ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΣΕ ΛΕΩΦΟΡΟ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ν.Δ.ΕΛΛΑΔΟΣ

Τηλ. Γραφ.2610 322901  Κιν.6946 405 993

e-mail:leomargaritis@gmail.com

www.leonidasmargaritis.blogspot.com

ΚΑΝΑΡΗ 46   26222 ΠΑΤΡΑ

                                                                                         Πάτρα 13-9-2014

Αξιότιμο Κύριο

Κώστα Πελετίδη

Δήμαρχο Πατρέων

Ενταύθα

                      Αξιότιμε  κ. Δήμαρχε,

                             Στο πρόσφατο παρελθόν  η Εταιρεία μας διατύπωσε προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πατρέων το αίτημα της μετονομασίας  της οδού Κορίνθου σε Λεωφόρο Κωστή Παλαμά.
                        Αν και ο προκάτοχος σας Γιάννης Δημαράς κατά ασφαλείς πληροφορίες μας  ήταν σύμφωνος με την πρόταση, εν τούτοις το θέμα , δεν εισήχθη ποτέ  στο Δημοτικό Συμβούλιο, με συνέπεια το αίτημά μας , να παραμένει σε εκκρεμότητα όπως παραμένει  σε εκκρεμότητα και σε ιδιωτικά χέρια και το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας Ποιητής επί της οδού Κορίνθου. 
            Κύριε Δήμαρχε, η Εταιρεία Λογοτεχνών θεωρεί πως η ονομασία της οδού,  ως Κορίνθου ,επί της οποίας βρίσκεται   το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς δεν έχει κανένα ιδιαίτερο συμβολισμό πλην της γεωγραφικής  κατεύθυνσης που οδηγεί ο δρόμος αυτός μέχρι σήμερα, δηλαδή προς Κόρινθο.

 Με την προτεινόμενη  νέα της ονομασία  με  το όνομα του ποιητή του Ολυμπιακού Ύμνου αποκτά ιδιαίτερη αξία, σημασία και νόημα.

Μάλιστα μετά τη μελετώμενη ρύθμιση της κυκλοφορίας σύμφωνα με  την οποία η κίνηση των οχημάτων θα έχει κατεύθυνση από Αθήνα  προς Αρχαία  Ολυμπία  τότε η μετονομασία της οδού σε Λεωφόρο Κωστή Παλαμά θα έχει εκτός της  σχέσης της   με την επ' αυτής κατοικία που γεννήθηκε ο Εθνικός μας βάρδος   θα οδηγεί   νοερά αλλά και γεωγραφικά προς τον   ιερό  χώρο της  Άλτης της  Αρχαίας Ολυμπίας  κοιτίδας  των αρχαίων αλλά και των συγχρόνων Ολυμπιακών Αγώνων.       

Ελπίζουμε  αυτή τη φορά το αίτημά μας να εισαχθεί στο Δημοτικό μας Συμβούλιο  με τη δική σας σύμφωνη γνώμη  και να γίνει δεκτή η πρότασή μας περί της μετονομασίας της οδού Κορίνθου σε Κωστή Παλαμά.

Είμαστε  διατεθειμένοι και πρόθυμοι  να διατυπώσουμε και προφορικά τις απόψεις  μας αλλά και να παραθέσουμε ότι στοιχεία είναι απαραίτητα και όποιες πληροφορίες κρίνονται αναγκαίες για το βάσιμο, σκόπιμο,  επωφελές και τιμητικό για την πόλη εγχείρημα της  μετονομασίας.
           Με φιλικούς χαιρετισμούς και ιδιαίτερη εκτίμηση
                                  Για το Δ.Σ.
            Ο πρόεδρος                            Η Γενική Γραμματέας

 Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης                    Μαρία Καρέλα

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΩΡΙΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ .. . . . .

Ο ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΩΝ ΩΡΙΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ .. . . . .

---

Ένα απόσπασμα από έργο του Βραζιλιάνου Ποιητή, Συγγραφέα, δοκιμιογράφου, φωτογράφου και μουσικολόγου Mario de Andrade (1893 - 1945):
 

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής  απ' ό,τι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς (Manipulative) και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία,  η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

H ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ

H ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ

                                                              Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη Επιτ. Δικηγόρου
                                                              Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών

Με τη συμπλήρωση διακοσίων χρόνων από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας νοιώθουμε την ανάγκη και συνάμα την υποχρέωση να αποκαταστήσουμε τα πράγματα σχετικά με  το ποίοι σύμφωνα με την ιστορική πραγματικότητα και αλήθεια , υπήρξαν οι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας που συνωμοτώντας πίσω από τις πλάτες των Οθωμανών,  οργάνωσαν τον ξεσηκωμό του γένους, με κορυφαία πράξη την επανάσταση του 1821.

Είναι γεγονός ότι από τα πανάρχαια χρόνια μερικοί αριθμοί προσέλκυαν την ιδιαίτερη  προσοχή των ανθρώπων. Οι  συνδυασμοί και οι συσχετίσεις  που συνδέθηκαν με τους αριθμούς αυτούς, έδωσαν αφορμή να εμπνευστούν οι άνθρωποι και να αναπτύξουν ένα είδος μυστικής λατρείας. γύρω από τους αριθμούς αυτούς, λατρείας που οριοθετεί ακόμη και σήμερα τη ζωή μας. Δεν είναι τυχαίο ότι η μυθολογία, η θρησκειολογία, η αποκρυφολογία, η μαγεία και η λαογραφία είναι πλημμυρισμένες από τον αριθμό τρία. Σκεφτήκατε γιατί τα αρχαία μυστήρια με τον συμβολισμό του αριθμού τρία κρύβουν όλη τους την υπόσταση ή γιατί όλες οι θρησκείες μιλούν για την τριαδικότητα του Θεού; Αυτά και δεκάδες άλλα ερωτήματα βρίσκουν την απάντησή και σχετίζονται με το γεγονός   ότι τόσο η Εκκλησία όσο και η πολιτεία έδωσε και δίνει ιδιαίτερη σημασία στον αριθμό τρία και σε ότι αυτός ο αριθμός συμβολίζει.

Στην Εκκλησία θα θυμίσουμε τους τρείς Ιεράρχες οι οποίοι στην ουσία ήταν πέντε η επτά, όμως η εκκλησία θέλοντας να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στον εορτασμό  παρέλειψε τους υπόλοιπους εξίσου αξιόλογους ιεράρχες της ίδιας περιόδου του Χριστιανισμού. Aκόμη και  στις μέρες μας  οι  εμπνευστές και ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας περιορίσθηκαν στην νεώτερη ιστορία μας στους τρείς   και μόνον ιδρυτές οι οποίοι επί σειρά ετών μνημονεύονται και τιμώνται από τους νεοέλληνες. Όμως αποδεδειγμένα δεν ήταν τρείς, αλλά τέσσερες.

 Χρόνια τώρα από τα  μαθητικά μας  χρόνια μαθαίναμε πως  ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας υπήρξαν οι τρείς Έλληνες Πατριώτες  οι:  Αθανάσιος Τσακάλωφ, ο Νικόλαος Σκουφάς και ο Εμμανουήλ Ξάνθος.

Ακόμη και στο αναμνηστικό τεύχος με τον τίτλο: Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ που εξέδωσε  η Ακαδημία Αθηνών με  την ευκαιρία των 150 χρόνων από την ίδρυσή της  το 1964 με την υπογραφή του Ε. Γ. Πρωτοψάλτη σημειώνονται τα εξής :

            «Περί τα μέσα του 1814 τρείς Έλληνες έμποροι της Οδησσού, συνδεόμενοι διά φιλικών δεσμών απεφάσισαν να συστήσωσι μιάν εταιρείαν, μυστικήν και να εισάξωσιν εις αυτήν, εί δυνατόν, όλους τους εκλεκτούς των ομογενών, δια να συνεργήσωσιν μόνοι των εκείνο ,το οποίον ματαίως προ πολλών χρόνων ήλπιζαν από τους Ευρωπαίους βασιλείς χριστιανούς»Οι φιλογενείς αυτοί έμποροι ήσαν ο Νικόλαος Σκουφάς, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Εμμανουήλ Ξάνθος.
Θύμα του συμβολισμού αλλά και της σκοπιμότητας που εξυπηρετούσε ο αριθμός τρία υπήρξε  ένας ακόμη βασικός ιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας η προσφορά του οποίου παραγνωρίστηκε και αποσιωπήθηκε. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον συνιδρυτή της Φιλικής Εταιρείας Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο από την Ανδρίτσαινα της Ολυμπίας.
            Πέρασαν πολλά χρόνια μέσα στη συσκότιση και την παραπληροφόρηση των νέων της πατρίδας μας. Γενιές ολόκληρες από την αποκατάσταση ελεύθερου πολιτικού βίου οι νέοι μας διδάσκονταν ότι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας ήταν τρείς.

Χρειάστηκε να υποβληθεί από το Δήμο Ανδρίτσαινας  το έτος 1999 σχετικό αίτημα υπόμνημα στο Υπουργείο Παιδείας με πλήθος αποδεικτικά στοιχεία  της συμμετοχής του Παναγιώτη Αναγνωστόπουλου στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.

Το 2.000 το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο γνωστοποίησε  στο Δήμο Ανδρίτσαινας  ότι με απόφασή του  προστέθηκε στα σχολικά βιβλία της ιστορίας της Β΄ τάξεως Λυκείου παράγραφος που αποκαθιστούσε  ιστορικά τον Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο σαν συνιδρυτή της Φιλικής Εταιρείας.

            Έτσι μετά από σχεδόν δύο αιώνες αποκαταστάθηκε και δικαιώθηκε ο συνιδρυτής της φιλικής Εταιρείας Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος.
            Στη σελίδα 36 του Βιβλίου Ιστορίας της Β΄ τάξης 1^ου Κύκλου ΤΕΕ  του Υπουργείου Παιδείας σημειώνονται τα εξής:

«Ως  ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας αναφέρονται από τους παλαιοτέρους ιστορικούς ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, ο Νικόλαος Σκουφάς και ο Εμμανουήλ Ξάνθος. Νεότερες έρευνες  έδειξαν ότι ένας εκ των ιδρυτών της Φιλικής Εταιρείας υπήρξε και ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος. Ο αγωνιστής αυτός  καταγόταν από την Ανδρίτσαινα  Ολυμπίας και ήταν υπάλληλος του εμπορικού οίκου του Παναγιώτη Σέκερη, τον οποίο μύησε  από τους πρώτους στη Φιλική Εταιρεία.

 Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Π. Αναγνωστόπουλου στην ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας δεν είχε γίνει ιδιαίτερα  γνωστός, ενώ είχε προβληθεί αντίστοιχα ο Εμμ. Ξάνθος ο οποίος σύμφωνα με μαρτυρίες του ιδίου του Αναγνωστόπουλου και τις αναφορές του Φιλήμονος και σχετική έκδοση της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας ,μυήθηκε αργότερα στην Εταιρεία. Ανεξάρτητα πάντως από το χρόνο μύησης  των Αναγνωστοπούλου και Ξάνθου, η εξαιρετική προσφορά και των δύο ανδρών στην υπόθεση του Αγώνα της Ανεξαρτησίας είναι αναμφισβήτητη».

Ευτυχώς που η ιστορία δικαιώνει τους αγωνιστές έστω και καθυστερημένα.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΕΝ ΜΙΛΛΕΡ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΕΝ ΜΙΛΛΕΡ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
 

Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλευ Στέφεν Μίλλερ, με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τους σφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter >From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοί της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!

Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology :

«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία - περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.

Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του "Owning Alexander", ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).

ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ, "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ" ΠΟΤΕ!

Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!

O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 - 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.

Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 (Εικόνα 1) δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα.

Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της "Δημοκρατίας της Μακεδονίας", που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα (Εικόνα 2). Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.

ΣΕ ΠΟΙΑ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;

Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;

"Η ΜΕΓΑΛΗ ΦΛΩΡΙΔΑ"

Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε, εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές των ΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλώριδα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνες της από το Disney World, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαν τη "Μεγάλη Φλώριδα"!

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ, 1944

Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:

"Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας."

ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!

Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο "Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι ....Έλληνας". Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι "διεκδίκηση" υπάρχει;

Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας: "Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες" (Ηρόδοτος 5.22)

Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;

Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;
Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;
Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;
Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;
Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά "Μακεδόνας"; (σ.σ. εννοεί εθνικά "Μακεδόνας" όπως το εννοούν οι Σκοπιανοί)

Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ

Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από "μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ". Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.

"ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ" ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER

Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικού Archaeology - ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ - για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ

Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».

"ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.
Ειλικρινώς,
Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, "The Ancient Kingdom of Paionia," Balkan Studies 6 (1965) 35-54

Κοινοποίηση:
C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America
Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΒΟΤΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΠΑΤΡΕΩΝ ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΤΙΔΗ

          ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ν. Δ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Τηλ.2610 322.901 Κιν.6946 405993

e-mail: leomargaritis@gmail.com

Κανάρη 46  26222 ΠΑΤΡΑ

                                                                                 Πάτρα 28-8-2014

                                           Αξιότιμο Κύριο

                                                Κώστα Πελετίδη

                                               Δήμαρχο Πατρέων

                                               Ενταύθα

                                              Αγαπητέ κ. Δήμαρχε,

Θέλουμε αρχικά να σας συγχαρούμε για τη ανάληψη των υψηλών καθηκόντων  σας τα οποία με μεγάλη πλειοψηφία σας ανέθεσε ο λαός των Πατρών. Ευχόμαστε σε σας και τους συνεργάτες σας καλή επιτυχία στο έργο που επωμίζεστε, υγεία και δύναμη.

Η Εταιρεία μας πάνω από είκοσι χρόνια συνεργάζεται με τις εκάστοτε Δημοτικές  αρχές σε ζητήματα πολιτισμού και έχει αγαστή  συνεργασία ιδιαίτερα με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη και τον Πολιτιστικό Οργανισμό  στη διοργάνωση των γνωστών κατά Δευτέρα ομιλιών    Φιλολογικών Βραδινών καθώς και σε παρουσιάσεις νέων βιβλίων, εκθέσεων και εκδοτικών προσπαθειών.

΄         Ήδη βρισκόμαστε στο στάδιο κατάρτισης του προγράμματος των ομιλιών της  νέας περιόδου(Οκτώβριος 2014 Ιούνιος 2015) και είμαστε βέβαιοι πως αυτή η συνεργασία θα συνεχιστεί και κατά τη διάρκεια της δικής σας ηγεσίας  στο Δήμο.

Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε  να εισηγηθείτε στο Δημοτικό Συμβούλιο να αποφασίσει  την επαναφορά της προτομής του αρίστου των Δημάρχων των Πατρών, όπως  χαρακτήρισε το Δημήτριο Βότση   ο ιστορικός  Βασίλης Λάζαρης,  στην Πλατεία Τριών Συμμάχων,   θέση που την έστησε το 1918 «σύμπας ο Λαός της πόλεως σε μια σοβαρή, επιβλητική σε λαϊκότητα και μεγαλοπρεπή τελετή» (Νεολόγος 3-12-1918).

Η προτομή   εκτοπίσθηκε από τη θέση της το 2.000 χωρίς απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου σε ένα  τριγωνικό τμήμα της συμβολής των οδών Δημητρίου Βότση  και Όθωνος-Αμαλίας που είναι γεμάτος  κάδους απορριμμάτων και είναι εγκατεστημένα ένα  ΚΑΦΑΟ του Ο.Τ.Ε. και ένας  υποσταθμός της Δ.Ε.Η.

 Ο Δήμαρχος Δημήτριος Βότσης, κύριε Δήμαρχε Πατρέων υπήρξε μια προσωπικότητα  αδιαμφισβήτητου  κύρους. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά Δημοτικός Σύμβουλος  το 1891  και  Πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου. Το 1895 εκλέχτηκε  Βουλευτής.

Το 1899 εκλέχτηκε  Δήμαρχος Πατρέων  και  επανεκλέχτηκε για  δύο ακόμη θητείες, το 1903 και  το 1907. Απεβίωσε την  28η Οκτωβρίου του 1917.

              Μεταξύ των πλέον σημαντικών του πρωτοβουλιών υπήρξαν,  η έναρξη  ανέγερσης του νέου ιερού ναού του Αγίου Ανδρέα. Ίδρυση   των  Δημοτικών σφαγείων στην Ακτή Δυμαίων. Η αγορά του σημερινού Δημαρχιακού μεγάρου. Η ανέγερση  του    πτωχοκομείου στην Ακτή Δυμαίων. Η  ρυμοτόμηση  συνοικιών  της πόλης. Η  κατασκευή  νέας δεξαμενής στο Κάστρο. Η κατασκευή  υπονόμων  μήκους 12 χιλιομέτρων. Η απόκτηση  οικοπέδων  για τη δημιουργία  των στρατώνων  στα «Σύνορα».Φρόντισε την εμφάνιση της πόλης. Δεντροφύτεψε τις πλατείες. Τοποθέτησε  δημοτικούς φανούς. Ασφαλτόστρωσε τους δρόμων που μέχρι τότε ήταν χωμάτινοι. Διαρρύθμισε την Πλατεία Όλγας. Έφερε το 1902 τον ηλεκτρισμό στην πόλη  κατασκευάζοντας το εργοστάσιο αεριόφωτος στα Κρύα των Ιτεών. Τοποθέτησε τους πρώτους λαμπτήρες στην Πλατεία Γεωργίου Α΄ και στην οδό Μαιζώνος. Έφερε το 1902  το Τραμ στην πόλη,  αντικαθιστώντας τους ιππήλατους σιδηρόδρομους που υπήρχαν, με ηλεκτροκίνητους. Μείωσε την τιμή του νερού και καθιέρωσε μειωμένο τιμολόγιο κατά 50% για τους φτωχούς.  Ίδρυσε  στις 14 Μαΐου του 1908 την   αρχαιότερη στην Ελλάδα Δημοτική  Βιβλιοθήκη.

             Για την απαράδεκτη  επιλογή της νέας θέσης τοποθέτησης της προτομής του Βότση έγραψαν τα έξης διάφοροι δημοσιογράφοι και συγγραφείς:

- «Μια επιλογή που δεν είναι η καλύτερη που μπορούσε να γίνει και που υποτίμησε  έτσι τον μεγάλο αυτό Δήμαρχο Πατρέων» έγραψε   σε άρθρο της(9-12-2013)    η συντάκτρια της εφημερίδος «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ» κ. Γωγώ Καραλή.

-         «Κατάσταση προτομής όχι  καλή, φθορά στις επιγραφές, προβολή όχι καλή, χωρίς το απαραίτητο φόντο, χωρίς φωτισμό» σημειώνει στο βιβλίο της η Επιτροπή Παιδείας του Δήμου Πατρέων με τίτλο: «ΣΗΜΑΤΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝ ΠΑΤΡΑΙΣ».

 -«Στον τάφο του Βότση  στήθηκε αργότερα μια προτομή του, ενώ μια δεύτερη κατασκευάσθηκε την ίδια εποχή με δαπάνη του πατραϊκού λαού και τοποθετήθηκε στην πλατεία Τριών Συμμάχων. Έμεινε εκεί μέχρι το Μάη του 2.000, οπότε εκδιώχθηκε από την τότε δημοτική αρχή προκειμένου να ανακαινισθεί η πλατεία. Έκτοτε ο Βότσης βρίσκεται  σε μια ήσυχη ,απόμερη γωνιά, στη διασταύρωση του ομωνύμου του δρόμου και της Όθωνος Αμαλίας, λησμονημένος και σιωπηλός μέσα στη σκόνη του καιρού, περιμένοντας ίσως την επίδειξη κάποιου αργοπορημένου προς το πρόσωπό του σεβασμού, από μια πόλη με βαρειά ιστορία της οποίας υπήρξε ο μέγιστος των δημάρχων» σημείωσε ο ιστορικός συγγραφέας Βασίλης Λάζαρης σε  ομιλία του . (Ιστολόγιο Εταιρείας Λογοτεχνών).

      Διατυπώνουμε κατόπιν τούτων  το αίτημα- έκκληση προς Υμάς κ. Δήμαρχε Πατρέων και μέσω Υμών στο Δημοτικό μας Συμβούλιο  να  αποφασίσει την επαναφορά  της προτομής του αξιόλογου και  με τόση μεγάλη προσφορά στην πόλη     αείμνηστου  Δημάρχου της  Δημητρίου Βότση στη θέση που τον έστησε το 1918 σύμπας ο λαός της πόλεως.

          Με την πεποίθηση  ότι ο  Δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης και το Συμβούλιό του  θα θελήσουν να  ταυτίσουν τη θητεία τους με την αποκατάσταση  μιας ατυχούς  πράξης του παρελθόντος σε βάρος του εντιμότατου     αειμνήστου Δημάρχου της πόλεως Δημητρίου Βότση εκφράζουμε προκαταβολικώς τις ευχαριστίες μας και τα συγχαρητήριά μας.

                                    Με κάθε τιμή

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος                     Η Γεν. Γραμματέας

Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης              Μαρία Καρέλα

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Κ.Λ.Π.

       Η επιστολή των ακαδημαϊκών
"Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
    Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,
    Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί,
    Αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές,
    Η Ελληνική πολιτεία σκοπεύει να χρηματοδοτήσει την κατασκευή και λειτουργία τεμένους στο Βοτανικό, προφανώς για να ασκείται κρατικός έλεγχος σε αυτό. Όμως στην πραγματικότητα αυτή η κίνηση, γινόμενη υπό την πίεση της Τουρκίας και των Μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, επαυξάνει σοβαρά τους κινδύνους που διατρέχει η χώρα μας από το τεράστιο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.
    Η ανεξέλεγκτη εισροή αλλοεθνών στο έδαφος μιας χώρας είναι παράνομος εποικισμός, συνιστά έγκλημα εθνοκτονίας συντελούμενο κατά κανόνα υπό ανώμαλες συνθήκες πολέμου, και απαγορευόμενο από το διεθνές δίκαιο (Άρθρο 8.2.β.viii του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου).
    Παράνομος μουσουλμανικός εποικισμός είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα: και οι έποικοι, αντί να απελαθούν, όπως διατάσσουν οι νόμοι, εδραιώνονται και α π α ι τ ο ύ ν.
    Το δε μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο καθώς εκατομμύρια παράνομοι αλλοδαποί βρίσκονται ήδη στη χώρα, ενώ οι νέες αφίξεις παρουσιάζουν υψηλό ρυθμό αύξησης ιδιαίτερα από μουσουλμανικές χώρες. Μια χώρα που μαστίζεται από ανεργία της τάξεως του 27% και παραπαίει στο χείλος της χρεωκοπίας όχι μόνο δεν έχει ανάγκη από μετανάστες αλλά δεν μπορεί να τους προσφέρει, και περισσότερο σε λαθρομετανάστες, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, αφού δεν μπορεί να τις παράσχει και σε μεγάλο ποσοστό των πολιτών της.
    Μετά την συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Ερντογάν το 2013 μπήκαν στην τελική ευθεία οι διαδικασίες για την κατασκευή, με έξοδα του Ελληνικού κράτους, ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό, στην περιοχή του αρχαίου Ελαιώνα, επάνω σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε σε αυτούς από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
    Με την παρουσία του τεμένους ο Βοτανικός, μια περιοχή στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας, διατρέχει τον κίνδυνο να μετατραπεί σε ένα γκέτο ανέργων παράνομων Μουσουλμάνων μεταναστών, με όλα τα κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν τέτοια γκέτο, και μια βάση του φανατικού ισλάμ που φουντώνει κάτω από τέτοιες συνθήκες.
    Επιπροσθέτως, η περιβαλλοντική επιβάρυνση από ένα τέτοιο γκέτο θα είναι καταστροφική για μια περιοχή που χρειάζεται ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ανακούφιση και χώρους «αναπνοής» για τους κατοίκους.
    Η κατασκευή τεμένους στο Βοτανικό για την ικανοποίηση της Τουρκίας και των απαιτήσεων παράνομων μεταναστών, η υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 1453, 5-6-2014), και το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που προωθείται από την κυβέρνηση, έχουν επιπτώσεις πολύ ευρύτερες από αυτές στον Βοτανικό.
    Η κατασκευή και λειτουργία τζαμιών με δαπάνες του κράτους ανταμείβει την παράνομη εισβολή και στην συνέχεια εποίκηση από αλλοεθνείς επήλυδες πλήρως αναφομοίωτους και οδηγεί στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής της χώρας με ολέθρια αποτελέσματα. Με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο έχει ήδη κριθεί αντισυνταγματικό από την Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή, επιβάλλεται στους Έλληνες η φίμωση της ελευθερίας του λόγου (που είναι το θεμέλιο της Δημοκρατίας).
    Με την υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 1453, 5-6-2014) χορηγείται άδεια διαμονής ενός (1) έτους σε πολίτες ξένων χωρών που φέρονται ως θύματα ρατσισμού, έστω και λεκτικού. Άδεια διαμονής ενός (1) έτους χορηγείται επίσης σε όλους τους ουσιώδεις μάρτυρες, δηλαδή τους υπόλοιπους λαθρομετανάστες που εισβάλλουν παράνομα μαζί τους. Είναι φανερό ότι και η εν λόγω υπουργική απόφαση οξύνει ακόμη περισσότερο τη μάστιγα της λαθρομετανάστευσης.
    Η ανέγερση του τζαμιού προγραμματίστηκε με την υπουργική απόφαση 3512/2006, εφόσον οι νόμοι 1363/1938 και 1672/1939 εξουσιοδοτούσαν τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων να δίδει άδεια για ανέγερση ευκτηρίων οίκων άλλων θρησκειών.
    Επισημαίνουμε ότι με μια ad hocτροποποίηση του νόμου περί ευκτηρίων οίκων αλλοθρήσκων το ίδιο έτος (3467/2006) καταργήθηκε η προβλεπόμενη από τους νόμους του 1938-1939 προαπαίτηση της άδειας κ α ι της οικείας εκκλησιαστικής αρχής της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, έτσι ώστε να εκμηδενισθεί κάθε εμπόδιο για την κατασκευή του τεμένους μετά από μια υπουργική απόφαση που να την υποστηρίζει.
    Δηλαδή άλλαξε η νομοθεσία αποκλειστικά προς εξυπηρέτηση του Ισλάμ και των φορέων του. Τόσο ο 3512/2006 όσο και η απόφαση του ΣτΕ, όμως, παρακάμπτουν το γεγονός ότι οι νόμοι του 1938-1939 (έστω και στην «τροποποιημένη» τους μορφή) σε καμία περίπτωση δεν αναγνωρίζουν το δικαίωμα λατρείας σε ευκτηρίους οίκους σε μουσουλμάνους μη Έλληνες πολίτες π α ρ α ν ό μ ω ς διαβιούντες στη χώρα και των οποίων οι συνεχώς αυξανόμενοι αριθμοί αποτελούν άμεση εθνική απειλή για την Ελλάδα.
    Η μοναδική διεθνής συμβατική υποχρέωση της Ελλάδας για παραχώρηση τόπων θρησκευτικής λατρείας εδράζεται στη Συνθήκη τη Λωζάννης και σχετίζεται αποκλειστικά και μόνον με την μειονότητα των Ελλήνων υπηκόων μουσουλμάνων το θρήσκευμα, οι οποίοι κατοικούν στη Θράκη.
    Η κατασκευή τζαμιού εντός της Επικράτειας και πέραν των ορίων της Θράκης σημαίνει dejure και de facto αναγνώριση ετέρων, αγνώστων το πλήθος, μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Αττική ή οπουδήποτε αλλού.
    Έτσι, αυτόματα, αναγνωρίζονται ως νόμιμοι όλοι οι επήλυδες που έχουν εισβάλλει και διαβιούν παράνομα στην Ελλάδα αφού στερούνται / αποκρύπτουν τα απαιτούμενα ταξιδιωτικά έγγραφα, αλλά και οι χιλιάδες που συνωστίζονται στα παράλια της Τουρκίας παρά την θέληση του Ελληνικού Λαού και θα εισβάλλουν στο εγγύς μέλλον.
    Σημειώνεται ότι:

              α) η περιοχή του χώρου λατρείας για τους μουσουλμάνους αποτελεί και ιδιοκτησία τους, βάσει του ιερού τους βιβλίου, κάτι που συνεπάγεται ιδιοκτησία Ελληνικού εδάφους από παρανόμως ευρισκομένους σε αυτό αλλοδαπούς·

              β) εκ των πραγμάτων η περιοχή του τζαμιού (ως λατρευτικού χώρου και βάσει διεθνούς δικαίου) αποτελεί χώρο ασύλου που ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί για παράνομες πράξεις.
    Το Ισλάμ διαιρείται σε πολυάριθμες σέκτες (σουνίτες, σιίτες, αλεβίτες, κλπ.) κάποιες από τις οποίες βρίσκονται σε αιματηρή αντιπαράθεση εδώ και αιώνες. Ποιους από όλους θα εξυπηρετεί το τέμενος στον Βοτανικό; Σε κάθε περίπτωση η πολιτεία θα αναγκασθεί στο μέλλον να εκδώσει πολυάριθμες νέες άδειες ανέγερσης τζαμιών για τις θρησκευτικές ανάγκες και των υπολοίπων ισλαμικών σεκτών, οι οποίες είναι πολύ πιθανόν να εμπλακούν σε εχθροπραξίες μεταξύ τους, ακριβώς όπως πράττουν σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή σήμερα.
    Οι προθέσεις των ισλαμιστών της Τουρκίας είναι ξεκάθαρες από την δήλωση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ερντογάν το 1997: «Η δημοκρατία είναι μόνο το τραίνο, στο οποίο επιβιβαζόμαστε για να φθάσουμε στον στόχο μας. Τα τζαμιά είναι τα στρατόπεδά μας, οι μιναρέδες είναι οι ξιφολόγχες μας, οι τρούλοι είναι τα κράνη μας, οι πιστοί είναι οι στρατιώτες μας». Από το 2001 και έπειτα στο όνομα του Ισλάμ έχουν γίνει περισσότερες από 17.000 τρομοκρατικές επιθέσεις.
    Οι εκρήξεις στο μετρό της Μαδρίτης το 2004 και του Λονδίνου το 2005 είχαν εκατοντάδες θύματα, πρεσβείες της Δανίας παγκοσμίως έγιναν στόχος εξ αιτίας κάποιων αντί-ισλαμικών γελοιογραφιών και μουσουλμάνοι δεύτερης και τρίτης γενεάς έκαψαν το 2005 προάστια του Παρισιού.
    Εάν τα ανωτέρω έγιναν σε χριστιανικές χώρες όπου οι μουσουλμάνοι εισήχθησαν ως νόμιμοι μετανάστες, ποιος μπορεί να εγγυηθεί την δημόσια τάξη στην Ελλάδα όπου οι μετανάστες είναι παράνομοι και πολλαπλάσιοι ως ποσοστό απ’ ότι στις καλά οργανωμένες και φυλασσόμενες χώρες της Δύσης;
    Δείγματα γραφής έχουν ήδη δοθεί με συλλογικούς βανδαλισμούς στο κέντρο των Αθηνών με αφορμή την υποτιθεμένη προσβολή αντιτύπου του κορανίου από Έλληνα αστυνομικό το 2009, με την κατάληψη των Προπυλαίων του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και των μεγάλων πλατειών των Αθηνών το 2010, και με αμέτρητες ληστρικές επιθέσεις και δολοφονίες Ελλήνων πολιτών.
    Οι χριστιανοί αποδεκατίζονται σήμερα σε όλο το φανατικό ισλαμικό τόξο (Λίβανο, Συρία, Αίγυπτο, Ιράκ, Σομαλία, Πακιστάν). Το φανατικό Ισλάμ εξασκεί τη λατρεία όχι μόνο προσβάλλοντας «την δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη», αλλά επιδιώκοντας την ανατροπή των δημοκρατικών θεσμών και την επιβολή μιας άγριας θρησκευτικής δικτατορίας.
    Δεν είναι εφιαλτική υπερβολή μια μελλοντική προσπάθεια για εισαγωγή της Σαρίας στη δημόσια ζωή της χώρας μας με την συνεπαγόμενη διατάραξη της ισονομίας σε σχέση με αστικές ελευθερίες και δικαιώματα, όπως γίνεται κατόπιν πιέσεων φανατικών μουσουλμάνων σε ευρωπαϊκές χώρες:
    Στο Ηνωμένο Βασίλειο ήδη συζητείται η ενσωμάτωσή του Ισλαμικού νόμου στο Βρετανικό νομικό σύστημα, ώστε να εξυπηρετηθούν όλοι οι κάτοικοι της χώρας, ανάλογα με το πολιτιστικό τους υπόβαθρο.
    Στη Νορβηγία, ισλαμιστικές οργανώσεις της χώρας απαιτούν τη δημιουργία Ισλαμικού χαλιφάτου που να τηρεί τους νόμους της Σαρίας, με την απειλή τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον του σκανδιναβικού έθνους.
Καλούμε την Πολιτεία:
       1) Να αντιμετωπίσει άμεσα τη μάστιγα της εισβολής-εποίκησης αποκαθιστώντας την υπό πλήρη κατάρρευση πληθυσμιακή συνοχή αλλά και την ασφάλεια της χώρας, όπως έχει υποχρέωση και καθήκον, ως εξής:
            α) Καταγγέλλοντας και καταργώντας τους εθνοκτόνους Κανονισμούς «Δουβλίνο ΙΙ και ΙΙΙ» που πλήττουν το εθνικό συμφέρον.

            β) Εντοπίζοντας όλους τους αλλοδαπούς που εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα και απελαύνοντάς τους άμεσα, με χρέωση των εξόδων απέλασης στις Πρεσβείες τους.
            γ) Επαναφέροντας τα προσφάτως καταργηθέντα άρθρα του Ποινικού Κώδικα με τα οποία προβλέπονταν το μέτρο της διοικητικής απέλασης αλλοδαπών με την διάπραξη πλημμελήματος.
            δ) Περιορίζοντας δραστικά το θεσμό του πολιτικού ασύλου, δεδομένου ότι ο θεσμός αυτός καταστρατηγείται συστηματικά για να διευκολύνει την είσοδο των αλλοδαπών στη χώρα
.      2) Να αναβάλει την απόφαση για την ίδρυση τεμένους στο Βοτανικό ή αλλού στην Ελληνική επικράτεια, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της απέλασης των παράνομων αλλοδαπών.
      3) Να αποσύρει το κριθέν ως αντισυνταγματικό αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που, όπως έχει, καταρρακώνει το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου.
    Τέλος, καλούμε τους Έλληνες βουλευτές να συνειδητοποιήσουν τους εθνικούς κινδύνους που επισημαίνονται παραπάνω και να πράξουν τα δέοντα στις επερχόμενες ψηφοφορίες της Βουλής.
ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Σταύρος Α. Αναγνωστόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών.

Ιωάννα Αναστασοπούλου, Καθηγήτρια, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Αντώνιος Ανδρεάτος, Καθηγητής, Σχολή Ικάρων.

Ιωάννης Αργυρόπουλος, PhD, Διευθυντικό στέλεχος τεχνικού προσωπικού AT&T Labs, Atlanta.

Ευάγγελος Βαλιανάτος, Διδάκτωρ, συγγραφέας.

Νίνα Γκατζούλη, Καθηγήτρια, University of New Hampshire.

Αθανάσιος Επίσκοπος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Χρήστος Κ. Ευαγγελίου, Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο του Μαίρυλαντ (Τάουσον), ΗΠΑ.

Παναγιώτης Εσκίογλου, Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Πέτρος Ιωάννου, Καθηγητής, University of Southern California.

Λεωνίδας Κουμάκης, Νομικός, συγγραφέας.

Ηλίας Κουρούμαλης, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Γεώργιος Κυριακού, Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Xanthippi Markenscoff, Distinguished Professor, University of California, San Diego.

Ευριπίδης Μπίλλης, τ. Επίκουρος Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Γεώργιος Μπλύτας, PhD Physical Chemistry, συγγραφέας.

Λευτέρης Μέρμηγκας, Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Μπάφαλο, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ.

Νικόλαος Λ. Μωραΐτης, Ph.D., Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, ΗΠΑ.

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Πρ. Πρύτανης, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Δημήτριος Παντελής, Επίκουρος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Γρηγόριος Παπαγιάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Νικόλαος Θ. Παπαδόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Στέφανος Παπακώστας, ΜΒΑ, τ. Καθηγητής Κολλεγίων Deree, Southeastern, University of Indianapolis.

Νικόλαος Παπαροδόπουλος, τ.Λέκτορας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Γεώργιος Παύλος, Αναπληρωτής Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Γεώργιος Πυργιωτάκης, τ. Αναπληρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Ευάγγελος Ρήγος, Master Mariner, Pace University, NY – BBA, Ελλάς.

Κωνσταντίνος Ρωμανός, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

Ηλίας Σταμπολιάδης, Καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης.

Αναστασία Τσακιροπούλου, Καθηγήτρια, University of Alabama.

Georgia Triantafillou, Professor of Mathematics, Temple University, Philadelphia, ΗΠΑ.

Μαρία Υψηλάντη, Επίκουρος Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Νικόλαος Φυτρολάκης, Ομότιμος Καθηγητής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Ιωάννης Χατζόπουλος, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου."

"ΦΩΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΠΑΛΑΜΑ

"ΦΩΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΠΑΛΑΜΑ
Σε δημοσίευμα της εφημερίδας Η ΓΝΩΜΗ των Πατρών με τον παραπάνω τίτλο που δημοσιεύθηκε χτες απαντά με επιστολή της η Εταιρεία Λογοτεχνών Ν.Δ.Ελλάδος
Αγαπητέ μας κ. Δ/ντά
Αρχικά θα θέλαμε να σας ευχηθούμε στην επέτειο των γενεθλίων για τα 42 χρόνια από την έκδοση της εφημερίδας μας, κάθε ευτυχία και κάθε πρόοδο. Να γιορτάσει πολλές επετείους προς όφελος της κοινωνίας της πληροφόρησης και της Δημοκρατίας. Στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας μας(Φ.2244/14) και υπό τον τίτλο «Φως» για την οικία Παλαμά, αγνώστου συντάκτη σας, είδε το φως της δημοσιότητας κείμενο το οποίο είτε προέρχεται από μη πατρινό είτε από πρόσωπο διακατεχόμενο από προκατάληψη. Αυτή την εξήγηση μπορεί να δώσει κανείς όταν σημειώνει στο κείμενο αυτό την έλλειψη ενδιαφέροντος για το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας ποιητής εκ μέρους των ανθρώπων της Τέχνης και των Γραμμάτων.
Ο συντάκτης σας εμφανίζεται να αγνοεί τις ενέργειες ,τα υπομνήματα, τις παραστάσεις, τη συγκέντρωση 5.000 υπογραφών προς τον Υπουργό Πολιτισμού, το πλήθος των δημοσιευμάτων και των διαμαρτυριών της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος προς τους αρμοδίους φορείς για να περιέλθει το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας Βάρδος στο Δημόσιο ή στο Δήμο και να μετατραπεί σε Μουσείο Ενθυμημάτων.
Ή αγνοεί αυτές τις ενέργειες ή τις θεωρεί ανεπαρκείς. Εκτός και εάν στους ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων δεν περιλαμβάνει τα εκατοντάδες μέλη της Εταιρείας Λογοτεχνών και τη Διοίκησή της.
Δεν θα σχολιάσουμε την πληροφορία πως κάποιος ομογενής θα αγοράσει το σπίτι του Παλαμά και στη συνέχεια θα το παραχωρήσει στο Σύλλογο Πατρινών Καλλιτεχνών για να το μετατρέψει σε Μουσείο Ολυμπισμού, Τεχνών και Γραμμάτων.
Δεν μπορούμε να χαιρόμαστε όταν το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας ποιητής φεύγει από τα χέρια ενός «κακού ιδιώτη» – και πηγαίνει στα χέρια ενός «καλού ιδιώτη»-.
Η επαλήθευση της πληροφορίας δεν τιμά το Υπουργείο Πολιτισμού, την Κυβέρνηση, τη Δημοτική Αρχή ούτε και το λαό της πόλης μας.
Επειδή ατυχώς ο λαός μας στερείται μνήμης θα επαναλάβουμε μερικές πληροφορίες για τις ενέργειες που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό. Η Εταιρεία Λογοτεχνών, χρόνια τώρα και προς την κατεύθυνση του Υπουργείου Πολιτισμού είχε κινήσει τις δραστηριότητες της για την απόκτηση του σπιτιού Παλαμά και για την μετατροπή του σε Μουσείο Ενθυμημάτων Κωστή Παλαμά .
Kατ' αρχάς θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι το αίτημα απόκτησης του σπιτιού Παλαμά αποτελεί πάνδημο αξίωση της πόλεως των Πατρών και του Νομού Αχαΐας. Τούτο προκύπτει τόσο από την από 3-3-1997 παμψηφεί απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων όσο και από την από 21/3/2005 παμψηφεί απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αχαΐας, αλλά και από το ΥΠΟΜΝΗΜΑ -ΑΙΤΗΣΗ-ΕΚΚΛΗΣΗ των εκπροσώπων λαού και Εκκλησίας προς τον Υπουργό Πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά το Μάρτη του 2009.
Πρέπει να σημειώσουμε πως την αίτηση- έκκληση της Εταιρείας Λογοτεχνών προς τον Υπουργό Πολιτισμού το Μάρτη του 2009 υπέγραψαν πέντε χιλιάδες συμπολίτες.
Ατυχώς ούτε το Υπουργείο Πολιτισμού, ούτε και ο Δήμος Πατρέων επέδειξε ενδιαφέρον, ούτε υπήρξε ποτέ η πολιτική βούληση για την αγορά του σπιτιού του Εθνικού μας ποιητή. Θα θέλαμε να ακούσετε τι λέγει ο ίδιος ο ποιητής μας για το σπίτι που γεννήθηκε και για το οποίο οι σημερινοί ιδιοκτήτες του το παζαρεύουν.
«Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι,
στοιχειό είναι, και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει.»
…………………………………………………….
Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι,
στοιχειό, και σαν απάτητο ,με ζει και με προσμένει.»
Όμως η ψυχή του ποιητή καρτερεί την ώρα και τη στιγμή που θα επιστρέψει στο πατρικό του. Ελπίζει και αναμένει.
«Στοιχειό και σαν απάτητο με ζει και με προσμένει.»
Από τότε και μέχρι σήμερα έχουν γίνει ανάλογες προτάσεις.
Σε ένα κείμενο επ' ευκαιρία των Ολυμπιακών αγώνων γράφαμε τα εξής : «Ελπίζουμε κάποια στιγμή να συνεννοηθούμε όλοι μας και να συναποφασίσουμε πως θα πρέπει να ικανοποιήσουμε την επιθυμία του μεγάλου μας ποιητή το έργο του οποίου ξεπέρασε τα όρια της Ελληνικής Επικράτειας κι έγινε παγκόσμια κληρονομιά, να επιστρέψει μεταθανάτια στο σπίτι που γεννήθηκε.
Να ζητήσουμε την δρομολόγηση των διαδικασιών απαλλοτρίωσης της οικίας Παλαμά και υλοποίησης της μεγάλης επιθυμίας του Εθνικού μας ποιητή με την μετατροπή της σε Μουσείο Ενθυμημάτων της ζωής και του έργου του».
Ο Δήμος Πατρέων όταν είχε τη πολιτική βούληση και τη διάθεση, αγόρασε τα χαλάσματα της Χαρτοποιίας Λαδοπούλου, διαπραγματεύονταν την αγορά του Κινηματογράφου «ΙΝΤΕΑΛ» ,του Θεάτρου «ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ»,και αναπαλαίωσε ξένα κτήρια και άφησε τα δικά του να ερειπώνουν, ενώ για το σπίτι του Παλαμά δεν υπήρξε ποτέ σχεδιασμός και πρόθεση απόκτησης.
Με κάθε τιμή
Στην επιστολή της Εταιρείας Λογοτεχνών που δημοσίευσε η εφημερίδα στο σημερινό της φίλο επιχειρεί μιά ανάντηση με την οποία η ίδια βεβαιώνει πωσ δεν υπήρξε αδιαφορία των πνευματικών ανθρώπων αλλά αντίθετα δραστηριότητα γιά την απόκτηση από το Δημόσιο ή το Δήμο του σπιτιού που γεννήθηκε ο Εθνικός μας ποιητής.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑΣ «Η ΓΝΩΜΗ»
Η ημερήσια εφημερίδα των Πατρών «Η ΓΝΩΜΗ» στο σημερινό(26-8) φύλλο της δημοσίευσε την επιστολή που απέστειλε στην Διεύθυνση της εφημερίδας η Εταιρεία Λογοτεχνών διαμαρτυρόμενη για χτεσινό δημοσίευμά της,με το οποίο συντάκτης της καταλόγιζε αδιαφορία των ανθρώπων της Τέχνης και των Γραμμάτων για να περιέλθει στο δημόσιο ή το Δήμο το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας Ποιητής στην πόλη των Πατρών(επί της οδού Κορίνθου 241)και να μετατραπεί σε Μουσείο Ενθυμημάτων ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΊΔΑΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΉΣ:
Η Εταιρεία Λογοτεχνών ΝΔ Ελλάδος προφανώς αγνοεί ότι όλες οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει για το συγκεκριμένο έχουν τύχει ευρείας προβολής από τις στήλες της «Γ» Αν μάλιστα ανατρέξει στα αρχεία της ,θα το διαπιστώσει. Παράλληλα από τα ίδια αρχεία που ασφαλώς πρέπει να τηρεί θα διαπιστώσει ότι ανάμεσα στις 5.000 υπογραφές για την απόκτηση του σπιτιού του Παλαμά το 2009 υπάρχουν και αυτές των συντακτών της «Γ» που είχαν ταχθεί υπέρ της αίτησης –έκκλησης προς τον τότε υπουργό Πολιτισμού, σημερινό Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Συνεπώς ουδεμία προκατάληψη ή άγνοια από την πλευρά της εφημερίδας μας. Απλώς αναφορά του γεγονότος που ενδιαφέρει όλη την πόλη και σαφώς και τους ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών, ανεξάρτητα από τις ταμπέλες που έχουν. Και βέβαια, όλα και πάντοτε κρίνονται εκ του αποτελέσματος.
ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Αγαπητέ κ.Δ/ντά
Νοιώθουμε την ανάγκη να επιβεβαιώσουμε το σύνολο σχεδόν της απαντήσεώς σας πλην της τελευταίας παραγράφου της.
Το τμήμα του χτεσινού δημοσιεύματος της εφημερίδας σας που προκάλεσε θέλουμε να πιστεύουμε την δίκαιη αντίδρασή μας έγραψε τα εξής: «Πρόκειται για ένα ιστορικό κτήριο που εξ αιτίας της αδιαφορίας των απογόνων- ιδιοκτητών, των ανθρώπων της Τέχνης και των Γραμμάτων, αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει υποστεί αρκετές φθορές. Σ’ αυτή την παράγραφο που μας εξόργισε δεν μπορούμε να δεχθούμε πως μας κάλυψε η τελευταία παράγραφος του σημερινού σχολίου σας στο οποίο γράφετε τα ακόλουθα: Απλώς αναφορά του γεγονότος που ενδιαφέρει όλη την πόλη και σαφώς και τους ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών, ανεξάρτητα από τις ταμπέλες που έχουν. Κύριε Δ/ντά στο χτεσινό κείμενο δεν γινεται απλή αναφορά του γεγονότος,υπάρχουν χαρακτηρισμοί ως αδιάφορων των πνευματικών ανθρώπων γιά την κατασταση του σπιτιού του Εθνικού μας ποιητή.
Γιά την Εταιρεία Ο Πρόεδρος Λ.Γ.Μαργαρίτης

• Γράψτε ένα σχόλιο...