Έχει καθιερωθεί την 11η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου να γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα του Παιδιού. Ευκαιρία να δούμε την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας γύρω από το καθεστώς διαβίωσης των παιδιών μας. Η κατάσταση που ήδη έχει διαμορφωθεί δεν μας επιτρέπει πανηγυρισμούς και επαγρύπνηση. Η σε ετήσια βάση 550 καταγγελίες για καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών στη χώρα μας, μόνο για την κορυφή του παγόβουνου μπορεί να μιλάνε αφού , στην πραγματικότητα υπολογίζονται σε 15.000 ενώ η Unicef ομιλεί για εκατομμύρια παιδιά που συνεχίζουν να πεθαίνουν από ασιτία και να εργάζονται υπό άθλιες συνθήκες. Αν θέλουμε να μιλάμε με τη γλώσσα της αλήθειας σήμερα 22.500 παιδιά ημερησίως χάνουν τη ζωή τους από έλλειψη εμβολίων, τροφής και νερού,980.000-.1.250.000 παιδιά πέφτουν κάθε χρόνο θύματα εμπορίας ανθρώπων για πορνεία ,για παιδική εργασία για αφαίρεση οργάνων. Μοναδική αχτίνα φωτός είναι το γεγονός ότι αυξήθηκε ο αριθμός των παιδιών που παρακολουθούν σχολείο.
Εκτιμάται ότι 980.000 - 1.250.000 παιδιά πέφτουν κάθε χρόνο θύματα εμπορίας ανθρώπων (για πορνεία, παιδική εργασία, αφαίρεση οργάνων) και 158 εκατ. παιδιά, ηλικίας 5 - 14 ετών εργάζονται υπό σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες. Μοναδική αχτίδα φωτός είναι το γεγονός ότι αυξήθηκε ο αριθμός των παιδιών που παρακολουθούν το σχολείο. Mε παρεμβάσεις της Unicef , σώζονται σήμερα 2.500.000 παιδιά το χρόνο από βέβαιο θάνατο. Έχει επίσης επικυρωθεί από το σύνολο σχεδόν των χωρών της ανθρωπότητας η Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Στην χώρα μας 450.000 παιδιά και έφηβοι διαβιούν σε συνθήκες ένδειας με αυξητική τάση σε παιδιά που ζουν υπό συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού 7% των μαθητών εγκαταλείπουν το σχολείο στο δημοτικό ή το γυμνάσιο και αντίστοιχο ποσοστό εγκατάλειψης παρουσιάζεται και στο γυμνάσιο. Το 71,2%, των φτωχών παιδιών είναι αναλφάβητα. Στην αγορά εργασίας 75.000 έφηβοι εργάζονται ανασφάλιστοι, 20.000 έφηβοι εργάζονται νόμιμα. 5.000 παιδιά με αναπηρία ή χρόνιες παθήσεις διαβιούν σε ιδρύματα. Σε περίπου 8.000 ανέρχονται τα ασυνόδευτα αλλοδαπά παιδιά που εισέρχονται στη χώρα. Δυστυχώς την παγκόσμια ημέρα για το παιδί εκατομμύρια είναι τα παιδιά σε όλο τον κόσμο που στερούνται το χαμόγελο, και ζούνε χωρίς ελπίδα, μας θυμίζουνε το δικαίωμά τους για μια ζωή με αξιοπρέπεια, σεβασμό, φροντίδα και αγάπη.
Ο δρόμος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών με τη βοήθεια του ανεπτυγμένου κόσμου είναι μακρύς και οι δεκαετίες που πέρασαν από την ίδρυση της Unicef το 1946, τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού του Ο.Η.Ε. το 1959, και τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. (20 -11- 1989), του πρώτου παγκόσμιου, νομικά δεσμευτικού, κώδικα δικαιωμάτων των παιδιών στην ιστορία, παρά τα σημαντικά βήματα, δεν βελτιώνουν την τραγική εικόνα των αριθμών που παρουσιάζουν οι σχετικές εκθέσεις σε παγκόσμια κλίμακα.
Ζητούμενο παραμένουν ακόμη τα δικαιώματα που οφείλουν να απολαμβάνουν τα παιδιά στα διάφορα στάδια της ανάπτυξής τους.
Μια μικρή «γεύση» των μεγάλων εμποδίων δίνει και η ελλειπής επικύρωση των δύο προαιρετικών πρωτοκόλλων της Σύμβασης για την απαγόρευση συμμετοχής των ανηλίκων στις Ένοπλες συρράξεις, για την εμπορία παιδιών, την παιδική πορνεία και την πορνογραφία από αρκετές χώρες σε σημείο που ο εκτελεστικός διευθυντής της Unicef αναγκάσθηκε να κάνει έκκληση προς το εν τρίτον των κρατών του κόσμου για καθολική επικύρωση και εφαρμογή τους ώστε να μπορέσει να τηρηθεί μία υπόσχεση καλύτερης ζωής στα πιο ευάλωτα παιδιά του πλανήτη.
Ωστόσο, η επικύρωση της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού από 193 χώρες (η Ελλάδα την επικύρωσε το 1992) συνέβαλε θετικά στη ζωή εκατομμυρίων παιδιών.
Από την επίσημη έκθεση της Unicef για τα 20 έτη από τη δέσμευση της ανθρωπότητας για τα δικαιώματα των παιδιών, η πρόοδος που διαφαίνεται είναι σημαντική αλλά όχι ικανοποιητική. Είναι σημαντική γιατί μειώθηκαν κατά 30% οι θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών, ενώ περιορίστηκε και ο αριθμός των παιδιών που απασχολούνται σε επικίνδυνες εργασίες.
Παρά τα ενθαρρυντικά βήματα και τη νόμιμη αναγνώριση των δικαιωμάτων των παιδιών, σημαντικά βασικά προβλήματα παραμένουν προς επίλυση και υποχρεώνουν - ειδικά μία ημέρα σαν κι αυτήν - σε προβληματισμό: είναι τα εκατομμύρια των γεννήσεων παιδιών που δεν καταγράφονται, η πληγή της παράνομης εμπορίας και διακίνησης παιδιών, τα εκατομμύρια των παιδιών που υποσιτίζονται, τα εκατομμύρια των παιδιών που ακόμη πεθαίνουν ή εξακολουθούν να μην πηγαίνουν σχολείο.
Οι παραπάνω δεν είναι μόνο αριθμοί, είναι εκατομμύρια παιδικά μάτια που μας εκλιπαρούν. Αξίζει να μη στρέψουμε το κεφάλι μας από την άλλη πλευρά. Όλοι μας μπορούμε να προσφέρουμε ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, σε ένα παιδί που του στερεί η ζωή ό,τι εμείς θεωρούμε αυτονόητο και δεδομένο για τα δικά μας παιδιά.
Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης
ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Νέα Διοίκηση εκλέχθηκε στις αρχαιρεσίες που έγιναν την περασμένη Τετάρτη στην Εταιρεία Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος.
Συγκεκριμένα στα γραφεία της Εταιρείας η απερχόμενη Διοίκηση έκανε το διοικητικό και οικονομικό απολογισμό και ακολούθως διενεργήθηκαν αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέας διοικήσεως. Λίγο πριν ενέταξε τακτικά μέλη της τους λογοτέχνες-συγγραφείς Σπυρίδωνα Ν. Γκουρβέλο Φιλόλογο, Κωνσταντίνο Δ. Ηλιόπουλο Ψυχίατρο και Αντώνη Στασινόπουλο Εκδότη.
Στη Γ.Σ. επίσης έγινε λεπτομερής ενημέρωση γύρω από τον αποκλεισμό των Φιλολογικών Βραδινών από τους χώρους της Δημοτικής Βιβλιοθήκης ενώ ακολούθως εκδόθηκε σχετικό με το ζήτημα ψήφισμα το οποίο πρόκειται εντός των ημερών τριμελής επιτροπή από μέλη της Εταιρείας που εξουσιοδοτήθηκαν από τη Γ.Σ. να το επιδώσουν στο Δήμαρχο Πατρέων Γιάννη Δημαρά.
Από τις αρχαιρεσίες εξελέγησαν τα νέα μέλη του Δ.Σ. τα οποία μετά τη συγκρότησή τους σε σώμα αποτέλεσαν το νέο Δ.Σ. το οποίο έχει ως εξής:
Πρόεδρος:Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης
Αντιπρόεδρος: Λεωνίδας Καρνάρος
Γενική Γραμματέας: Μάρθα Βασκαντήρα
Eιδικός Γραμματέας: Γιώργος Σιμιτζής
Ταμίας: Χρήστος Γεωργακόπουλος
Έφορος Εκδηλώσεων: Κώστας Πανίτσας
΄Έφορος Δημοσίων Σχέσεων :Μαρία Καρέλα
Το νέο Δ. Σ. στη πρώτη του συνεδρίαση αποφάσισε να επιδιώξει την επαναφορά των φιλολογικών βραδινών στη φυσική τους θέση, στους χώρους της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, την έκδοση ανθολογίου ποίησης και τη διοργάνωση τιμητικής εκδήλωσης για την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση του Νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και είκοσι χρόνων από το θάνατο του πρώτου αιρετού προέδρου της Εταιρείας Λογοτεχνών Αλέκου Μαρασλή.
ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΜΕΛΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΏΝ
Η Γενική Συνέλευση των μελών της Εταιρείας Λογοτεχνών που συνήλθε σε συνεδρίαση σήμερα 7ην Δεκεμβρίου 2011 ημέρα Τετάρτη και ώρα 6 μ.μ. μετά από πρόσκληση του Διοικητικού Συμβουλίου αφού ενημερώθηκε στο ζήτημα που προέκυψε με τη μη διάθεση της αίθουσας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης για την υλοποίηση του φετινού προγράμματος των Φιλολογικών Βραδινών των κατά Δευτέρα Διαλέξεων και ομιλιών εκφράζει ομόφωνα την αποδοκιμασία της και προχώρησε με παμψηφεί απόφασή της στην έκδοση του κατωτέρω ψηφίσματος.
1. ΚΑΛΕΙ το Δήμαρχο Πατρέων που εποπτεύει και είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία των Ν.Π.Δ.Δ. του Δήμου και κατ’ επέκταση και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, να παρέμβει και αφού ζητήσει εξηγήσεις για την ενέργειά του προέδρου του Οργανισμού Δημοτική Βιβλιοθήκη-Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πατρέων να αποτρέψει τη συνέχιση των Φιλολογικών Βραδινών της Εταιρείας ένα θεσμό που καταξιώθηκε στη συνείδηση των συμπολιτών μας για δεκαέξι συναπτά χρόνια στους χώρους της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.
2. Ζητάμε από το Δήμαρχο Πατρέων να επέμβει προσωπικά στο Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού έτσι ώστε να δώσει ξανά στη βιβλιοθήκη τη ζωντάνια που της προσέφεραν τα Φιλολογικά Βραδινά της Δευτέρας που αποτελούσαν ένα βήμα πνευματικού διαλόγου για τους συμπολίτες και τους πνευματικούς δημιουργούς της περιοχής μας.
3. Τριμελής επιτροπή από μέλη που θα ορίσει η Γενική Συνέλευση να επιδώσει το παρόν ψήφισμα στο Δήμαρχο Πατρέων Ιωάννη Δημαρά και να αναπτύξει και προφορικά το αίτημα και τη θέση της Εταιρείας.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
Τι είν’ η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
μην ειν’ ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι τα άσπρα της ψηλά παλάτια
και τα σπιτάκια της τ’ αραδιαστά;
μην ειν’ οι δρόμοι της, τα μονοπάτια;
μην είναι τ’ άνθη της τα ευωδιαστά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της ,με τα χωριά;
κάθε νησάκι της, που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της ,χρυσή στολή,
που η τέχνη εφόρεσε, και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα
και κάτι πούχομε μεσ’ την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!
Ι. Πολέμης
Από το ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ
της Δ΄ Δημοτικού
Δ.ΖΗΣΗ-Κ.ΡΩΜΑΙΟΥ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΘΗΝΑ 1949
ΠΟΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ
Ανέσυρα από τη βιβλιοθήκη μου
και ξαναδιάβασα μετά από πολλά χρόνια
στο Αναγνωστικό μου της Δ΄ τάξης του Δημοτικού
το ποίημα του Ιωάννη Πολέμη με τίτλο:
“ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ”
Mετά από τόσα χρόνια που πέρασαν αναρωτιέμαι:
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ;
Ο ΜΟΧΘΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ
ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ.
Η ΓΗ ΜΑΣ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ
ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ.
ΕΜΕΙΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΥΣ ΕΠΙ ΦΟΡΩΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΒΑΡΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ…
ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΤΕΛΙΚΑ
AΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!....
Για την αντιγραφή
Λ. Γ. Μαργαρίτης
Τι είν’ η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι;
μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά;
μην ειν’ ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι τα άσπρα της ψηλά παλάτια
και τα σπιτάκια της τ’ αραδιαστά;
μην ειν’ οι δρόμοι της, τα μονοπάτια;
μην είναι τ’ άνθη της τα ευωδιαστά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της ,με τα χωριά;
κάθε νησάκι της, που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της ,χρυσή στολή,
που η τέχνη εφόρεσε, και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα
και κάτι πούχομε μεσ’ την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!
Ι. Πολέμης
Από το ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ
της Δ΄ Δημοτικού
Δ.ΖΗΣΗ-Κ.ΡΩΜΑΙΟΥ
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΘΗΝΑ 1949
ΠΟΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ
Ανέσυρα από τη βιβλιοθήκη μου
και ξαναδιάβασα μετά από πολλά χρόνια
στο Αναγνωστικό μου της Δ΄ τάξης του Δημοτικού
το ποίημα του Ιωάννη Πολέμη με τίτλο:
“ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ”
Mετά από τόσα χρόνια που πέρασαν αναρωτιέμαι:
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ;
Ο ΜΟΧΘΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ
ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ.
Η ΓΗ ΜΑΣ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ
ΣΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ.
ΕΜΕΙΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΑΣ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΥΣ ΕΠΙ ΦΟΡΩΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΡΕΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΒΑΡΗ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ…
ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΤΕΛΙΚΑ
AΠΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!....
Για την αντιγραφή
Λ. Γ. Μαργαρίτης
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ
Ούτε που κατάλαβε ότι έφτασε στο χείλος της αβύσσου.
Ο δρόμος ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα,
μόλις είχε περάσει μια λιτανεία.
Δεν πίστεψε βέβαια πως ήταν στρωμένος για εκείνον.
Η εικόνα ενός δρόμου με άνθη του έδινε ψευδαισθήσεις.
Ίσως ήταν μικρές ασήμαντες δόσεις αναβολής
μιας μεγάλης που θα ακολουθούσε.
Ήταν είπαν μορφίνη διασκορπισμένη
στο δρόμο της αναισθησίας και της έλλειψης πόνου.
Δεν έδωσε διόλου σημασία στους μαντατοφόρους
που νυχτιάτικα έφεραν το μήνυμα.
ούτε καν τους κέρασε γλυκό κουταλιού
αδιαφόρησε πλήρως ,
κι ανέβαλε για την επομένη την ανάγνωση του μηνύματος.
Ήταν λες πρώιμα συμφιλιωμένος με τη μοίρα.
Αφύσικα ήρεμος , στωικά υπέμενε τα μέλλοντα .
Δεν τον φόβισαν οι παραχαράκτες των νομισμάτων
που τριγυρνούσαν δίπλα του.
Κρεμασμένος στην ιδέα του μοιραίου
ανέμενε με ιώβειο μακαριότητα τα μέλλοντα συμβαίνειν.
Με την αίσθηση της σιγουριάς
που του έδινε η απάθεια της άγνοιας
και της επανάπαυσης στη δύναμη του Δημιουργού.
΄Ενα χέρι αόρατο τον σήκωσε και τον πέταξε
στο δρόμο της ασφάλειας και της σιγουριάς.
Έφτασε στο χείλος της αβύσσου…
κι όμως τον γύρισαν πίσω.
΄Ενας άγγελος που κρυφοκοίταζε ,
ένα σμάρι μέλισσες που ακολουθούσαν
την πορεία διαμαρτυρόμενες,
έδωσαν το κερί των ευχαριστιών.
Ένα βόδι που έβοσκε στο λιβάδι
προσφέρθηκε θυσία στο βωμό της αγάπης.
Τα ειδωλόθυτα μοιράσθηκαν,
οι κρατήρες με οίνο πλούσια έρρευσαν
στο συμπόσιο της λύτρωσης.
΄Εδωσαν χάρη
κι ο κατάδικος πήρε το δρόμο για την κατοικία του.
Μετά την αναγγελία της απόφασης
ο κατηγορούμενος,
δήλωσε , αμετανόητα ρομαντικός!...
ΙΩΝ ΛΕΥΚΙΟΣ
Ούτε που κατάλαβε ότι έφτασε στο χείλος της αβύσσου.
Ο δρόμος ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα,
μόλις είχε περάσει μια λιτανεία.
Δεν πίστεψε βέβαια πως ήταν στρωμένος για εκείνον.
Η εικόνα ενός δρόμου με άνθη του έδινε ψευδαισθήσεις.
Ίσως ήταν μικρές ασήμαντες δόσεις αναβολής
μιας μεγάλης που θα ακολουθούσε.
Ήταν είπαν μορφίνη διασκορπισμένη
στο δρόμο της αναισθησίας και της έλλειψης πόνου.
Δεν έδωσε διόλου σημασία στους μαντατοφόρους
που νυχτιάτικα έφεραν το μήνυμα.
ούτε καν τους κέρασε γλυκό κουταλιού
αδιαφόρησε πλήρως ,
κι ανέβαλε για την επομένη την ανάγνωση του μηνύματος.
Ήταν λες πρώιμα συμφιλιωμένος με τη μοίρα.
Αφύσικα ήρεμος , στωικά υπέμενε τα μέλλοντα .
Δεν τον φόβισαν οι παραχαράκτες των νομισμάτων
που τριγυρνούσαν δίπλα του.
Κρεμασμένος στην ιδέα του μοιραίου
ανέμενε με ιώβειο μακαριότητα τα μέλλοντα συμβαίνειν.
Με την αίσθηση της σιγουριάς
που του έδινε η απάθεια της άγνοιας
και της επανάπαυσης στη δύναμη του Δημιουργού.
΄Ενα χέρι αόρατο τον σήκωσε και τον πέταξε
στο δρόμο της ασφάλειας και της σιγουριάς.
Έφτασε στο χείλος της αβύσσου…
κι όμως τον γύρισαν πίσω.
΄Ενας άγγελος που κρυφοκοίταζε ,
ένα σμάρι μέλισσες που ακολουθούσαν
την πορεία διαμαρτυρόμενες,
έδωσαν το κερί των ευχαριστιών.
Ένα βόδι που έβοσκε στο λιβάδι
προσφέρθηκε θυσία στο βωμό της αγάπης.
Τα ειδωλόθυτα μοιράσθηκαν,
οι κρατήρες με οίνο πλούσια έρρευσαν
στο συμπόσιο της λύτρωσης.
΄Εδωσαν χάρη
κι ο κατάδικος πήρε το δρόμο για την κατοικία του.
Μετά την αναγγελία της απόφασης
ο κατηγορούμενος,
δήλωσε , αμετανόητα ρομαντικός!...
ΙΩΝ ΛΕΥΚΙΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σας προσκαλούμε να παραστείτε στην παρουσίαση
της ποιητικής συλλογής
του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
με τίτλο
«Μυσταγωγία»
που θα γίνει
την 12η Δεκεμβρίου και ώρα 7.00 μ.μ
στην αίθουσα εκδηλώσεων
της Φιλαρμονικής Εταιρείας-Ωδείου Πατρών
(Ρήγα Φεραίου αριθ. 7)
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι :
ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΕΛΑ
Πεζογράφος-Ζωγράφος
ΦΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Καθηγητής-Συγγραφέας
Την εκδήλωση θα συντονίσει
ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.
ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σας προσκαλούμε να παραστείτε στην παρουσίαση
της ποιητικής συλλογής
του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
με τίτλο
«Μυσταγωγία»
που θα γίνει
την 12η Δεκεμβρίου και ώρα 7.00 μ.μ
στην αίθουσα εκδηλώσεων
της Φιλαρμονικής Εταιρείας-Ωδείου Πατρών
(Ρήγα Φεραίου αριθ. 7)
Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι :
ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΕΛΑ
Πεζογράφος-Ζωγράφος
ΦΩΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Καθηγητής-Συγγραφέας
Την εκδήλωση θα συντονίσει
ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών.
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΟΝ Γ.Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Γιώργο ,εγώ νομίζω ότι μπορώ να σε προσφωνώ απλά με το όνομά σου γιατί είμαι εκείνος που έκλεισε τα μάτια του Πατέρα σου, είμαι εκείνος που στάθηκα μέχρι το τέλος δίπλα του χωρίς καμία υστεροβουλία, είμαι εκείνος που δέχθηκε ,με την ανοχή σου, ύβρεις και επιθέσεις από τους ανθρώπους που επιθυμούσαν και τον φυσικό και τον πολιτικό θάνατο του πατέρα σου και που ,δυστυχώς, και στήριξες και αγκάλιασες και συνεχίζεις να τους έχεις δίπλα σου. Είμαι εκείνος που δέχθηκε την εξομολόγησή του και του μετέδωσε τα Άχραντα Μυστήρια, παρά τις λυσσαλέες αντιδράσεις σας. Πριν συνεχίσω θέλω να διαβάσεις ένα κείμενο που έχει δει το φως της δημοσιότητας εδώ και πολύ καιρό αλλά ουδεμία αντίδραση υπήρξε από μέρους σου.
Βέβαια δεν ξέρω αν σε ενημέρωσε ο Ν. Αθανασάκης, ο άνθρωπος όλων των καταστάσεων και σημερινός σου Σύμβουλος, αλλά ας δούμε το κείμενο και τα λέμε ξανά. :
Τι δεν πρόλαβε να πει ο Ανδρέας Παπανδρέου;
Αποκάλυψη: Η ομιλία ενός νεκρού που θα άλλαζε την ιστορία και ένας όρκος “τιμής” που κάλυψε την ιστορική ατιμία…σε μια σκηνή ακάθαρτη και οι πιο μικροί άνθρωποι μπορούν να παίξουν τους πιο μεγάλους ρόλους.
Αύγουστος 1995. Ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ. Βασιλικόπουλος, παραδίδει έναν φάκελο στον Ανδρέα Παπανδρέου. Μέσα στον φάκελο υπήρχε ένας χάρτης.
“Πρόεδρε, Αμερικανικος δορυφόρος εντόπισε μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και υδρογονανθράκων στο Αιγαίο”.
Η σημείωση εκτείνετο από την Κάρπαθο έως την Γαύδο και συμπεριλάμβανε μία “ασήμαντη” περιοχή όπου λίγο αργότερα έμελλε να γίνει διάσημη: Τις βραχονησίδες “Ίμια”. «Προάγγελος γεγονότων, πρέπει να οργανωθούμε» ήταν η αντίδραση του Ανδρέα. “Εάν εμείς το μαθαίνουμε τώρα, οι Τούρκοι το γνωρίζουν εδώ και εβδομάδες” συμπλήρωσε.
Μέσα στον φάκελο επίσης υπήρχαν έγγραφα που αφορούσαν τον τότε υπουργό βιομηχανίας, Κώστα Σημίτη.
Λίγες ημέρες μετά, στο πλαίσιο της 60ης Διεθνούς Έκθεσης της Θεσσαλονίκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας συναντώνται με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Αντρέι Κόζιρεφ. Το θέμα της συνάντησης ήταν η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης (!!!). Ανακοινώθηκε ότι τα δυο μέρη έχουν καταλήξει σε οριστική συμφωνία, όμως η έναρξη των έργων είναι θέμα των κατασκευαστικών εταιρειών.
Στην ομιλία του στην ΔΕΘ, ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει λόγο για επερχόμενο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτή η αναφορά πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία αφού οι σχέσεις των δύο χωρών διένυαν μία από τις ομαλότερες περιόδους της ιστορίας εκείνη την περίοδο.
Στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου, καρατομεί τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος υποβάλλει την παραίτηση του και από το εκτελεστικό γραφείο στις 11 Σεπτεμβρίου.
Λίγους μήνες μετά, τη Δευτέρα 15Ιανουαρίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου συντάσσει την επιστολή παραίτησης του μέσα στο Ωνάσειο όπου νοσηλευόταν, υπό καθεστώς πιέσεων, μεταξύ των οποίων και της επιμονής του γιού του, Γεωργίου τότε υπουργού παιδείας.
Ενδεικτικά τα σχόλια κάποιων “ξένων”:
“Μετά την επανεκλογή του, το 1993, κατηγορείται πως αναγορεύθηκε σε «πρωταθλητή της εθνικιστικής αδιαλλαξίας και της “υπεράσπισης του ελληνισμού και της ορθοδοξίας”!!
Εθνικιστές Τάσο μου, εθνικιστές.
Αντικαταστάτης του εκλέχθηκε εσπευσμένα από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στις 18 Ιανουαρίου του 1996 ο …Κώστας Σημίτης!
Λίγες ημέρες μετά, σαν έτοιμοι από καιρό οι Τούρκοι ξεκινούν το θερμό επεισόδιο στα Ίμια. Λες και γνώριζαν την έλευση του “δυναμικού” Σημίτη, ώστε να ξεκινήσουν την ενέργεια που οδήγησε στην δημιουργία γκρίζων ζωνών στην περιοχή που όπως είδαμε, οι “ευχαριστούμε την κυβέρνηση τους” ΗΠΑ γνώριζαν για το κοίτασμα. Να γιατί δεν μιλούν για ΑΟΖ στο Αιγαίο…
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε την μάχη για τη ζωή, την οποία κέρδισε προσωρινά στις 22 Μαρτίου του 1996. Οι γκρίζες ζώνες ήταν ήδη γεγονός, ο ανεκδιήγητος Μπέρνς είχε δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζουν (οι ΗΠΑ) Ελληνική κυριαρχία στα «Καρντάκ». Ο Γεράσιμος Αρσένης δηλώνει σιβυλλικά: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα στείλει το μήνυμά του όταν έρθει η ώρα, αναφερόμενος στην πρόσφατη εθνική απώλεια.
Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτό που θα έκρινε την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος. Εκεί ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου, θα ήταν καταλυτικός για τις εξελίξεις. Είχαμε μπει στον Ιούνιο. Στο τέλος του μήνα θα κρινόταν η τύχη του κόμματος και όπως δείχνουν τα σημερινά γεγονότα, ολόκληρης της χώρας.
Ο Ανδρέας έχει αποφασίσει να μιλήσει και να αποτρέψει αυτό που εξύφαιναν οι “σύμμαχοι”. Κλίντον και Γερμανοί χέρι – χέρι από τότε, όπως και τώρα. Καλεί τον Αντώνη Λιβάνη στο σπίτι του στην Εκάλη για να γίνει το σκαρίφημα και να συγκεντρωθούν τα στοιχεία πάνω στα οποία θα γινόταν η ομιλία που θα άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Είναι 22 Ιουνίου του 1996.
8 το απόγευμα, ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει ολοκληρώσει την ομιλία και ο Νίκος Αθανασάκης την έχει δακτυλογραφήσει στον υπολογιστή του σπιτιού της Εκάλης, ο Λιβάνης έχει ήδη αποχωρήσει. Στο σπίτι παρέμειναν ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης όπου συνέφαγαν, τους οποίους ο Ανδρέας Παπανδρέου χαιρέτησε δια χειραψίας (!) όταν το δείπνο ολοκληρώθηκε.
Ήταν μία πύρινη ομιλία. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από τα “Bullet Points” του προσχεδίου. Μία ομιλία με τρανταχτές αποκαλύψεις, μία κατάθεση ζωής που θα άλλαζε το πολιτικό κατεστημένο, μέρος του οποίου ήταν για δεκαετίες και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μα κυρίως, ήταν μία ομιλία για το μέλλον της χώρας και όσων το επιβουλεύοντο. Φανταστείτε έναν Ανδρέα υποβασταζόμενο στο συνέδριο να αποκάλυπτε σχέδιο εκποίησης της χώρας κατονομάζοντας συνεργάτες εντός του κινήματος…
Εκεί λοιπόν, επενέβει η μοίρα που έπαιξε ένα τραγικό παιχνίδι. 8 η ώρα το απόγευμα η ομιλία είναι έτοιμη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κοιμόταν, ο Νίκος Αθανασάκης με τον Τηλέμαχο Χυτήρη καθόντουσαν στην βεράντα της βίλας παρότι η ώρα ήταν περασμένη, προφανώς μαγεμένοι από την όμορφη καλοκαιρινή νύχτα.
1 τα ξημερώματα, βγαίνει η νοσοκόμα που παρακολουθούσε τον πρόεδρο και τους ανακοινώνει ότι υπήρχε πρόβλημα. Αμέσως καλούν τον Κρεμαστινό που καταφτάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως ήταν ήδη αργά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν νεκρός.
Στο ιατρικό ανακοινωθέν που εξεδόθη αναφέρει :
και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα, είναι συμβατά με οξύισχαμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε και το θάνατο, στις 2,30 το πρωί Κυριακής 23 Ιουνίου 1996″.
Ο Νίκος Αθανασάκης, έτρεξε στον υπολογιστή για να περισώσει όπως θεωρήθηκε αυτή την ιστορική ομιλία – ντοκουμέντο. Έκανε ένα αντίγραφο και (προφανώς από λάθος λόγω της έντασης των γεγονότων) διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο.
Το συνέδριο έγινε στις 30 Ιουνίου όπου πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξελέγει ο Κώστας Σημίτης. Η ομιλία αυτή, δεν διαβάστηκε ποτέ, παρ’ ότι προοριζόταν για το συνέδριο.
Λίγους μήνες αργότερα, η χήρα του Ανδρέα, η Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου, αναζήτησε αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον μέχρι πρότινος “ευνοούμενο” Νίκο Αθανασάκη, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να τον βρει. Επικοινώνησε τότε με τον Τηλέμαχο Χυτήρη. Του ζήτησε να της βρει την ομιλία.
Δύο ημέρες μετά τον ξαναπήρε στο τηλέφωνο αφού δεν είχε ανταπόκριση. Ο στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου της είπε τότε ότι δεν ήταν δυνατόν να της δώσει την ομιλία, διότι αυτός και ο Νίκος Αθανασάκης είχαν πάρει “όρκο τιμής” να μην την αποκαλύψουν ποτέ.
Έτσι λοιπόν, η ιστορία σκέπασε με ένα πέπλο μυστηρίου αυτή την ομιλία, την τελευταία πολιτική πράξη ενός μεγάλου ηγέτη. Μία ομιλία που σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες, εάν την εκφωνούσε υποβασταζόμενος ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο, θα έκανε τον συμπαθή Σίμο Δανιηλίδη (που πρόσφατα επανήλθε στην επικαιρότητα) να μην φασκελώνει απλώς τον Κώστα Σημίτη. Μία ομιλία που ακόμα και με απλή ανάγνωση, θα άλλαζε την ροή της ιστορίας.
Έτσι λοιπόν, διαμορφώθηκε η νεώτερη Ελλάδα, αυτή που σήμερα στέκεται απαξιωμένη, σαν στημένη λεμονόκουπα στον Γερμανικό στίφτη με Αμερικάνικες πινελιές. Οι Παπανδρεϊκοί ηττήθηκαν κατά κράτος και το σύστημα Σημίτη επικράτησε με τις γνωστές συνέπειες.
Ο Αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έμελλε να επανενεργοποιηθεί από τον Κώστα Καραμανλή και να μπει στις καλένδες από τον Γιώργο Παπανδρέου.
Τα ναυπηγεία που με εντολή Παπανδρέου το 1995 δεν εκποιήθηκαν αλλά δόθηκαν στην ΕΤΒΑ και τους εργαζομένους, έμελλε να Γερμανοποιηθούν παράγοντας υποβρύχια που γέρνουν. Με λίγες κόκκινες πινελιές από το αίμα του Περατικού.
Ο φλογερός αντιπαπανδρεϊκός Τάσος Μαντέλης, δεν διάβασε ποτέ την επιστολή – κόλαφο σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου την οποία είχε ετοιμάσει για να στηρίξει την εκλογή Σημίτη. Έβγαλε το άχτι του υπογράφοντας συμφωνίες με την Siemens και πρωτοστατώντας στην γκριζοποίηση του Αιγαίου μέσω της νέας δομής του ΝΑΤΟ.
Η νέα εποχή είχε φτάσει.
Οι άνθρωποι του προέδρου παραγκωνίστηκαν μέχρις ενός.
Όλοι;
Όχι. Οι δύο στενότεροι συνεργάτες του, ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης ήταν οι μόνοι που αξιοποιήθηκαν από το σύστημα Σημίτη. Μαζί του και ο Πέτρος Λάμπρου, ο “ταμίας” του Ανδρέα. Ήταν οι μόνοι που απέλαβαν “τιμές” από το νέο καθεστώς.
Τι οξύμωρο… Αυτοί με τον “όρκο τιμής” και αυτός με τα αργύρια. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος την “τιμή” του. …όχι όμως και το τίμημα. "
Λοιπόν Γιώργο δεν σε ρωτάω τι έχεις να πεις για όλα αυτά ,δεν χρειάζεται άλλωστε, υπονόμευσες τον πατέρα σου γιατί στα τελευταία χρόνια της ζωής του άλλαξε πολιτική στα Εθνικά θέματα και προσέγγισε τον θησαυρό της Ορθοδοξίας αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορείς σ εμένα να το διαψεύσεις αλλά, δυστυχώς για σένα και τους γύρω σου, ούτε στον Ελληνικό Λαό που σε πίστεψε και, όπως και εγώ, σε ψήφισε.
Από την πρώτη μέρα της αναλήψεως της εξουσίας έδειξες ότι καθετί το Ελληνικό και Εθνικό σε ενοχλούσε αφάνταστα. Έσβησες τους τίτλους από τα Υπουργεία Εθνικής Παιδείας και Εθνικής Αμύνης και κατήργησες το Υπουργείο Μακεδονίας -Θράκης. Τότε αντιδράσαμε αλλά ποτέ δεν περιμέναμε ότι θα έφτανες ως εδώ. Να παραδώσεις δηλ. την Ελλάδα στα χέρια των τοκογλύφων του Δ.Ν.Τ. και της Ευρώπης. Να βλέπεις την Ελλάδα να σέρνεται ταπεινωμένη και εσύ να μιλάς για δήθεν "αγώνα" για ένα καλύτερο αύριο!!! Αλήθεια Γιώργο γιατί μας οδήγησες στο Δ.Ν.Τ.; Γιατί δεν άσκησες σκληρή και επιθετική πολιτική μέσα στην Ε.Ε.; Γιατί δεν εξέτασες άλλες λύσεις; Γιατί Γιώργο στον πόλεμο μεταξύ δολαρίου και ευρώ προτίμησες το αμερικανικό νόμισμα μπλέκοντας την Ελλάδα σε μεγάλες περιπέτειες; ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούσες;
Και κάτι ακόμα Γιώργο.
Με ποιο δικαίωμα έκλεψες τα όνειρα των νέων παιδιών; Με ποιο δικαίωμα καταδίκασες σε θάνατο τα τιμημένα γηρατειά; Γιώργο οι συντάξεις που κόβεις όπως κόβεις την γραβιέρα στο τραπέζι σου, δεν είναι ελεημοσύνη του κράτους στους Συνταξιούχους, είναι λεφτά δικά τους που τα έχουν δουλέψει με τον ιδρώτα και το αίμα τους. Με ποιο δικαίωμα Γιώργο βάζεις λουκέτα στα μαγαζιά και αφήνεις τον κόσμο αυτόν που σε πίστεψε νηστικό; Κορόιδεψες ένα ολόκληρο Λαό και νόμισες πως με την κουτοπόνηρη "πολιτική" των Συμβούλων σου θα συνέχιζες να παίζεις στην σκακιέρα που σου είχαν δώσει οι πέραν του Ατλαντικού φίλοι σου. Νόμιζες πως οι Ευρωπαίοι Ηγέτες δεν θα καταλάβουν τον διπλό σου ρόλο στον πόλεμο μεταξύ δολαρίου και ευρώ και πως θα μπορούσες με τον Αθανασάκη σύμβουλο να φιμώσεις και τον Διεθνή τύπο ,όπως προσπάθησες να κάνεις και εδώ.
ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΕΧΑΣΕΣ !!!
Αν θες να προσφέρεις έστω και την ελάχιστη υπηρεσία σε αυτή την χώρα που σε ανέδειξε και που δεν αγάπησες ποτέ ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ .
ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΠΡΩΤΟΥ ΣΕ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ, ΟΧΙ ΤΑ "ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ" ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΚΚΙΝΙΖΕΙΣ, ΑΛΛΑ Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
ΦΥΓΕ όσο ακόμα είναι νωρίς και μπορεί κάτι να σωθεί. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ σου ζητάμε να φύγεις από την εξουσία ΟΧΙ από την Ελλάδα. ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΑΝ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΣΧΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΜΗΣ.
Ειλικρινά Γιώργο λυπάμαι για όλα αυτά. Θυμάσαι τι σου είχα πει στο Μνημόσυνο του πατέρα σου ,λίγο καιρό μετά που έγινες Πρωθυπουργός; Να προχωράς πάντα με γνώμονα αυτό που ο Ανδρέας Παπανδρέου ζήτησε να γράψουν στον τάφο του " Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ" ..Εσύ προτίμησες τους τοκογλύφους, άντε λοιπόν κοντά τους εκεί είναι η θέση σου.
Με λύπη
π. Τιμόθεος Ηλιάκης
Γιώργο ,εγώ νομίζω ότι μπορώ να σε προσφωνώ απλά με το όνομά σου γιατί είμαι εκείνος που έκλεισε τα μάτια του Πατέρα σου, είμαι εκείνος που στάθηκα μέχρι το τέλος δίπλα του χωρίς καμία υστεροβουλία, είμαι εκείνος που δέχθηκε ,με την ανοχή σου, ύβρεις και επιθέσεις από τους ανθρώπους που επιθυμούσαν και τον φυσικό και τον πολιτικό θάνατο του πατέρα σου και που ,δυστυχώς, και στήριξες και αγκάλιασες και συνεχίζεις να τους έχεις δίπλα σου. Είμαι εκείνος που δέχθηκε την εξομολόγησή του και του μετέδωσε τα Άχραντα Μυστήρια, παρά τις λυσσαλέες αντιδράσεις σας. Πριν συνεχίσω θέλω να διαβάσεις ένα κείμενο που έχει δει το φως της δημοσιότητας εδώ και πολύ καιρό αλλά ουδεμία αντίδραση υπήρξε από μέρους σου.
Βέβαια δεν ξέρω αν σε ενημέρωσε ο Ν. Αθανασάκης, ο άνθρωπος όλων των καταστάσεων και σημερινός σου Σύμβουλος, αλλά ας δούμε το κείμενο και τα λέμε ξανά. :
Τι δεν πρόλαβε να πει ο Ανδρέας Παπανδρέου;
Αποκάλυψη: Η ομιλία ενός νεκρού που θα άλλαζε την ιστορία και ένας όρκος “τιμής” που κάλυψε την ιστορική ατιμία…σε μια σκηνή ακάθαρτη και οι πιο μικροί άνθρωποι μπορούν να παίξουν τους πιο μεγάλους ρόλους.
Αύγουστος 1995. Ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ. Βασιλικόπουλος, παραδίδει έναν φάκελο στον Ανδρέα Παπανδρέου. Μέσα στον φάκελο υπήρχε ένας χάρτης.
“Πρόεδρε, Αμερικανικος δορυφόρος εντόπισε μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και υδρογονανθράκων στο Αιγαίο”.
Η σημείωση εκτείνετο από την Κάρπαθο έως την Γαύδο και συμπεριλάμβανε μία “ασήμαντη” περιοχή όπου λίγο αργότερα έμελλε να γίνει διάσημη: Τις βραχονησίδες “Ίμια”. «Προάγγελος γεγονότων, πρέπει να οργανωθούμε» ήταν η αντίδραση του Ανδρέα. “Εάν εμείς το μαθαίνουμε τώρα, οι Τούρκοι το γνωρίζουν εδώ και εβδομάδες” συμπλήρωσε.
Μέσα στον φάκελο επίσης υπήρχαν έγγραφα που αφορούσαν τον τότε υπουργό βιομηχανίας, Κώστα Σημίτη.
Λίγες ημέρες μετά, στο πλαίσιο της 60ης Διεθνούς Έκθεσης της Θεσσαλονίκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Κάρολος Παπούλιας συναντώνται με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Αντρέι Κόζιρεφ. Το θέμα της συνάντησης ήταν η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης (!!!). Ανακοινώθηκε ότι τα δυο μέρη έχουν καταλήξει σε οριστική συμφωνία, όμως η έναρξη των έργων είναι θέμα των κατασκευαστικών εταιρειών.
Στην ομιλία του στην ΔΕΘ, ο Ανδρέας Παπανδρέου κάνει λόγο για επερχόμενο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Αυτή η αναφορά πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία αφού οι σχέσεις των δύο χωρών διένυαν μία από τις ομαλότερες περιόδους της ιστορίας εκείνη την περίοδο.
Στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε, ο Ανδρέας Παπανδρέου, καρατομεί τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος υποβάλλει την παραίτηση του και από το εκτελεστικό γραφείο στις 11 Σεπτεμβρίου.
Λίγους μήνες μετά, τη Δευτέρα 15Ιανουαρίου 1996 ο Ανδρέας Παπανδρέου συντάσσει την επιστολή παραίτησης του μέσα στο Ωνάσειο όπου νοσηλευόταν, υπό καθεστώς πιέσεων, μεταξύ των οποίων και της επιμονής του γιού του, Γεωργίου τότε υπουργού παιδείας.
Ενδεικτικά τα σχόλια κάποιων “ξένων”:
“Μετά την επανεκλογή του, το 1993, κατηγορείται πως αναγορεύθηκε σε «πρωταθλητή της εθνικιστικής αδιαλλαξίας και της “υπεράσπισης του ελληνισμού και της ορθοδοξίας”!!
Εθνικιστές Τάσο μου, εθνικιστές.
Αντικαταστάτης του εκλέχθηκε εσπευσμένα από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ στις 18 Ιανουαρίου του 1996 ο …Κώστας Σημίτης!
Λίγες ημέρες μετά, σαν έτοιμοι από καιρό οι Τούρκοι ξεκινούν το θερμό επεισόδιο στα Ίμια. Λες και γνώριζαν την έλευση του “δυναμικού” Σημίτη, ώστε να ξεκινήσουν την ενέργεια που οδήγησε στην δημιουργία γκρίζων ζωνών στην περιοχή που όπως είδαμε, οι “ευχαριστούμε την κυβέρνηση τους” ΗΠΑ γνώριζαν για το κοίτασμα. Να γιατί δεν μιλούν για ΑΟΖ στο Αιγαίο…
Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδινε την μάχη για τη ζωή, την οποία κέρδισε προσωρινά στις 22 Μαρτίου του 1996. Οι γκρίζες ζώνες ήταν ήδη γεγονός, ο ανεκδιήγητος Μπέρνς είχε δηλώσει ότι δεν αναγνωρίζουν (οι ΗΠΑ) Ελληνική κυριαρχία στα «Καρντάκ». Ο Γεράσιμος Αρσένης δηλώνει σιβυλλικά: ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα στείλει το μήνυμά του όταν έρθει η ώρα, αναφερόμενος στην πρόσφατη εθνική απώλεια.
Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτό που θα έκρινε την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος. Εκεί ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου, θα ήταν καταλυτικός για τις εξελίξεις. Είχαμε μπει στον Ιούνιο. Στο τέλος του μήνα θα κρινόταν η τύχη του κόμματος και όπως δείχνουν τα σημερινά γεγονότα, ολόκληρης της χώρας.
Ο Ανδρέας έχει αποφασίσει να μιλήσει και να αποτρέψει αυτό που εξύφαιναν οι “σύμμαχοι”. Κλίντον και Γερμανοί χέρι – χέρι από τότε, όπως και τώρα. Καλεί τον Αντώνη Λιβάνη στο σπίτι του στην Εκάλη για να γίνει το σκαρίφημα και να συγκεντρωθούν τα στοιχεία πάνω στα οποία θα γινόταν η ομιλία που θα άλλαζε τον ρου της ιστορίας. Είναι 22 Ιουνίου του 1996.
8 το απόγευμα, ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει ολοκληρώσει την ομιλία και ο Νίκος Αθανασάκης την έχει δακτυλογραφήσει στον υπολογιστή του σπιτιού της Εκάλης, ο Λιβάνης έχει ήδη αποχωρήσει. Στο σπίτι παρέμειναν ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης όπου συνέφαγαν, τους οποίους ο Ανδρέας Παπανδρέου χαιρέτησε δια χειραψίας (!) όταν το δείπνο ολοκληρώθηκε.
Ήταν μία πύρινη ομιλία. Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από τα “Bullet Points” του προσχεδίου. Μία ομιλία με τρανταχτές αποκαλύψεις, μία κατάθεση ζωής που θα άλλαζε το πολιτικό κατεστημένο, μέρος του οποίου ήταν για δεκαετίες και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μα κυρίως, ήταν μία ομιλία για το μέλλον της χώρας και όσων το επιβουλεύοντο. Φανταστείτε έναν Ανδρέα υποβασταζόμενο στο συνέδριο να αποκάλυπτε σχέδιο εκποίησης της χώρας κατονομάζοντας συνεργάτες εντός του κινήματος…
Εκεί λοιπόν, επενέβει η μοίρα που έπαιξε ένα τραγικό παιχνίδι. 8 η ώρα το απόγευμα η ομιλία είναι έτοιμη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου κοιμόταν, ο Νίκος Αθανασάκης με τον Τηλέμαχο Χυτήρη καθόντουσαν στην βεράντα της βίλας παρότι η ώρα ήταν περασμένη, προφανώς μαγεμένοι από την όμορφη καλοκαιρινή νύχτα.
1 τα ξημερώματα, βγαίνει η νοσοκόμα που παρακολουθούσε τον πρόεδρο και τους ανακοινώνει ότι υπήρχε πρόβλημα. Αμέσως καλούν τον Κρεμαστινό που καταφτάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως ήταν ήδη αργά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν νεκρός.
Στο ιατρικό ανακοινωθέν που εξεδόθη αναφέρει :
και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα, είναι συμβατά με οξύισχαμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε και το θάνατο, στις 2,30 το πρωί Κυριακής 23 Ιουνίου 1996″.
Ο Νίκος Αθανασάκης, έτρεξε στον υπολογιστή για να περισώσει όπως θεωρήθηκε αυτή την ιστορική ομιλία – ντοκουμέντο. Έκανε ένα αντίγραφο και (προφανώς από λάθος λόγω της έντασης των γεγονότων) διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο.
Το συνέδριο έγινε στις 30 Ιουνίου όπου πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξελέγει ο Κώστας Σημίτης. Η ομιλία αυτή, δεν διαβάστηκε ποτέ, παρ’ ότι προοριζόταν για το συνέδριο.
Λίγους μήνες αργότερα, η χήρα του Ανδρέα, η Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου, αναζήτησε αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο. Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον μέχρι πρότινος “ευνοούμενο” Νίκο Αθανασάκη, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να τον βρει. Επικοινώνησε τότε με τον Τηλέμαχο Χυτήρη. Του ζήτησε να της βρει την ομιλία.
Δύο ημέρες μετά τον ξαναπήρε στο τηλέφωνο αφού δεν είχε ανταπόκριση. Ο στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου της είπε τότε ότι δεν ήταν δυνατόν να της δώσει την ομιλία, διότι αυτός και ο Νίκος Αθανασάκης είχαν πάρει “όρκο τιμής” να μην την αποκαλύψουν ποτέ.
Έτσι λοιπόν, η ιστορία σκέπασε με ένα πέπλο μυστηρίου αυτή την ομιλία, την τελευταία πολιτική πράξη ενός μεγάλου ηγέτη. Μία ομιλία που σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες, εάν την εκφωνούσε υποβασταζόμενος ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο συνέδριο, θα έκανε τον συμπαθή Σίμο Δανιηλίδη (που πρόσφατα επανήλθε στην επικαιρότητα) να μην φασκελώνει απλώς τον Κώστα Σημίτη. Μία ομιλία που ακόμα και με απλή ανάγνωση, θα άλλαζε την ροή της ιστορίας.
Έτσι λοιπόν, διαμορφώθηκε η νεώτερη Ελλάδα, αυτή που σήμερα στέκεται απαξιωμένη, σαν στημένη λεμονόκουπα στον Γερμανικό στίφτη με Αμερικάνικες πινελιές. Οι Παπανδρεϊκοί ηττήθηκαν κατά κράτος και το σύστημα Σημίτη επικράτησε με τις γνωστές συνέπειες.
Ο Αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, έμελλε να επανενεργοποιηθεί από τον Κώστα Καραμανλή και να μπει στις καλένδες από τον Γιώργο Παπανδρέου.
Τα ναυπηγεία που με εντολή Παπανδρέου το 1995 δεν εκποιήθηκαν αλλά δόθηκαν στην ΕΤΒΑ και τους εργαζομένους, έμελλε να Γερμανοποιηθούν παράγοντας υποβρύχια που γέρνουν. Με λίγες κόκκινες πινελιές από το αίμα του Περατικού.
Ο φλογερός αντιπαπανδρεϊκός Τάσος Μαντέλης, δεν διάβασε ποτέ την επιστολή – κόλαφο σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου την οποία είχε ετοιμάσει για να στηρίξει την εκλογή Σημίτη. Έβγαλε το άχτι του υπογράφοντας συμφωνίες με την Siemens και πρωτοστατώντας στην γκριζοποίηση του Αιγαίου μέσω της νέας δομής του ΝΑΤΟ.
Η νέα εποχή είχε φτάσει.
Οι άνθρωποι του προέδρου παραγκωνίστηκαν μέχρις ενός.
Όλοι;
Όχι. Οι δύο στενότεροι συνεργάτες του, ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης ήταν οι μόνοι που αξιοποιήθηκαν από το σύστημα Σημίτη. Μαζί του και ο Πέτρος Λάμπρου, ο “ταμίας” του Ανδρέα. Ήταν οι μόνοι που απέλαβαν “τιμές” από το νέο καθεστώς.
Τι οξύμωρο… Αυτοί με τον “όρκο τιμής” και αυτός με τα αργύρια. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να καθορίζει ο ίδιος την “τιμή” του. …όχι όμως και το τίμημα. "
Λοιπόν Γιώργο δεν σε ρωτάω τι έχεις να πεις για όλα αυτά ,δεν χρειάζεται άλλωστε, υπονόμευσες τον πατέρα σου γιατί στα τελευταία χρόνια της ζωής του άλλαξε πολιτική στα Εθνικά θέματα και προσέγγισε τον θησαυρό της Ορθοδοξίας αυτό είναι ένα γεγονός που δεν μπορείς σ εμένα να το διαψεύσεις αλλά, δυστυχώς για σένα και τους γύρω σου, ούτε στον Ελληνικό Λαό που σε πίστεψε και, όπως και εγώ, σε ψήφισε.
Από την πρώτη μέρα της αναλήψεως της εξουσίας έδειξες ότι καθετί το Ελληνικό και Εθνικό σε ενοχλούσε αφάνταστα. Έσβησες τους τίτλους από τα Υπουργεία Εθνικής Παιδείας και Εθνικής Αμύνης και κατήργησες το Υπουργείο Μακεδονίας -Θράκης. Τότε αντιδράσαμε αλλά ποτέ δεν περιμέναμε ότι θα έφτανες ως εδώ. Να παραδώσεις δηλ. την Ελλάδα στα χέρια των τοκογλύφων του Δ.Ν.Τ. και της Ευρώπης. Να βλέπεις την Ελλάδα να σέρνεται ταπεινωμένη και εσύ να μιλάς για δήθεν "αγώνα" για ένα καλύτερο αύριο!!! Αλήθεια Γιώργο γιατί μας οδήγησες στο Δ.Ν.Τ.; Γιατί δεν άσκησες σκληρή και επιθετική πολιτική μέσα στην Ε.Ε.; Γιατί δεν εξέτασες άλλες λύσεις; Γιατί Γιώργο στον πόλεμο μεταξύ δολαρίου και ευρώ προτίμησες το αμερικανικό νόμισμα μπλέκοντας την Ελλάδα σε μεγάλες περιπέτειες; ποιών τα συμφέροντα εξυπηρετούσες;
Και κάτι ακόμα Γιώργο.
Με ποιο δικαίωμα έκλεψες τα όνειρα των νέων παιδιών; Με ποιο δικαίωμα καταδίκασες σε θάνατο τα τιμημένα γηρατειά; Γιώργο οι συντάξεις που κόβεις όπως κόβεις την γραβιέρα στο τραπέζι σου, δεν είναι ελεημοσύνη του κράτους στους Συνταξιούχους, είναι λεφτά δικά τους που τα έχουν δουλέψει με τον ιδρώτα και το αίμα τους. Με ποιο δικαίωμα Γιώργο βάζεις λουκέτα στα μαγαζιά και αφήνεις τον κόσμο αυτόν που σε πίστεψε νηστικό; Κορόιδεψες ένα ολόκληρο Λαό και νόμισες πως με την κουτοπόνηρη "πολιτική" των Συμβούλων σου θα συνέχιζες να παίζεις στην σκακιέρα που σου είχαν δώσει οι πέραν του Ατλαντικού φίλοι σου. Νόμιζες πως οι Ευρωπαίοι Ηγέτες δεν θα καταλάβουν τον διπλό σου ρόλο στον πόλεμο μεταξύ δολαρίου και ευρώ και πως θα μπορούσες με τον Αθανασάκη σύμβουλο να φιμώσεις και τον Διεθνή τύπο ,όπως προσπάθησες να κάνεις και εδώ.
ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΕΧΑΣΕΣ !!!
Αν θες να προσφέρεις έστω και την ελάχιστη υπηρεσία σε αυτή την χώρα που σε ανέδειξε και που δεν αγάπησες ποτέ ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ .
ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΠΡΩΤΟΥ ΣΕ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ, ΟΧΙ ΤΑ "ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ" ΟΠΩΣ ΛΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΚΚΙΝΙΖΕΙΣ, ΑΛΛΑ Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
ΦΥΓΕ όσο ακόμα είναι νωρίς και μπορεί κάτι να σωθεί. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ σου ζητάμε να φύγεις από την εξουσία ΟΧΙ από την Ελλάδα. ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΗΣΑΝ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΣΧΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΜΗΣ.
Ειλικρινά Γιώργο λυπάμαι για όλα αυτά. Θυμάσαι τι σου είχα πει στο Μνημόσυνο του πατέρα σου ,λίγο καιρό μετά που έγινες Πρωθυπουργός; Να προχωράς πάντα με γνώμονα αυτό που ο Ανδρέας Παπανδρέου ζήτησε να γράψουν στον τάφο του " Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ" ..Εσύ προτίμησες τους τοκογλύφους, άντε λοιπόν κοντά τους εκεί είναι η θέση σου.
Με λύπη
π. Τιμόθεος Ηλιάκης
ΔΙΑΡΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΔΙΑΡΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΑΦΥΛΑ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ»
Τεύχος 165 Νοέμβρης-Δεκέμβρης 2005
Σελ.9
Ο Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης στα 2005 κυκλοφόρησε μια σειρά διηγημάτων με τίτλο «Ζητήματα αγάπης» Όλα είναι εμπνευσμένα από την ιδιαίτερη πατρίδα του Ηλεία. Παρά το γεγονός ότι μένει στην Πάτρα, όπου δικηγορεί, ο τόπος απ’ όπου ξεκίνησε την πορεία της ζωής, τον «ακολουθεί» πάντα. Η μνήμη τον βοηθάει να δώσει κείμενα ουσίας και όχι ονειροφαντασίες. Κείμενα που έχουν συναισθηματισμούς, γεγονότα, πρόσωπα, ιστορικές ώρες. Και μέσα σ’ αυτά κάποια λαογραφικά στοιχεία. Είναι το δέκατο βιβλίο του Λ. Γ. Μαργαρίτη και πρώτο με διηγήματα.
ΜΙΧΑΛΗ ΣΤΑΦΥΛΑ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ»
Τεύχος 165 Νοέμβρης-Δεκέμβρης 2005
Σελ.9
Ο Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης στα 2005 κυκλοφόρησε μια σειρά διηγημάτων με τίτλο «Ζητήματα αγάπης» Όλα είναι εμπνευσμένα από την ιδιαίτερη πατρίδα του Ηλεία. Παρά το γεγονός ότι μένει στην Πάτρα, όπου δικηγορεί, ο τόπος απ’ όπου ξεκίνησε την πορεία της ζωής, τον «ακολουθεί» πάντα. Η μνήμη τον βοηθάει να δώσει κείμενα ουσίας και όχι ονειροφαντασίες. Κείμενα που έχουν συναισθηματισμούς, γεγονότα, πρόσωπα, ιστορικές ώρες. Και μέσα σ’ αυτά κάποια λαογραφικά στοιχεία. Είναι το δέκατο βιβλίο του Λ. Γ. Μαργαρίτη και πρώτο με διηγήματα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)