ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ  ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ

ΣΕ ΡΟΛΟ  ΗΡΩΔΗ

 ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ -ΒΡΟΥΤΣΗΣ - ΤΣΑΚΛΟΓΛΟΥ

                                             Λεωνίδα Γ.Μαργαρίτη Αντιπροέδρου Α.Σ.Π.Ε.

Η Κυβέρνηση παραμονές  Χριστουγέννων, επεφύλαξε, στις πολύτεκνες οικογένειες την ίδια   μεταχείριση, που και  ο Ηρώδης επεφύλαξε στα νήπια της Βηθλεέμ. Η Κυβέρνηση θεωρεί πως  θα επιτύχει  μ’ αυτή τη μέθοδο την εξαφάνιση των πολυτέκνων. Μετά την κατάργηση των  επιδομάτων και της σύνταξης, προχωρά  στον στραγγαλισμό τους , καταργώντας  και τα γελοία αφορολόγητα όρια για  παιδιά.

Φέτος  ο πολύτεκνος με 4 προστατευόμενα παιδιά, και  ετήσιο εισόδημα 27.000 ευρώ, πλήρωσε φόρο εισοδήματος 3.030 ευρώ, έναντι 450 ευρώ που πλήρωσε  πέρυσι.

Με τις νέες ρυθμίσεις των   Στουρνάρα - Τσακλόγλου, ο ίδιος πολύτεκνος, με  4 προστατευόμενα παιδιά  και  το ίδιο εισόδημα , θα πληρώσει φόρο 4.360 ευρώ επιπλέον  εισφορά αλληλεγγύης 2% . άλλα 540 ευρώ, καθώς και  το χαράτσι μέσω της ΔΕΗ. Δηλαδή θα υποχρεωθεί να ζει μέσα στην  εξαθλίωση. Θαυμάστε Υπουργό Οικονομικών, που μιλάει για αξιοπιστία και πατριωτικό καθήκον!! Θαυμάστε και το σύμβουλό του, που θεωρεί ότι με την απαλλαγή των 15.000 ευρώ (φόρος μόλις 1.240 ευρώ) «ωφελούνταν εκείνοι, οι οποίοι είχα καταθέσει φορολογική δήλωση και ήταν από ένα σημείο και πάνω. Δεν ήταν οι πλέον αναξιοπαθούντες της κοινωνίας»!!!.

Ο τρίτος από τους εμπνευστές   της καταργήσεως της σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας και του επιδόματος  Γιάννης Βρούτσης, δήλωσε:

«Δεν μειώσαμε το κοντύλι, αλλάξαμε, όμως, στρατηγική, εισάγοντας τρεις καινοτομίες: την απόλυτη διαφάνεια, τον έλεγχο μέσω ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και τη δικαιοσύνη ώστε να αρθούν οι στρεβλώσεις που επικρατούσαν εδώ και δεκαετίες. Επί πλέον, για πρώτη φορά στηρίζουμε τη φτωχή οικογένεια που έχει ένα ή δύο παιδιά»

Προκαλούμε τον υπουργό να μας γνωστοποιήσει  εάν η χορήγηση των πολυτεκνικών επιδομάτων γινόταν με αδιαφάνεια και να κατονομάσει έστω και μία περίπτωση που κάποιος, , ελάμβανε το πολυτεκνικό επίδομα χωρίς να είναι πολύτεκνος. Και ακόμη να μας ειπεί ποιές ήσαν οι στρεβλώσεις που επικρατούσαν εδώ και δεκαετίες. Εάν δεν το πράξει θα μπορούμε να τον αποκαλούμε  δημόσια κοινό  συκοφάντη.

Υπάρχει, όμως, και συνέχεια. Ο παραπάνω υπουργός, στις 20-12-2010, κατά τη συζήτηση του  νομοσχεδίου που έφερε στη Βουλή ο τότε υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος  για να βάλει  όρια εισοδήματος για τη χορήγηση των πολυτεκνικών επιδομάτων, δήλωνε:

«Ο Δημογραφικός Εφιάλτης που απειλεί την πατρίδα μας και την κατατάσσει σε πολύ υψηλή θέση, όσον αφορά την γήρανση και την υπογεννητικότητα, απαιτεί οι πολιτικές στήριξης της ελληνικής οικογένειας και ιδιαίτερα της πολύτεκνης να συνεχισθούν και όχι να ακυρωθούν. Τα στοιχεία είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά και οι Δημογραφικές προβολές δείχνουν ότι 1 σχεδόν στους 3  Έλληνες το 2050 θα είναι άνω των 65 ετών, δηλαδή το 31,46% του συνολικού πληθυσμού. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η «Ελλάδα Γερνάει και δεν Γεννάει». Η οριζόντια και αυθαίρετη περικοπή επιδομάτων και κινήτρων, που περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου, συνιστά ουσιαστικά αφαίρεση της ιδιότητας του Πολύτεκνου. Με τις ρυθμίσεις που προωθεί η Κυβέρνηση ακυρώνεται ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό πλέγμα στήριξης της πολύτεκνης οικογένειας, που στόχευε στην αναστροφή των δυσμενών Δημογραφικών Δεδομένων, στην αύξηση της Γεννητικότητας και στη διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής. Οι δαπάνες για την στήριξη της πολύτεκνης και τρίτεκνης οικογένειας, δεν είναι σπατάλη, αλλά επένδυση υψηλής προστιθέμενης αξίας για την κοινωνική, αλλά και οικονομική ζωή της χώρας μας. Είμαστε αντίθετοι σε ρυθμίσεις που μειώνουν την προστασία των πολυτέκνων και ακυρώνουν την συνολική πολιτική στήριξη της Ελληνικής οικογένειας. Η Ν.Δ. στήριξε με συγκεκριμένα μέτρα την Ελληνική πολύτεκνη και τρίτεκνη οικογένεια στο παρελθόν. Η οικογένεια και ιδιαίτερα η πολύτεκνη οικογένεια, βρίσκονται στο κέντρο της κοινωνικής μας πολιτικής, για να διασφαλίσουμε την κοινωνική συνοχή και το μέλλον της χώρας μας »!!!            Ακόμη στις 14-4-2001 με αφορμή άλλο νομοσχέδιο ο ίδιος παραπάνω δήλωνε τ’ ακόλουθα:      

Η Κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι οι δαπάνες για τη στήριξη της πολύτεκνης και τρίτεκνης οικογένειας δεν αποτελούν λογιστική σπατάλη που πρέπει να περικοπεί αλλά επένδυση υψηλής προστιθέμενης αξίας για την κοινωνική αλλά και οικονομική ζωή της χώρας μας.

Η Νέα Δημοκρατία είναι αντίθετη σε ρυθμίσεις που μειώνουν την προστασία των πολύτεκνων και ακυρώνουν τη συνολική πολιτική στήριξης της Ελληνικής οικογένειας. Η Νέα Δημοκρατία στήριξε με συγκεκριμένα μέτρα την Ελληνική πολύτεκνη και τρίτεκνη οικογένεια στο παρελθόν. Η οικογένεια και ιδιαίτερα η πολύτεκνη οικογένεια, βρίσκονται σήμερα στο κέντρο της κοινωνικής μας πολιτικής, για να διασφαλίσουμε την κοινωνική συνοχή και το μέλλον της χώρας μας. Γιατί καμιά κοινωνία δεν μπορεί να πετύχει τους στόχους της οικονομικής μεγέθυνσης, της ανάπτυξης και της απασχόλησης χωρίς τη στοιχειώδη κοινωνική συνοχή».Ερωτάται ο εν λόγω υπουργός, πότε έλεγε αλήθειες και πότε ψέματα ,τότε ή σήμερα;

Βέβαια δεν αναμένουμε απάντηση από έναν υπουργό, ο οποίος όχι απλώς εμφανίζεται αναξιόπιστος αλλά γελοιοποιεί  και την ιδιότητα του Υπουργού!!

Το μόνο που δεν θέσπισαν  είναι η επιβολή ειδικού φόρου για κάθε τέκνο από το τρίτο και πέρα, αφού θεωρούν ότι οι πολύτεκνοι  ανήκουν στους έχοντες και κατέχοντες.

Τί άλλο θα μπορούσε να ειπεί κάποιος σε μία χώρα, όπου η υπογεννητικότητα έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις και εξ αιτίας αυτής της καταστάσεως έχει μεταβληθεί σ΄ ένα απέραντο γηροκομείο, έχοντας καταντήσει η τρίτη πλέον γερασμένη χώρα του κόσμου. Η Κυβέρνηση έχει βάλει στο στόχαστρο τους πολυτέκνους, για να αποτρέψει τα νέα ζευγάρια ν’ αποκτήσουν ένα τρίτο και ένα τέταρτο τέκνο, για να οδηγήσει τη χώρα μας στο τέλος της ιστορίας της.

Καταγγέλλουμε αυτή την χωρίς προηγούμενο από την Κυβέρνηση κατεδαφιστική επιδρομή κατά των πολυτέκνων. Προφανώς η Κυβέρνηση επείγεται να εγκαταλείψει την εξουσία…  Με το καλό, αλλά δεν θα της επιτρέψουμε να ισοπεδώσει και ένα ολόκληρο Έθνος. 

KΑΣΤΕΛΟ ΓΚΡΕΚΟ Διήγημα Κώστα Τριανταφύλλου

Καστέλο Γκρέκο

Ά! αυτό δεν μπορούμε να το πούμε παράξενο, αλλά ήταν γοητευτικό, κάτι που βλέπαμε πως και αυτός ο εχθρός το ομολογεί. Το συζητούσαν οι αξιωματικοί - οι περισσότεροι έφεδροι - στη σκηνή του ταγματάρχη, βράδυ, απόβραδο, ο τελευταίος μήνας του 1940, στο Μέτωπο της Βορείου Ηπείρου. 'Έχουμε τώρα πολύ προχωρήσει, σειρά έχει η περιοχή της Χιμάρας με τα εννιά Ελληνικά χωριά της, η αντεπίθεση θα συνεχισθεί. Μπροστά μας ο φοβερός ορεινός όγκος, ακριβώς δίπλα στην θάλασσα που κλείνει την είσοδο της αρχαιότατης αυτής Ελληνικής επαρχίας, πάντα άξιας και πρώτης σε Ελληνοσύνη. Δεξιά, καθώς ερχόμαστε από τον Νότο, βλέπουμε τα απόκρημνα βουνά, τα υψηλότερα, οροσειρές που ανεβαίνουν στο Αργυρόκαστρο και, βορινά, στο εσωτερικό του Αυλώνα. Σε μια ώρα μακριά η θάλασσα, όλο θάλασσα αριστερά μας στην άκρη, όχι μακριά τα Ακροκεραύνεια, ψηλά και αυστηρά βουνά που μας βλέπουν πάντοτε με το μαγνητισμό τους.

Όλοι στη σκηνή είναι σκυμμένοι στον ξαπλωμένο μπροστά σε όλους επιτελικό χάρτη όλου του τομέα των μελετών με επιμονή, γιατί αύριο πολύ πρωί το τάγμα παίρνει θέση μάχης, θα γίνει η επίθεση κατά πρόσωπο στον ορεινό όγκο της παραλίας, που είπαμε, το βουνό του Κηπαρού (είναι το Ελληνικό χωριό από πίσω του, Μαλ ε Κηπαριόιτ το λένε και οι Αρβανίτες, εμείς το λέμε πρόχειρα ύψωμα 613 μ.). Είναι γυμνό, άδεντρο, όλο βράχια και σπηλιές, εκεί που είναι γαντζωμένοι οι Ιταλοί για ν' αμυνθούν - ολόκληρη μια Μεραρχία τους.

Ο επιτελικός χάρτης δείχνει μέχρι πού φθάνει η επικράτειά του. Στην άκρη τη δική μας προς την ανατολή σημειώνει: Καστέλο Γκρέκο και αυτό είναι που μας σταματά, αυτό που μας παραξενεύει. Ο χάρτης αυτός δεν είναι δικός μας και όμως αυτόν χρησιμοποιούμε και οι Ιταλοί κι εμείς. Είναι αυστριακός, όχι πολύ παλιός και είναι ο ακριβέστερος. Από τις πρώτες ημέρες του πολέμου, ενωρίς, προλάβαµε και τον επήραµε από τους Ιταλούς. Το τυπογραφείο του Υπουργείου στην Αθήνα κλείστηκε για δυο και τρεις ηµέρες και τον ανατύπωσε σε εκατοντάδες αντίτυπα και για όλους τους τοµείς. Εφοδιάσθηκαν όλες οι µονάδες, πεζικού, πυροβολικού και βλέπουµε στο χάρτη αυτό πώς το τάγµα θα κινηθεί για το Καστέλο Γκρέκο, έτσι από τα Ιταλικά το παρουσιάζει ο ξένος χάρτης που τώρα είναι και δικός µας.

-'Έχει και µάρµαρα, προσθέτει ο ταγµατάρχης, πρόφθασα το βράδυ και τα είδα µε τα κιάλια. Την έχουµε ήδη την πληροφορία και από δικούς µας. Ο επιτελής αξιωµατικός χαµογελάει ευχαριστημένος. Κοιτάζει όλους στη σκηνή. Να συστηθούμε ποιοι είστε: ο ταγματάρχης

είναι Σμυρνιός, ο διοικητής του Συντάγματος που έρχεται Κύπριος συνταγματάρχης, ο επιτελής της Μεραρχίας που τον φιλοξενούµε στην σκηνή Πόντιος λοχαγός, της Ακαδημίας Πολέµου (όταν ετελείωσεν ο πόλεµος ήταν αντισυνταγματάρχης). Οι οπλίτες, Πελοποννήσιοι, Ζακυνθινοί και Κεφαλλονίτες, είχαµε και µερικούς Ρουμελιώτες και Κρητικούς.

Ο χάρτης, λεπτομερέστατος, το δείχνει. Πιο µπροστά µας είναι ένα οχύρωµα παλιό, αρκετά ευρύ, το δείχνουν οι τελείες, αλλά ακριβώς πίσω του είναι ένα οχύρωµα ακόµη πιο παλιό, πιο ευρύτερο, χωράει µια πόλη ακόµη, την περικλείει, την προστατεύει, αυτό είναι το Καστέλο Γκρέκο, επεξηγεί ο επιτελής. Το µέρος γενικά, το λένε οι εντόπιοι και Σοπωτό, τοπωνύμιο γνωστό όπου υπάρχει υγρό έδαφος, εινόποτον. Σοπωτό είναι και στα Καλάβρυτα, είναι και θέση απέναντι από την Πάτρα, στη Στερεά, στο µέρος του Αντιρρίου. Τα µάρµαρα σε µια µεριά του τείχους µη σας κάνουν εντύπωση. Οι αρχαίοι είχαν στις ακροπόλεις τους, στα φρούριά τους και ένα ναό, ενός προστάτη θεού. Και ήταν στα αρχαιότατα Ελληνικά χρόνια µεγάλη εκείνη η πολιτεία, την έλεγαν 'Ολπη, άλλοι συγγραφείς τη λένε Εκατόπεδον, ίσως να ήταν η Χαονία, έτσι ελεγόταν στην αρχαιότητα αυτή η περιοχή.

Είχε τελειώσει η στρατιωτική συνομιλία. Ο καθένας έπαιρνε τη θέση του.

-Λοιπόν, εσφράγιζε τη συζήτηση ο ταγματάρχης. Σε όλα προσοχή και στο Καστέλο Γκρέκο. Ο λόχος πολυβόλων να προσέξει περισσότερο. 'Όχι σφαίρες απάνω στα µάρµαρα. Γι' αυτά τα µάρµαρα πολεµάµε. Κτυπάτε τον εχθρό, είτε αραιωμένος είναι, είτε µαζευτός. Αλλά προσπαθήστε να απομακρυνθεί ο πόλεµος από τον αρχαίο τόπο. Θα συγκεντρώσουμε την προσοχή του πυροβολικού μας. Προτιμήστε την ξιφολόγχη, αν το επιτρέπει η απόσταση. Να τους διώξουμε από το Καστέλο Γκρέκο τους Ιταλούς. Το βλέπω, ο αγώνας θα κριθεί απάνω στο βουνό, σ' αυτό θ' ανεβούμε, αφού ησυχάσουμε από το Καστέλο. Δε θα έχουν δυνάμεις εκεί οι Ιταλοί. Στο 613 θα δοθεί η μάχη, εκεί θα μαζευτούμε όλοι. Κοιτάξτε που οι Ιταλοί άναψαν και σκορπούν το φως από τον προβολέα που έχουν στην κορυφή του. Τα τμήματά μας κινούνται με περίσκεψη, με προσοχή. Θα τους αιφνιδιάσουμε, θα δώσουμε τη μάχη εκεί που εμείς θέλουμε, όχι σε κάμπους, σε ισώματα' στα βουνά, στις κορυφές. Εκεί δεν φτάνουν τα άρματα μάχης, δεν κάνουν τίποτα τα αεροπλάνα, σώμα με σώμα, σπηλιά με σπηλιά. Εμείς να ανεβαίνουμε, να είμαστε από πάνω τους.

Η συγκέντρωση δεν είχε πια υπηρεσιακή αυστηρότητα και ας . ετοιμαζόμαστε όλοι για τη μάχη. Κατέληγε μια οικογενειακή σύναξη, ο ταγματάρχης έβλεπε τους αξιωματικούς του, τα νέα παιδιά, δικά του παιδιά. Τόσο που όταν τους αποχαιρετούσε ένα- ένα και έσφιγγε τα χέρια τους, τους υπενθύμιζε και

- Τα μάρμαρα, παιδιά, όπως είπαμε. Και μη σας σκιάζει τίποτα. Ο εχθρός είναι υποχρεωμένος ν' ανέβει στο βουνό, αυτό του Κηπαρού, ενώ έχει την οχύρωσή του, τα μεγάλα όπλα του. Εδώ κάτω είναι κάμπος άλλωστε, όλο χαλίκι, ίσωμα, όλο χαλίκι, θα τα δείτε αύριο πρωί.

          Και τα είδαν το άλλο πρωί, ξημερώνοντας του Αγίου Ελευθερίου, μόλις εφώτισε λίγο. Το Σύνταγμα εφορμούσε. Οι πιο αυθόρμητοι και ασυγκράτητοι ξεκινούσαν. Ο ταγματάρχης, ο επιτελής, οι λοχαγοί μπροστά, ανάμεσα στους οπλίτες. Αν γύριζες λίγο το κεφάλι, καθώς ανέβαινες τα κατσάβραχα του 613, έβλεπες ένα τοπίο αλλιώτικο, μιαν απέραντη - χιλιόμετρα το πλάτος και το βάθος - άσπρη έκταση από

άσπρα χαλίκια. Μιαν έρημο που από τις κατεβασιές του ποταμιού, όλη η άλλοτε πεδιάδα με κήπους και περιβόλια από τα σημερινά χωριά Μπόρσι έως Πικέρνι, κανένα έργο να ανασχεθεί, να τιθασευτεί τον χειμώνα το νερό του ποταμιού, καμιά φροντίδα, εγκατάλειψη, μόνο ένα γεφύρι κοντά στη θάλασσα που το περάσαμε όλοι - τρία τέσσερα βήματα και ακίνητοι, να περάσει επάνω μας ο Ιταλικός προβολέας από την κορυφή του 613 - και από εκεί ένας πορτοκαλεώνας, αυτό ήταν, άλλο τίποτα, τόσα χρόνια που οι Μεγάλοι είχαν χαρίσει στους Αρβανίτες τη μισή Ήπειρο και οι Αρβανίτες μας πολεμούν τώρα μαζί με τους Ιταλούς, δέκα τέσσερα τάγματα ολόκληρα πεζικού τους στο Μέτωπό μας. Η αποκάλυψη είναι φοβερή.

          Η μετακίνηση των µονάδων µας προς το 613 µ. έγινε νύκτα, µια ώρα πριν το οποιοδήποτε φως. Οι Ιταλοί απάντησαν στα πρώτα µας βόλια. Το Καστέλο Γκρέκο µόνο σιγούσε. Λίγο αργότερα µας ξάφνιασε, πολυβόλο από το µέρος του. Ήταν µόνο του.

-Είναι οπισθοφυλακή, τους καθησύχασεν ο ταγματάρχης, απέναντι. Έδινε συνεχώς οδηγίες:

-Σεις τραβηχτείτε όλο αριστερά, προς το 613, προς τη βάση του. Δίπλα στους δικούς µας λόχους.

Οι 'Έλληνες µαχηταί, οι έφεδροι στρατιώτες και οι διµοιρίτες ανθυπολοχαγοί, είναι οι πιο δηµοκράτες του κόσµου. Και αν δεν υποδείξουν τρόπους και ενέργειες, τις βάζουν όλες στο µυαλό τους, µελετούν και ενεργούν πολλές φορές µόνοι. Όλο για µπροστά, για προέλαση, µην τους πείς για πίσω, για ελιγµούς. Έβαλαν και στην περιοχή, εκτύπησαν και το πολυβόλο. Σχεδόν το αποµόνωσαν.

-Δεν έχοµε µεµονωµένους στόχους. Μας φεύγουν οι στρατιώτες. Το πολυβόλο θα µείνει µόνο του.

Ο ταγµατάρχης φωνάζει από το τηλέφωνο:

-'Όλοι προς το 613. Να κόψουµε όλοι τα αριστερά τους. Να προφθάσουµε. Συγκεντρώνετε τις διµοιρίες.

- Τα παλιά κάστρα είναι έρηµα.

-Προσέξατε καµιά περιπολία µην εµφανισθεί. Σ' αυτή, όχι στα µάρµαρα. Το είπαµε.

-Το πολυβόλο να ρίξει στο Καστέλο Γκρέκο; Τότε είναι να πάω να πνιγώ.

Ακούεται άλλη φωνή:

-Το Καστέλο Γκρέκο έχει το πολυβόλο του. Βάλλει κάθε τόσο αιφνιδιαστικά. Κι έπειτα σωπαίνει.

-Επήρατε διαταγή, απαντά το τηλέφωνο, ο ίδιος ο ταγματάρχης Προχωρείτε αριστερά. Σταθείτε στο µονοπάτι. Θέλω αιχμαλώτους

τους.

-Θα ψάχνουµε στα βράχια του Καστέλο να τους βρίσκουµε.

Εδώ οι στρατιώτες έκαναν και πνεύµα. Είχαν µάθει τι εστί Καστέλο Γκρέκο. Τώρα το έβλεπαν από κοντά. Περνά λίγη ώρα.

-Να ρίξουµε πέντε έξι όπλα µαζί. Στο πολυβόλο, στο σκοπευτή.

Θα κάνει δουλειά δικού µας πολυβόλου. Να το εξουδετερώσουµε.

-Όχι και στα µάρµαρα, είπαµε. Θα συγκεντρώσουµε την προσοχή του πυροβολικού, και του δικού µας.

Ήταν ζήτηµα λίγου χρόνου. Το Ιταλικό πολυβόλο αποσύρθηκε. Το κυνηγούµε. Δεν θα προφθάσει να φθάσει το 613. Ούτε τα κράσπεδα του.

Τρία ημερόνυχτα διαρκεί η µάχη. Το µεσηµέρι της Τρίτης, εορτή Αγίου Διονυσίου, ο αγώνας είχε κριθεί. Οι δικοί µας έφθασαν την κορυφή του 613. Στις τρείς το µεσηµέρι φθάνει ο Ιταλικός στόλος, δύο θωρηκτά και δύο νεώτατα αντιτορπιλικά ανοικτής θαλάσσης. Ρίχνουν µε όλα τα πυροβόλα του. Αρχίζουν από τα Ελληνικά χωριά και φθάνουν ως την κορυφή του βουνού. Έρχονται και τα αεροπλάνα. Έρχονται, επί τέλους, και τα δικά µας. Αεροµαχία, κατακόρυφα ψηλά από το 613. Προς το αποµεσήµερο, όλα φεύγουν. Είµαστε κύριοι του βουνού από άκρη σε άκρη. Το βουνό γιόµισε από στρατιώτες µας. Οι λόχοι, οι µονάδες ανακατώνονται, ο καθένας ζητά να βρεί κι ένα δικό του, συγγενή, φίλο, πατριώτη, όπως στο πανηγύρι.

Πάνω στην κορυφή που ήταν ο εγκαταλελειµµένος πια προβολέας του εχθρού, ο τυραννικός, µαζεύονται οι πιο πολλοί, αξιωματικοί και οπλίτες. Ένας στρατιώτης, από άλλο τάγµα, είχε κριμένη στη χλαίνη µιάν Ελληνική σηµαία ξηράς, παλιά πολύ. Βρήκε ένα ξερόκλαδο κάπως ίσιο, δένει τη σηµαία και σταίνει το κοντάρι της απάνω στα βράχια, το στερεώνει µε πέτρες. Η σηµαία µε το αεράκι της κορυφής του βουνού και της θάλασσας που µας περικυκλώνει, κυµατίζει τρελά ... Ένας πατρινός δικηγόρος, οπλίτης, µακαρίτης τώρα, παίρνει µια µεγάλη πέτρα και σπάζει το µεγάλο φακό του προβολέα. Το είχε άχτι. Το είχαµε όλοι.

Αυτή την ώρα συναντιώνται και πάλι ο ταγµατάρχης µας µε τους επιτελείς της Μεραρχίας. Ήταν εδώ µέσα ανακατωµένος σ' όλη την παράταξη. Αλλά τη µεγάλη αυτήν ώρα τους άξιζε να συναντηθούν. Αγκαλιάστηκαν, όπως οι πιο πολλοί από µας. Κοιτάζουν τη σηµαία.

- Και νέο Καστέλο Γκρέκο, κύριε ταγµατάρχα. Το τρίτο, νοµίζω.

Πιο κοντά στη θάλασσα.

Ο Σµυρνιός ταγματάρχης µας το θυµάται αυτό:

-Υπέρ βωµών και εστιών κι αυτό, κύριε λοχαγέ. Νυν υπέρ

πάντων ο αγών.

Υπήρχε ευφορία ψυχής. Στην εγρήγορση της µνήµης τους παρασύρθηκαν και οι δυο να δώσουν και γεωγραφική ερµηνεία στο θεσπέσιο στίχο του Αισχύλου.

Η θάλασσα, το Ιόνιο, το Αιγαίο, για δες τη σηµαία που χαιρετίζει απέναντί µας το Ότραντο, την αρχαία Υδρούντα. Το Ιόνιο, το

Αιγαίο, την Αδριατική.

Από χαµηλά πολύ ακουόταν ένας θόρυβος. Κοίταξαν µε τα κιάλια τους. Ερχόταν ο 'Ελληνας εφηµέριος του διπλανού χωριού Πικέρνι, ο καλός Παπαθανάσης - είχαµε µείνει σπίτι του - φορούσε το πετραχήλι επίσηµα και κρατούσε ψηλά ένα σταυρό αγιασµού. Οι στρατιώτες µας τον υποδέχθηκαν ψάλλοντας τον εθνικό ύµνο. Δεν ακούονταν παρά λίγα λόγια: «και σαν πρώτα ανδρειωµένη ... ». Οι  δύο αξιοκρατικοί στάθηκαν και έφεραν το χέρι στο κράνος δεξιά.

Από κάπως µακριά πάλι ακούστηκεν η σάλπιγγα. Ο διοικητής του Συντάγµατος διατάσσει συγκέντρωση λόχων. Κάθε λόχος µε τη σάλπιγγά του καλεί τον καθένα στη θέση του. Πολλές σάλπιγγες

µαζί. Πάντα ένα µεγάλο πανηγύρι.

                                                                        Κώστας Ν. Τριανταφύλλου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ .Το  διήγημα του Κώστα Τριανταφύλλου  δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά  στην  «Ανθολογία Λογοτεχνικών Κειμένων» της  Εταιρείας  Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδος στη Πάτρα το 2001.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

 ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ  ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΩΣΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ 

                     100 χρόνια από τη γέννησή του -10 χρόνια από το θάνατό του
 
Η ΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και ο Δήμος Πατρέων συνδιοργανώνουν εκδήλωση–αφιέρωμα στον Κώστα Τριανταφύλλου, την Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012, στις 8:30μ.μ. στο νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών.
Την εκδήλωση θα τιμήσει με την παρουσία του ο Δήμαρχος Πατρέων κ. Γιάννης Δημαράς ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει και η Προϊστάμενη της ΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αρχαιολόγος κ. Ερωφίλη–Ίρις Κόλια.

Θα μιλήσουν: Μιχάλης Πετρόπουλος, Αρχαιολόγος, Επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων
           Αγαμέμνων Τσελίκας, Φιλόλογος, παλαιογράφος.

Ο ιστορικός Κώστας Ν. Τριανταφύλλου (1912-2002) αποτελεί κεφάλαιο της πνευματικής και επιστημονικής ζωής του τόπου. Διέσωσε τα κατάλοιπα του αρχείου του Στέφανου Θωμόπουλου, με τα οποία επιμελήθηκε τη Β΄ έκδοση της "Ιστορίας των Πατρών", κατόπιν τα χειρόγραφα του Θωμόπουλου πέρασαν στην κατοχή του Δήμου Πατρέων.
Αναμφίβολα το σημαντικότερο έργο του ήταν η έκδοση του "Ιστορικού Λεξικού των Πατρών", του οποίου ο όγκος σταδιακά άρχισε να αυξάνεται, και το οποίο πρόλαβε να εκδώσει τρεις φορές. Η σημασία του έργου αυτού πιστοποιείται και από το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών που έλαβε.
Σημαντική παρουσία είχε και ως δραστήριο μέλος της πατραϊκής κοινωνίας. Διετέλεσε πρόεδρος της Διακιδείου Σχολής, του Ροταριανού Ομίλου Πατρών και της Αχαϊκής Εταιρείας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας Πελοποννήσου ενώ είχε εκλεγεί πολλάκις δημοτικός σύμβουλος Πατρών. Για την κοινωνική του προσφορά τιμήθηκε από διαφόρους φορείς.

Τα σημαντικότερα έργα του: "Ιστορικό λεξικόν των Πατρών" (3 εκδόσεις, 2 τόμοι),
"Η βυζαντινή οικογένεια Χαιρέτη και το εν Πάτρα αρχείο της" (Πάτρα 1962),
"Δύο λίβελλοι κατά Βενιζέλου Ρούφου",
"Το αρχείον των οικογενειών Δρακόπουλου και Καλαμογδάρτη", το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Πελοπόννησος" το 1969,
"Η 100ετηρίς του Συλλόγου των εν Πάτραις Κρητών" (πρακτικά του Ε΄ Διεθνούς Κρητολογικού συνεδρίου, Αθήνα 1991),
"Οι Σλαύοι εις Πάτρας" (Πνευματικό συμπόσιο, Αθήνα 1989),
"Η ημιεπίσημος αποστολή εις τα Ιονίας νήσους του βουλευτού Πατρών Κωνστ. Κωστάκη, 1864" (Δ΄ Πανιόνιο συνέδριο, 1978),
"Τα Ναυπλιακά εν Πάτραις, 1862" (περιοδικό Μνημοσύνη, Αθήνα 1969),
"Οι Κωστάκηδες της Αχαΐας και του Λιβόρνου. Συμβολή εις την ιστορία του Ελληνισμού της Τοσκάνης και των επαναστατικών Πατρών" (Αθήνα 1968) κ.α.
 
 
Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών, Νέα Εθνική οδός Πατρών - Αθηνών 36-40, 26442 Πάτρα
Τηλέφωνο 2613.616100, fax. 2610.423386, Email: stepka@culture.gr

ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΑΛΛΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

από το Γάλλο Λογοτέχνη ΖΑΝ ΡΙΣΠΕΝ ΖΑ

1. Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων .

2. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.

3. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη... Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού:

α. Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας,

β. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα),

γ. Από την φυσική σας, χημεία,

δ. Από την αστρονομία σας,

ε. Από την πολιτική σας,

στ. Από την καθημερινότητα σας, διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και

φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού, που και αυτό

βγαίνει από τα Ελληνικά, και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της Ιστορίας, αλλάξτε

τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε...

ΘΑ ΠΕΙΤΕ: «δεν γίνεται». ΣΩΣΤΑ, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση!

Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά

του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη... Η πρόκληση, πάντως, ισχύει!!

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΙΑΣ ΠΟΛΥΤΕΚΝΗΣ ΜΑΝΑΣ

Το συγκλονιστικό γράμμα της μάνας...

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Ονομάζομαι Κ.Α. είμαι 34 ετών, παντρεμένη εδώ και 17χρόνια και έχω 4 παιδιά. Έν .κορίτσι 14 και τρία αγόρια 10, 9 και 6 ετών. Σήμερα το πρωί δεν είχα να δώσω στα παιδιά ούτε γάλα, πήγαν νηστικά στο σχολείο και δεν ήταν η πρώτη φορά. Το μεσημέρι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα τους έφτιαξα μακαρόνια και το απόγευμα για Τρίτη φορά σύνδεσα παράνομα το ρεύμα στο σπίτι μου. Έσφιξα την γροθιά μου, κοίταξα τον άντρα μου στα μάτια και του ψιθύρισα «θα το παλέψουμε…». Αυτό λέω και στον εαυτό μου κάθε μέρα, κάθε πρωί που ξυπνάω κάθε βράδυ που κοιμίζω τα παιδιά μου. ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΩ!
Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές, που λυγίζω. Υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω το βλέμμα των παιδιών μου όταν μου ζητούν τα βασικά… ένα πιάτο φαΐ ένα κουλούρι για το σχολείο, ένα ζευγάρι παπούτσια… Υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι να ανέβω στην ταράτσα και να δώσω τέλος στη ζωή μου και άλλες που θέλω να πάρω ένα όπλο και να σκοτώσω όλους αυτούς που μας οδήγησαν σε αυτή την τραγική κατάσταση… Υπάρχουν στιγμές δύσκολες που όπως αυτή εδώ που αποφάσισα να σας γράψω για τον Γολγοθά που ανεβαίνουμε με την οικογένειά μου και φοβάμαι για το πιο θα είναι το τέλος.
Είμαστε δύο άνθρωποι νέοι, έτοιμοι να στύψουμε την πέτρα. Έχουμε πάει παντού για να βρούμε δουλειά, έχουμε ρωτήσει όλο τον κόσμο για μία θέση εργασίας, αλλά βρίσκουμε συνεχώς κλειστές πόρτες, και παίρνουμε μία και μόνο απάντηση, «Δεν χρειαζόμαστε άτομα».
Ο άντρας μου απολύθηκε από το εργοστάσιο που δούλευε στις αρχές του χρόνου. Μέχρι το περασμένο Πάσχα, κουτσά στραβά, τα βγάζαμε πέρα, έκανε λίγα μεροκάματα από εδώ και από εκεί. Από το Πάσχα μέχρι σήμερα όμως τα έσοδά μας είναι 100ευρώ το μήνα, που παίρνω εγώ, καθαρίζοντας ένα γραφείο και 320ευρώ το δίμηνο, το επίδομα των πολυτέκνων. 420ευρώ το δίμηνο. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει να πληρώσω, φως, νερό, τηλέφωνο. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να φάμε. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να αγοράσω τα φάρμακα για το άσθμα που παίρνουν τα δύο μου αγόρια. Με αυτά τα χρήματα πρέπει να καλύψω τις βασικές ανάγκες τις οικογένειάς μου, αλλά δυστυχώς, όπως θα καταλάβαινε και ο πιο χαζός άνθρωπος σε αυτή την χώρα 420ευρώ το δίμηνο, δηλαδή μόλις 210ευρώ το μήνα ΔΕΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!
Το σπίτι μας το έχουμε αγοράσει με δάνειο, το οποίο έχω σταματήσει να το πληρώνω εδώ και δύο χρόνια. Όταν δηλαδή η οικονομική κρίση χτύπησε και την δική μας πόρτα. Δεν θυμάμαι καν πόσο είναι το ποσό που χρωστάμε στην τράπεζα, έχω χάσει τον λογαριασμό και στη κατάσταση που βρίσκομαι αυτή την στιγμή έχει σταματήσει και να με απασχολεί.
Στις 29 Οκτωβρίου, ήρθε στο σπίτι μας το συνεργείο της ΔΕΗ και μας έκοψε το ρεύμα. Έτρεξα αμέσως στα γραφεία της ΔΕΗ, πήγα στον διευθυντή, τον παρακάλεσα να μου κάνει ένα διακανονισμό, με ένα ποσό που να μπορώ να πληρώσω. Μου ζητούσε 300ευρώ άμεσα, εδώ και τώρα. Μου είπε «δώσε 300ευρώ, δεν ξέρω που θα τα βρεις και δεν μ’ ενδιαφέρει. Αν δεν μας πληρώσεις δεν μπορούμε να σου συνδέσουμε το ρεύμα». Το γεγονός πως στο σπίτι έχω 4 ανήλικα παιδιά δεν νομίζω καν να τον άγγιξε. Απλά αδιαφόρησε. Ήταν ανένδοτος!
Έφυγα από την ΔΕΗ έχοντας χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου. Τι θα συνέβαινε όταν τα παιδιά θα επέστρεφαν από το σχολείο; Όχι αυτό δεν θα το άντεχαν ούτε αυτά, αλλά ούτε και εγώ. Έτσι αποφάσισα να αδιαφορήσω και εγώ για τους κανονισμούς της ΔΕΗ. Βρήκαν ένα κύριο, μάλλον ηλεκτρολόγος θα ήταν, ο οποίος μου είπε πως μπορεί να συνδέσει το ρολόι. Παράνομα! Είναι η πρώτη παρανομία που κάνω και εγώ στη ζωή μου! Του είπα χωρίς δεύτερη σκέψη να το συνδέσει αμέσως. Έτσι και έγινε. Λίγο καιρό μετά το συνεργείο της ΔΕΗ ήρθε ξανά, μου το έκοψαν για δεύτερη φορά και φυσικά το σύνδεσα ξανά… έτσι ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος αυτοί να το κόβουν και εγώ να το συνδέω. Βέβαια κάθε φορά που συμβαίνει αυτό μου βάζουν και από ένα πρόστιμο αλλά πλέον λίγο με ενδιαφέρει και αυτό.
Στην ΕΥΔΑΠ τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο διευθυντής ευτυχώς είναι πάνω από όλα άνθρωπος. Μου είπε πως κανένας δεν πρόκειται να μου κόψει το νερό, και να δίνω όσα μπορώ, έστω και 10 ευρώ. Και αυτό κάνω. Δεν μου περισσεύουν ούτε αυτά τα 10ευρώ, τα κόβω από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μου, αλλά ευγνωμονώ έναν άνθρωπο που έδειξε κατανόηση και τα δίνω κάθε μήνα.
Στην γειτονιά δεν έχω δώσει δικαιώματα. Δεν ξέρει κανείς τι συμβαίνει πίσω από την πόρτα του σπιτιού μου. Προσπαθώ να κρατήσω την αξιοπρέπειά μου και πάνω από όλα την αξιοπρέπεια των παιδιών μου. Δεν ζητιανεύω και δεν θέλω να δώσω το δικαίωμα σε κανέναν να με λυπηθεί. Δεν έχω ανάγκη από λύπηση, από δουλειά έχω ανάγκη. Μια δουλειά για μένα και μία για τον σύζυγό μου.
Κανένα δικαίωμα δεν έχουν δώσει ούτε τα παιδιά μου στο σχολείο. Δεν λένε σε κανένα τι συμβαίνει στο σπίτι μας και αν πήγαν νηστικά σήμερα για μάθημα. Κάποιες μέρες τους αγοράζω ένα κουλούρι και το μοιράζω στα τρία. Δεν τους δίνω κάθε πρωί γάλα. Την μία μέρα γάλα, την άλλη τσάι κάποιες μέρες ίσως και τίποτα. Το μεσημέρι μαγειρεύω ρύζι, μακαρόνια, όσπρια… κρέας τρώμε μία φορά στις 15 και αυτό κοτόπουλο.
Τα παιδιά δείχνουν κατανόηση, βλέπουν τις προσπάθειές μας και κάνουν υπομονή. Όσο μπορούν. Όμως και αυτά κάποιες στιγμές δεν αντέχουν. Βλέπουν τους συμμαθητές τους φίλους τους και αναρωτιούνται εμείς γιατί να μην έχουμε, εμείς γιατί να μην μπορούμε.
Αυτό που με τρομάζει είναι πως τα αγόρια μου αγριεύουν. Η συμπεριφορά τους αλλάζει, γίνονται επιθετικά ενώ δεν ήταν. Για μικρά πράγματα ανούσια, επαναστατούν. Φοβάμαι πως και αυτά έχουν φτάσει στα όριά τους.
Δυστυχώς ούτε εγώ, ούτε ο σύζυγός μας δεν έχουμε καμία βοήθεια από τις οικογένειες μας… Και αυτοί τα βγάζουν δύσκολα πέρα.
Ο λόγος που σήμερα έκατσα και έγραψα όλα αυτά είναι γιατί ζητάω μέσα από τα βάθη της καρδιά μου βοήθεια. Δεν ζητιανεύω, δεν θέλω από κανέναν να μου δώσει χρήματα ή φαγητό. Μια δουλειά ζητάω για μένα και για τον σύζυγό μου. Μία δουλειά για να σταθούμε στα πόδια μας. Μια δουλειά για να σηκώσουμε και πάλι κεφάλι. Γιατί δεν αντέχω αυτές τις μέρες, όπως την σημερινή, που στο πορτοφόλι μου δεν έχει ούτε ένα ευρώ για αγοράσω ένα ψωμί.
Ποτέ δεν πίστευα, ούτε εγώ ούτε ο σύζυγός μου ότι θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά είχαμε όλα όσα χρειαζόμασταν και ήμασταν ευτυχισμένοι. Η ζωή μας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας αλλά δεν παραπονιόμουν, μου έφτανε η αγκαλιά των παιδιών μου και η ικανοποίηση να τους παρέχω όσα χρειάζονται. Αυτό είναι, που με σκοτώνει σήμερα. Δεν με νοιάζει για μένα αλλά δεν μπορώ, δεν αντέχω να μην μπορώ να δώσω στα παιδιά μου όσα χρειάζονται. Κρατάω με νύχια και με δόντια την οικογένειά μου δεμένη. Με τον σύζυγό μου έχουμε γίνει ένα, είμαστε εγώ γι’ αυτόν και αυτός για μένα.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, παρακαλάω όλο τον κόσμο να με βοηθήσει να βρω μια δουλειά. Αυτό θα με έκανε ευγνώμων… θα επέστρεφε το χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών μου. Μια δουλειά για να μπορώ να ζήσω και εγώ, και τα παιδιά μου αξιοπρεπώς.
Σας ευχαριστώ!
Με εκτίμηση
Κ. Α.
Από Πάτρα

ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ

ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ  ΚΑΙ ΝΕΠΟΤΙΣΜΟΣ                            Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη                            Επίτ. Δικηγόρου Αντιπροέδρου Α.Σ.Π.Ε. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε με την ψήφιση και του τρίτου μνημονίου  στην  μείωση του προσωπικού του Δημοσίου τομέα της οικονομίας. Εκ πρώτης όψεως  αυτή η μείωση  θα επιφέρει αναστάτωση  στις οικογένειες των δημοσίων υπαλλήλων που χρόνια τώρα είχαν εξασφαλίσει μια θέση εργασίας  και ένα μισθό  έστω και αισθητά μειωμένο  σήμερα για την κάλυψη των βιοτικών τους αναγκών.  Οι δανειστές μας όμως  έχουν εντοπίσει πως η δημόσια διοίκηση έχει  χαμηλή παραγωγικότητα που προέρχεται κυρίως   ότι πολλά άτομα που διορίστηκαν σε διάφορες  κατά καιρούς  δημόσιες θέσεις τα οποία ήσαν ποιοτικά ακατάλληλα και ποσοτικά μη αναγκαία. Αυτή η τακτική  είχε και έχει αρνητικές επιπτώσεις και στην ιδιωτική Οικονομία, διότι ενεργεί ως  τροχοπέδη και αποθαρρύνει τις  επιχειρηματικές  δραστηριότητες. Η συνολική παραγωγικότητα της Οικονομίας είναι τότε χαμηλή και κατά επέκταση ανάλογη θα είναι και η ανταγωνιστικότητα της.  Γι’ αυτό πρωταρχικός στόχος μίας νέας διαρθρωτικής πολιτικής θα ήταν η άμεση καταπολέμηση και μείωση της επιρροής των πελατειακών σχέσεων, του νεποτισμού και της διαφθοράς. Δηλαδή στόχος πρέπει να είναι η αποδυνάμωση του κρατικού γραφειοκρατικού μηχανισμού, που κοστίζει ετησίως στην ελληνική Οικονομία τουλάχιστο 12 δις € . Η ανικανότητα των κομμάτων εξουσίας έγινε ιδιαίτερα τα τελευταία τρία χρόνια πολύ αισθητή, αφού συζητούν και επισημαίνουν το πρόβλημα, δεν προβαίνουν όμως σε ενέργειες κατάργησης του, διότι προφανώς η επίλυσή του  προσκρούει στα πελατειακά  τους συμφέροντα.  Η σημερινή κρίση μπορεί  εν τέλει  να γίνει ένας καταλύτης κατά  των αρνητικών σχέσεων που κυριαρχούν στη δημόσια ζωή της χώρας.  Και αυτό διότι η σημερινή κρίση δείχνει πολύ καθαρά πλέον  πόσο υψηλό και ποικιλόμορφο είναι το κόστος του ισχύοντος  πελατειακού συστήματος , το οποίο σήμερα χτυπά σκληρά και αλύπητα όλους ανεξαιρέτως τους  πολίτες. Η συνειδητή αγνόηση από τους μέχρι τώρα πολιτικά υπεύθυνους του κριτηρίου  επίδοσης και  απόδοσης για προσλήψεις στο δημόσιο, φανέρωσε, την παραβίαση τουλάχιστον τριών θεμελιωδών κοινωνικών ιδιοτήτων που είναι απαραίτητες για να υπάρξει πολιτική, οικονομική, κοινωνική και ηθική σταθερότητα σε μία Κοινωνία. Η διαρκής παραβίαση του αισθήματος της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι το πρώτο. Ένα κοινωνικό σύστημα που προωθεί και αναπαράγει συνεχώς τον νεποτισμό , παραβιάζει  συστηματικά το κριτήριο απόδοσης ως κοινωνική αναγνώριση, οδηγεί σε διάβρωση των τυπικών και άτυπων θεσμών και τελικά απαξιώνει τους κανόνες της νομιμότητας και της γνησιότητας μιας Κοινωνίας. Με άλλα λόγια, αν οι πολίτες  βλέπουν  συνεχώς, ότι μονίμως ακατάλληλα πρόσωπα, λόγω κομματικών, πελατειακών  και συγγενικών σχέσεών τους (νεποτισμός), παίρνουν υπεύθυνες και υψηλά αμειβόμενες θέσεις, τότε υπονομεύεται το αίσθημα  της δικαιοσύνης. Η δεύτερη κοινωνική ιδιότητα που  απειλείται  είναι η κοινωνική συνοχή. Ο νεποτισμός δεν υπονομεύει μόνο, αλλά και καταστρέφει την κοινωνική συνοχή μιας κοινωνίας εντελώς. Σε μια κοινωνία στην οποία η  συνοχή είναι πολύ αδύναμη ή ανύπαρκτη, είναι επίσης ανύπαρκτος και ο σχεδιασμός και η πραγματοποίηση ενός συλλογικού πολιτικού και κοινωνικού πλαισίου κοινών κοινωνικών στόχων και προσδοκιών. Και τελευταίο,  οι πελατειακές σχέσεις και ο νεποτισμός έχουν σαν αποτέλεσμα πολύ χαμηλές οικονομικές και κοινωνικές επιδόσεις. Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο σύστημα δεν χρησιμοποιεί αξιοκρατικά το ανθρώπινο δυναμικό της Κοινωνίας. Αυτό όχι μόνο οδηγεί σε κακή ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών, αλλά εμποδίζει και επιβαρύνει  επίσης και τις δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα. Οι συνέπειες είναι χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλή ανταγωνιστικότητα και υψηλές απώλειες ευημερίας για το σύνολο του πληθυσμού.  Μήπως με όσα αναφέραμε παραπάνω διαπιστώνει κανείς  ότι τα φαινόμενα  υπάρχουν και   στη σύνθεση του υπηρετούντος προσωπικού  του Δήμου  σ’ όλους τους τομείς δράσεις του. Αλήθεια ποιος ξέχασε  την ομαδική πρόσληψη των 75 οι οποίοι  στην πορεία έγιναν 79 από τον τότε Δήμαρχο  η ενέργεια του οποίου μας υποχρέωσε να τον καταμηνύσουμε; Eίχαμε επισημάνει  πως το μόνο προσόν των τότε προσληφθέντων ήταν  ο συγγενικός δεσμός με παράγοντες της δημοτικής αρχής(νεποτισμός) ο κομματικός δεσμός(πελατειακές κομματικές σχέσεις)χωρίς καμιά κρίση περί των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των προσλαμβανομένων από την πίσω πόρτα. Αλήθεια εάν πράγματι υπήρχε ανάγκη στο Δήμο  για πρόσληψη προσωπικού γιατί  δεν προχωρούσε τότε  σε προκήρυξη νέων θέσεων εργασίας; Eίχα την ευκαιρία να επισκεφθώ τα γραφεία της ταμειακής υπηρεσίας του Δήμου και τον πολιτιστικό τομέα  και στις δύο αυτές υπηρεσίες εκείνο που εισέπραξα ήταν  ένα πολυπληθές προσωπικό το οποίο στη μια περίπτωση ο ένας  έστελνε διάφορα έγγραφα στον άλλο και  μετά από διαδοχικές παρόμοιες κινήσεις κατέληγε κανείς στο ταμείο προς πληρωμή, ενώ στη δεύτερη  το αντικείμενο απασχόλησης ήταν οι συζητήσεις για τον καιρό… Οι διάφοροι Δημοτικοί παράγοντες θεωρούσαν πως με  παρόμοιους διορισμούς έδιναν απασχόληση σε μερικές εκατοντάδες νέους  και αυτό ήταν θετικό, αλλά μ’ αυτή τη διαδικασία είχαν εξαφανίσει την κοινωνική συνοχή και συντηρούσαν τις πελατειακές σχέσεις και το νεποτισμό. Όμως αυτή η κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα ο πολίτης  να επιβαρύνεται με υπερβολικά δημοτικά τέλη προκειμένου να καλύψει τα έξοδα του προσωπικού και παράλληλα να μην παρέχει επαρκείς υπηρεσίες στον πολίτη.   Τώρα βέβαια με την απειλή του περιορισμού του προσωπικού το μόνο που μας νοιάζει είναι πως θα μείνουν χωρίς εργασία αρκετοί υπάλληλοι και οι συνδικαλιστές των εργαζομένων επιδιώκουν να παρεμποδίσουν την υλοποίηση της απόφασης με την μη παροχή στοιχείων και με τον αποκλεισμό  πρόσβασης στα γραφεία των υπηρεσιών. Αλήθεια  θα μας πει τελικά κανένας πως μπορεί να εξέλθει η χώρα μας  από τη θέση που τη  φέρανε οι πολιτικοί μας αλλά και εκείνοι που συντηρούν ακόμη και σήμερα  το σύστημα των πελατειακών σχέσεων; Αναρωτήθηκε κανείς; ΣΗΜΕΙΩΣΗ:To άρθρο δημοσιεύθηκε σημερα  20-11-2012 στην εφημερίδα ΑΛΛΑΓΗ των Πατρών

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ

                          Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

                ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ

ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Την προσεχή Δευτέρα  17 η  Δεκεμβρίου    και ώρα 7 μ.μ. με την ευκαιρία  του εορτασμού της  Πολεμικής Γιορτής των Πατρών που είχε καθιερώσει    ο Ιστορικός   και πρώτος πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών  αείμνηστος  Κώστας Τριανταφύλλου σε ανάμνηση της  νικηφόρας  μάχης του 12ου Συντάγματος Πεζικού για την κατάληψη του υψώματος 613 στον πόλεμο του 1940  και στα πλαίσια των Φιλολογικών βραδινών  της Εταιρείας Λογοτεχνών  στη Δημοτική Βιβλιοθήκη ο Λεωνίδας Μαργαρίτης θα παρουσιάσει το νέο βιβλίο του με  τίτλο:«ΓΑΜΗΛΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ».

Πρόκειται για μια αφήγηση του πολεμιστή  πατέρα του Γεωργίου Κ. Μαργαρίτη ο οποίος την επομένη του γάμου του κλήθηκε κι   έλαβε ενεργό μέρος στον πόλεμο του 1940 και   στη νικηφόρα μάχη κατάληψης του υψώματος 613.

 Μετά το τέλος της  εξιστόρησης  παρατίθενται απόψεις και εντυπώσεις   των συμπολεμιστών του (Κώστα Τριανταφύλλου, Βασίλη  Τσούκαλη, Ανδρέα Σινούρη και  Κάρολου Καντούνη) και 36   επιστολές   προς    τη μητέρα του και την  μόλις από  την προηγουμένη της  κηρύξεως του πολέμου ημέρα, σύζυγο του.

Στο επίμετρο του βιβλίου  περιλαμβάνονται , ένα δοκίμιο αφιερωμένο  στην εποποιία των πατρινών πολεμιστών, κι ακόμη  τρία ποιήματα  και ένα διήγημα ,  εμπνευσμένα από τη ζωή και δράση του πολεμιστή πατέρα του.

Για το βιβλίο  θα μιλήσουν οι Βασίλης  Λάζαρης Καθηγητής-Ιστορικός Συγγραφέας  και Χρήστος  Μούλιας   Δικηγόρος-Συγγραφέας.                 

        Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα διευθύνει   ο αντιπρόεδρος της Εταιρείας Λεωνίδας Καρνάρος      

          Η είσοδος για το κοινό είναι όπως πάντα ελεύθερη.