδια ώρα που, πολιτικά στελέχη που ομολόγησαν δημόσια ότι πήραν εκατομμύρια ευρώ, μαύρα κι αδήλωτα, για να ενισχύσουν το κόμμα, ζουν με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος) και κινούνται σα να μη συνέβη τίποτα..
Πόσα πρόσωπα και πόσα ονόματα έχει η ασυδοσία , ο τραγέλαφος και το θράσος;
Ο κ. Τσουκάτος τα είπε και ..ξαλάφρωσε.
Δεν δικαιολογούνται οι καταθέσεις του πρώην υπουργού Τ. Μαντέλη επί δύο χρονιές (1996, 1997) από τα έσοδα που έγραψε στη φορολογική του δήλωση και στο «πόθεν έσχες», συμπεραίνει η κοινοβουλευτική επιτροπή .
Όσο για το ποσό που έχουν ομολογήσει μέχρι στιγμής οι Μαντέλης και Τσουκάτος αντιστοιχεί ΜΟΝΟ στο 1,5% από τις συνολικές μίζες που δόθηκαν από την Siemens..
Από τη Siemens, τη ΜΑΝ, την Daimler την Ferrostaal AG διοχετεύτηκαν μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ώστε να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή των υποβρυχίων 214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το 2000 (η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε το ….75% των χρημάτων ως προκαταβολή , σημειώνοντας παγκόσμια πρωτοτυπία στην διεθνή αγορά πολεμικού εξοπλισμού).
Στο Εθνικό Κτηματολόγιο φαγώθηκαν αμέτρητα δις ευρώ , στα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές έγινε τεράστιο φαγοπότι, με σκόπιμες καθυστερήσεις στην ανάθεση των έργων, για να μπορούν οι υπουργοί να προχωρούν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες..
Αυτά τουλάχιστον εχουν δει το φως της δημοσιότητας. Πόσα άλλα είναι που αφορούν ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις;;
Για ποιο κοινό περί δικαίου αίσθημα μιλάμε στην Ελλάδα της ..κάθαρσης, που μόνο κάθαρση δεν είναι αλλά παραμένει ακάθαρτη και βρωμερή;
Πρόβλημα απονομής δικαιοσύνης; Πρόβλημα πολιτικής συγκάλυψης; Πρόβλημα στο συννεφιασμένο μας μυαλό;
Η Ελλάδα βουλιάζει, διασύρεται, παραπαίει και οι ένοχοι, αυτοί που ξέρουμε, αυτοί που υποψιαζόμαστε κι αυτοί που δεν ξέρουμε, παραμένουν ατιμώρητοι.. ΟΛΟΙ οι ένοχοι, σε όλα τα χρώματα και κόμματα.
Ποια ειδικά δικαστήρια, ποιες εξεταστικές επιτροπές, όταν ολόκληρο το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, σε πολιτικό και δικαστικό επίπεδο, έχει χάσει την αξιοπιστία του στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας , όταν κανείς δεν έχει τιμωρηθεί , όταν κανενός οι αμύθητες περιουσίες δεν έχουν δημευτεί. Όταν στα πόθεν έσχες πολιτικών φιγουράρουν φαρδιά-πλατιά τεράστια ποσά, αναρίθμητα ακίνητα που δεν δικαιολογούνται από κανένα βουλευτικό μισθό..
Πόσα χρόνια μιλάμε γι αυτή τη ρημάδα την κάθαρση, που έχει στοιχειώσει στα έδρανα της Βουλής, στα εισαγγελικά γραφεία και στις αίθουσες των δικαστηρίων; Πόση γραφειοκρατία και φιλολογία ακόμα να χωρέσει στο αίσχος ;
Κάθε μέρα, παντού, συζητάμε για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό πρώην, αλλά και εν ενεργεία πολιτικών προσώπων, για τον πακτωλό εισροής μαύρου χρήματος, για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας , για μίζες, για ύποπτες συναλλαγές…
Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς ζητά και πρέπει να κάνει επανέλεγχο των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης από το 1974 έως και το 2010 όσων διετέλεσαν ή διατελούν πρωθυπουργοί, αρχηγοί πολιτικών κομμάτων, υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί κυβερνήσεων. ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ πρέπει να προσθέσουμε. Να δημοσιοποιηθούν οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των παιδιών τους.
Για να πάψει πια να σέρνεται αυτή η λάσπη και να λερώνει μια ολόκληρη Βουλή, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, μια ολόκληρη χώρα..
Αντί λοιπόν να διαδηλώνουμε και να βρίζουμε ερήμην, γενικώς και αορίστως, αντί να ισοπεδώνουμε τους πάντες και τα πάντα, ας βγούμε μια φορά στους δρόμους ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΚΑΘΑΡΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ .
Και σ αυτό το κάλεσμα οφείλουν να πάνε, ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ, όσοι πολιτικοί ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ καθαροί… Και τότε (εκλογές δεν έρχονται;) να δούμε τι θα βγάλει το παρουσιολόγιο..
ΝΑΤΑΣΣΑ ΡΑΓΙΟΥ
Μια γυναίκα έδωσε τέλος στη ζωή της αφού την έπιασαν να κλέβει δυο μπλούζες, την ώρα που κάποιοι από κείνους που «τα εχουν πάρει χοντρά» και το ομολόγησαν κιόλας, κυκλοφορούν ελεύθεροι, ανενόχλητοι, χαλαροί.
Μια γυναίκα φτωχή, δυστυχισμένη, εξαρτημένη, εγκαταλελειμμένη πέθανε για δύο μπλούζες και το γεγονός ξεχάστηκε σε μια μέρα, την ώρα που ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα βρίσκεται στο σκαμνί για τις χρυσές ανομίες δέκα, είκοσι, τριάντα «υπηρετών της Δημοκρατίας»…
Ένας άνθρωπος χάθηκε, δεκάδες άλλοι είναι στα πρόθυρα του χαμού και χιλιάδες ακόμα παλεύουν να τα βγάλουν πέρα, την ίδια ώρα που, πολιτικά στελέχη που ομολόγησαν δημόσια ότι πήραν εκατομμύρια ευρώ, μαύρα κι αδήλωτα, για να ενισχύσουν το κόμμα, ζουν με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος) και κινούνται σα να μη συνέβη τίποτα..
Πόσα πρόσωπα και πόσα ονόματα έχει η ασυδοσία , ο τραγέλαφος και το θράσος;
Ο κ. Τσουκάτος τα είπε και ..ξαλάφρωσε.
Δεν δικαιολογούνται οι καταθέσεις του πρώην υπουργού Τ. Μαντέλη επί δύο χρονιές (1996, 1997) από τα έσοδα που έγραψε στη φορολογική του δήλωση και στο «πόθεν έσχες», συμπεραίνει η κοινοβουλευτική επιτροπή .
Όσο για το ποσό που έχουν ομολογήσει μέχρι στιγμής οι Μαντέλης και Τσουκάτος αντιστοιχεί ΜΟΝΟ στο 1,5% από τις συνολικές μίζες που δόθηκαν από την Siemens..
Από τη Siemens, τη ΜΑΝ, την Daimler την Ferrostaal AG διοχετεύτηκαν μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ώστε να κερδίσει το συμβόλαιο για την κατασκευή των υποβρυχίων 214 του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού το 2000 (η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε το ….75% των χρημάτων ως προκαταβολή , σημειώνοντας παγκόσμια πρωτοτυπία στην διεθνή αγορά πολεμικού εξοπλισμού).
Στο Εθνικό Κτηματολόγιο φαγώθηκαν αμέτρητα δις ευρώ , στα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές έγινε τεράστιο φαγοπότι, με σκόπιμες καθυστερήσεις στην ανάθεση των έργων, για να μπορούν οι υπουργοί να προχωρούν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες..
Αυτά τουλάχιστον εχουν δει το φως της δημοσιότητας. Πόσα άλλα είναι που αφορούν ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις;;
Για ποιο κοινό περί δικαίου αίσθημα μιλάμε στην Ελλάδα της ..κάθαρσης, που μόνο κάθαρση δεν είναι αλλά παραμένει ακάθαρτη και βρωμερή;
Πρόβλημα απονομής δικαιοσύνης; Πρόβλημα πολιτικής συγκάλυψης; Πρόβλημα στο συννεφιασμένο μας μυαλό;
Η Ελλάδα βουλιάζει, διασύρεται, παραπαίει και οι ένοχοι, αυτοί που ξέρουμε, αυτοί που υποψιαζόμαστε κι αυτοί που δεν ξέρουμε, παραμένουν ατιμώρητοι.. ΟΛΟΙ οι ένοχοι, σε όλα τα χρώματα και κόμματα.
Ποια ειδικά δικαστήρια, ποιες εξεταστικές επιτροπές, όταν ολόκληρο το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, σε πολιτικό και δικαστικό επίπεδο, έχει χάσει την αξιοπιστία του στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας , όταν κανείς δεν έχει τιμωρηθεί , όταν κανενός οι αμύθητες περιουσίες δεν έχουν δημευτεί. Όταν στα πόθεν έσχες πολιτικών φιγουράρουν φαρδιά-πλατιά τεράστια ποσά, αναρίθμητα ακίνητα που δεν δικαιολογούνται από κανένα βουλευτικό μισθό..
Πόσα χρόνια μιλάμε γι αυτή τη ρημάδα την κάθαρση, που έχει στοιχειώσει στα έδρανα της Βουλής, στα εισαγγελικά γραφεία και στις αίθουσες των δικαστηρίων; Πόση γραφειοκρατία και φιλολογία ακόμα να χωρέσει στο αίσχος ;
Κάθε μέρα, παντού, συζητάμε για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό πρώην, αλλά και εν ενεργεία πολιτικών προσώπων, για τον πακτωλό εισροής μαύρου χρήματος, για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας , για μίζες, για ύποπτες συναλλαγές…
Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς ζητά και πρέπει να κάνει επανέλεγχο των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης από το 1974 έως και το 2010 όσων διετέλεσαν ή διατελούν πρωθυπουργοί, αρχηγοί πολιτικών κομμάτων, υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί κυβερνήσεων. ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ πρέπει να προσθέσουμε. Να δημοσιοποιηθούν οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των παιδιών τους.
Για να πάψει πια να σέρνεται αυτή η λάσπη και να λερώνει μια ολόκληρη Βουλή, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, μια ολόκληρη χώρα..
Αντί λοιπόν να διαδηλώνουμε και να βρίζουμε ερήμην, γενικώς και αορίστως, αντί να ισοπεδώνουμε τους πάντες και τα πάντα, ας βγούμε μια φορά στους δρόμους ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΚΑΘΑΡΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ .
Και σ αυτό το κάλεσμα οφείλουν να πάνε, ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ, όσοι πολιτικοί ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ καθαροί… Και τότε (εκλογές δεν έρχονται;) να δούμε τι θα βγάλει το παρουσιολόγιο..
ΝΑΤΑΣΣΑ ΡΑΓΙΟΥ
ΚΙΤΡΙΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ «ΚΩΣΤΑΛΕΞΙ»
Τις τελευταίες μέρες στην πόλη μας αλγεινή εντύπωση έχει κάνει η υποκρισία κι ο κιτρινισμός τοπικού μέσου με τον οποίο επιλέγει να ερμηνεύει και να παρουσιάζει ειδήσεις και γεγονότα. Ειδικά στην περίπτωση της πλημμελούς φύλαξης των ξεχασμένων και ταλαιπωρημένων βιβλίων σε απομονωμένο χώρο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης έδειξε να διαστρεβλώνει απόψεις που έχουν εκφραστεί από πολίτες της Πάτρας θέλοντας να αποδείξει πως διαθέτει μεγαλύτερη ευαισθησία κι ευθύνη σε πολιτιστικά θέματα από οποιοδήποτε άλλον στη πόλη μας. Η συγκεκριμένη ευαισθησία δε του μέσου αναπτύχθηκε ιδιαίτερα όχι τόσο για να δοθεί λύση στο πρόβλημα που ενέκυψε αλλά περισσότερο για να καταδειχθεί το μέγεθος της εικόνας που έκανε το γύρο της Ελλάδας και η σωτήρια επέμβαση ενός ανθρώπου που 8 μήνες στην ίδια θέση, αυτή δηλαδή του υπεύθυνου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, ήταν και είναι συνυπεύθυνος του προβλήματος.
Κι ενώ περίμενε κανείς μαζί με την παρουσίαση του θέματος να στιγματιστεί επίσης και η διαπόμπευση μιας ολόκληρης πόλης και της Δημοτικής της Βιβλιοθήκης με τις εκφράσεις τύπου «πνευματικό Κωσταλέξι» της Πάτρας που πραγματοποιήθηκε χολιγουντιανά με αποτέλεσμα στα πλαίσια ενός πιθανού ψηφοθηρικού αλισβερισίου να μειώνεται το συνολικό έργο ενός πνευματικού φορέα της πόλης, συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι (όπως δηλώνουν οι ίδιοι ότι είναι) με ανυπόγραφα άρθρα τους καταφέρθηκαν εναντίον πατρινών πολιτών που τόλμησαν να εκφράσουν μια διαφορετική άποψη για το τι πραγματικά συμβαίνει με το όλο ζήτημα και να προτείνουν ακόμα και λύσεις.
Η αλήθεια είναι ότι ουδεμία διαφορά ή προσωπικό πρόβλημα έχουν οι συγκεκριμένοι πολίτες με τον υπεύθυνο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Όμως ως πατρινοί πολίτες χωρίς να χρωματίζουν την λέξη ενημέρωση με κίτρινα γράμματα αναδεικνύοντας ίδια συμφέροντα και κομματικούς μηχανισμούς που προεκλογικά λοιδορούσαν κι «έφτυναν», με εύσχημο τρόπο πολύ απλά εξέφρασαν την διαμαρτυρία τους για την απαξίωση της Βιβλιοθήκης και την διαπόμπευση μιας ολόκληρης πόλης όπου το πνεύμα έχει παραμεληθεί δια παντός από τους ίδιους τους διαπομπεύοντες. Εξέφρασαν λοιπόν ελεύθερα την άποψη τους η οποία έμελλε να διαστρεβλωθεί έτσι ώστε να φαίνονται πως αντιδρούν με την αποκάλυψη εν γένει του θέματος. Αυτό ακριβώς ήταν και το χειρότερο. Γράφτηκε ότι αυτή τους η άποψη εκπροσωπεί μια νοσούσα νοοτροπία στην πόλη μας κι ότι αυτοί δεν ήθελαν την αποκάλυψη χωρίς να διευκρινιστεί ότι ουδέποτε το πρόβλημα των τεσσάρων πατρινών πολιτών είναι η αποκάλυψη του προβλήματος ( επανειλημμένα εξάλλου έχουν καυτηριάσει τα κακώς κείμενα στην Βιβλιοθήκη Πατρών κι έχουν προτείνει και λύσεις ) αλλά ο τρόπος και η σκοπιμότητα που ενέδρευε στη φανφαρόνικη και υποκριτική δημοσιότητα.
Βεβαίως για κάποιους οι αποκαλυπτικές φωτογραφίες απ’ την «υγειονομική υδρογονοβόμβα μεγατόνων» που θα έσκαγε πάνω απ τα κεφάλια των «άτυχων» αναγνωστών πουλάνε περισσότερο απ’ το εκατονταετές έργο που προσέφερε στην πόλη η Βιβλιοθήκη. Όπως πουλάει περισσότερο η απαξίωση των πατρινών εκείνων πολιτών που προσπάθησαν να κάνουν με το έργο τους και την προσφορά τους στο ευρύ κοινό γνωστή την ιστορία των γραμμάτων και του πνεύματος στην πόλη μας. Κι απαξιώνονται από ανθρώπους που δεν είχαν πατήσει ποτέ το πόδι τους μέχρι σήμερα στους χώρους της Βιβλιοθήκης και δεν είχαν διανοηθεί ποτέ να καλύψουν ενημερωτικά εκδηλώσεις του πνεύματος γιατί φυσικά δεν πουλάνε οι «ανιαρές» κι «ακαταλαβίστικες» ομιλίες χωρίς χρηματικό αντίκρισμα και χωρίς «ευγενικές» και ύποπτες χορηγίες.
Και φυσικά σε μια κοινωνία όπου η γκλαμουριά της εικόνας του δήθεν και το κουτσομπολιό για το τι χρώμα εσώρουχο φόρεσε ο γείτονας πουλάνε περισσότερο απ’ το πνεύμα και τα γράμματα τότε το χρήμα αναγορεύεται σε μόνιμο και νόμιμο δικτάτορα της ζωής μας και τα γεγονότα θα αναδεικνύονται με περίσσια κίτρινη μπογιά ενισχύοντας και την διαπλοκή με εκείνους οι οποίοι κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος ωφελώντας τους για την αγαστή συνεργασία και βλάπτοντας εκείνους που δεν έχουν να μας προσφέρουν τίποτε το οικονομικό αλλά ίσως με το πνεύμα τους γρηγορούν τις συνειδήσεις μας.
Κάποιοι λοιπόν επέλεξαν αντί να εξετάσουν τις ρίζες του προβλήματος εν τη γενέσει του και να προτείνουν λύσεις (αποσυμφόρηση των χώρων της Βιβλιοθήκης κι ανάδειξη της ως φορέα πολιτιστικής δράσης από τα μέσα ενημέρωσης ώστε να στραφεί ο πολίτης σε πνευματικές δράσεις αφιλοκερδούς προσφοράς ) επέλεξαν να δείξουν ένα μέγα σκάνδαλο προγενεστέρων φυσικά χρόνων για να μην θίξουν και την σημερινή δημοτική αρχή χωρίς να προσθέσουν τίποτε παραπάνω για επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Βιβλιοθήκη. Δυστυχώς για την πόλη μας το πνευματικό «Κωσταλέξι» είναι οι ίδιοι. Ο χαρακτηρισμός επιστρέφεται αυτούσια στους εμπνευστές του. Και είναι φορείς αυτής της νοοτροπίας που έχει απλωθεί χρόνια τώρα στην χώρα και μας έχει οδηγήσει στο χείλος της καταστροφής. Παθογένειες που δεν πρόκειται να διορθωθούν όταν τα μικροσυμφέροντα συγκεκριμένων ομάδων υπερκαλύπτουν το δημοτικό και δημόσιο συμφέρον, λοιδορώντας ανθρώπους που έχουν προσφέρει στον τόπο, χάριν σκοπιμοτήτων.
Δεν μένει τίποτε άλλο παρά να συμφωνήσουμε όλοι σ’ αυτή την πόλη πως η εικόνα των εγκαταλελειμμένων στην τύχη τους βιβλίων στην Βιβλιοθήκη μας στεναχωρεί και μας πληγώνει. Οφείλει η Δημοτική Αρχή να προβεί στις ανάλογες ενέργειες απόδοσης ευθυνών κι επίλυσης του χρόνιου προβλήματος συμφόρησης των βιβλίων κι όχι όταν σβήσουν οι κάμερες, οι φωνές και ο συνήθης υπερβάλλων ντόρος να εγκαταλειφθεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη ξανά στην ασήμαντη για την πόλη και τα συμφέροντα της γωνιά. Κι ας συμφωνήσουμε επιτέλους ότι στο όνομα μικροκομματικών κι άλλων αντιπαραθέσεων και συμφερόντων δεν μπορούν κάποιοι να διαπομπεύουν υποκριτικά λιθοβολώντας την «εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσούσα γυνή» όντας οι ίδιοι βουτηγμένοι στις κιτρινισμένες αμαρτίες τους.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ
Δημότης Πατρέων
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)