ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ
Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα
...
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
Οδυσσέας Ελύτης,

[Τα ρω του έρωτα, 1972]

Ο ΕΞΩΣΤΗΣ

Ο ΕΞΩΣΤΗΣ
                                                             Ch. Baudelaire

Ω των κυράδων η κυρά, της θύμησης μητέρα,
Όλες μου οι ηδονές, εσύ, και τα καθήκοντα μου!
Ξαναθυμήσου των χαδιών την ομορφιά κοντά μου,
το τζάκι το γλυκύτατο, τη μαγικήν εσπέρα,
Ώ των κυράδων η κυρά της θύμησης μητέρα.

Εσπέρες από των θρακιών τη φλόγα φωτισμένες,
και στον εξώστη, άλλες, μ’ αχνούς ρόδινους σκεπασμένες
τόσο γλυκό το στήθος σου, καλή η καρδιά για μένα
ήτανε κι ακατάλυτα πολλά έχουμε ειπωμένα
σ’ εσπέρες από των θρακιών την αίγλη φωτισμένες.

Το φως του ήλιου, στη θερμήν εσπέρα πόσο ωραίο !
Πόσο η αιθρία είναι βαθειά και δυνατή η καρδιά μου!
Επάνω σου αναγέρνοντας ερωτορήγισσά μου,
το μύρο των αιμάτων σου θαρρούσα ότι αναπνέω,
το φως του ήλιου στη θερμήν  εσπέρα, τόσο ωραίο!

Καθώς ένα μεσότοιχο επύκνωνε το βράδυ
τις κόρες σου τα μάτια μου μαντεύαν στο σκοτάδι
και την πνοή σου ,ώ ηδονές! ώ πίκρες ερρουφούσα
τα πόδια σου τα χέρια σου τ’ αδελφικά εκοιμούσα,
καθώς έναν μεσότοιχον επύκνωνε το βράδυ.

Ξέρω την τέχνη να ξυπνώ στιγμές ευτυχισμένες
τα περασμένα μου αναζώ μέσα στα γόνατα σου,
τις ομορφιές σου, ω που αλλού θα βρω τις λαγγεμένες
παρά στο λατρευτό κορμί και στη γλυκιά καρδιά σου;
Ξέρω την τέχνη να ξυπνώ στιγμές ευτυχισμένες.

Οι όρκοι αυτοί τα μύρα αυτά τ’ αξέχαστα φιλιά μας
τάχα, από βάθη απρόσωπα θ’ αναστηθούν μπροστά μας
καθώς ξανά μεσ’ τους βυθούς των θαλασσών λουσμένα,
στον ουρανό ανεβαίνουνε οι ήλιοι ξανανιωμένοι!
-Ω όρκοι ! ω αρώματα! Ω αξέχαστα φιλιά μας!.

Μετ. Τάκη Μπαρλά

O KOΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΑΜΨΗ

O KOΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΑΜΨΗ

Ο κόσμος είν’ αυτός μια λάμψη που περνά.
Για να γελά τον άνθρωπο δοσμένη
Το γέλιο της χαράς το δάκρυ που πονά
Ψεύτικο φως, σύννεφο, που ευτύς σβήνει αχνά.

Μονάχη αλήθεια ο Ουρανός μας μένει
Ψεύτικα και της δόξας  τα λαμπρά φτερά.
Σαν ήλιου στερνή αχτίδα χρυσωμένη
Κι αγάπη ελπίδα  τόσα κάλλη τρυφερά

Λουλούδια, που τα κόβει ο Χάρος με χαρά.
Μονάχη λάμψη ο Ουρανός μας μένει.
Ναύτες φτωχοί  σ’ άγρια νυχτιά και σκυθρωπή
Παλεύομε σε θάλασσα οργισμένη

Του νου η αχτίδα  φαντασίας η αστραπή
Μικρή μας ρίχνουν στο σκοτάδι αναλαμπή
Μόνη γαλήνη  ο Ουρανός μας μένει.

                                                                        ΘΩΜΑΣ ΜΟΥΡ
                                    (Μετάφραση από το Αγγλικό του Ν. Χατζηδάκη)

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΒΡΑΔΙΝΟ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Εταιρεία Λογοτεχνών

Σας προσκαλεί
στο Φιλολογικό Βραδινό της Δευτέρας
25η Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 7.00 μ.μ.
στην αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης
στο οποίο θα μιλήσει:
Ο Ιατρός και Συγγραφέας
...
Θεοδόσιος Κοτσίρης με θέμα :

«Ατενίζοντας τη ζωή»

Την εκδήλωση θα προλογίσει
και θα συντονίσει
ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών

Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ
ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ
ΜΕ ΘΕΜΑ
«Ο αετός έκανε φως τις αστραπές στα όρη»

Συμμετοχή Ελλήνων και ομογενών της αλλοδαπής
Συμμετοχή με ένα δακτυλογραφημένο εις πενταπλούν ποίημα το οποίο να μην υπερβαίνει τους τριάντα στίχους
χωρίς ψευδώνυμο.
Προθεσμία συμμετοχής μέχρι 30-7-2013
... στον Ταμία κ. Σπύρο Εργολάβο Γούναρη 3 45444 ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Θα απονεμηθούν τρία χρηματικά βραβεία και πέντε έπαινοι στην δημόσια εκδήλωση «ΛΥΡΙΚΗ ΠΑΜΒΩΤΙΣ 2013»
στο Νησί Ιωαννίνων
το Σάββατο 24 Αυγούστου 2013,
με απαγγελίες ποιημάτων που θα διακριθούν.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΑΝΝΑ ΔΕΡΕΚΑ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

  ΤΗΣ «LIBERATION»


«Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.
Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.
Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.
Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.
Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.
Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του «τρελού χρήματος«.
Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα «Δεν πληρώνω» και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.
Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.
Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.
Είναι επίσης το μέλλον μας.

Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!

Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!»

  The shocking article on Greece of the French newspaper Liberation

"No, what happens in Greece, though dramatic, is not a disaster. It is also an opportunity. Because the power of money has, for the first time, exceeded a target rate of previously progressive, thorough and carefully organized destruction of public interest and human dignity.

And in a country so famous for his philosophy of life, the antithesis of the Anglo-Saxon model, and famous for his tireless resistance has brought to the multiple forms of oppression that tried to rein in the.


The Greek does not dance and will never danced on one leg, nor bend slavishly whatever schemes they want him so. He dances with his hands, as if to fly to the stars. Written on the walls what he'd like to read elsewhere. It burns when a bank does not leave longer afford to bake the traditional barbecue. The Greeks are so alive, as the ideology of the deadly threat. And if the Greek and sickened to death at the end always gets up.

Yes, the economy of Europe wanted to create an example. But amid the frustration of hitting the country seemed weaker in the euro area in the extreme violence of the mask fell. It is now more than ever, the time to demonstrate its true face: that of totalitarianism. Why this is really about it. And there is only one answer to totalitarianism: the game, persistent and tenacious, until the battle, if necessary, since jeopardizing the very existence.

We have one world, one life, and values to defend. Everywhere the streets are our brothers, our sisters, our children, our parents, who hit in front of our eyes, even if they are away. Hungry, cold and poname with them. All the hits that we receive equally injure. Every child in Greece who faints at school, invites us to resentment and rebellion.

For the Greeks, it is time to say no, and, for all of us, it's time to support them. Because the Greek people are now leading the battle against economic totalitarianism, everywhere destroying public property, threatening their daily survival, spreading despair, fear and indolence through a war of all against all.

Apart from an emotional anger is defused by destroying the symbols of oppression, develop a clear anger, the fighters who refused to give their very lives for the benefit of the banking mafia and logic, that of "mad money".

In the assemblies of direct democracy, the movement of civil disobedience movement "not pay" and the first experiences of self, a new Greece emerges at this time, it rejects the tyranny of the market on behalf of the people.

We do not know how long it will take for people to free themselves from their voluntary work, but it is certain that, faced with the absurdity of client politics, corrupt democracy, the rule of grotesque cynicism of banksters (bank mafia) will have only the choice -against-all blackmail to manage our affairs ourselves.


Greece is our past.
It is also our future.
Discover with her again!
In 2012 we all become Greek! "

ΔΕΝΔΡΟ ΗΜΟΥΝΑ

 ΔΕΝΔΡΟ ΗΜΟΥΝΑ

Δέντρο ήμουνα κι έσπασα.
Μου σπάσαν όλα τα κλαδιά
γιατί εκεί τρέχανε τα ξεστρατισμένα παιδιά
να παίξουνε τους κρεμασμένους.
Μπορεί δίκαια...
Προκάλεσα με πάθος τη ζωή.
Ασέβησα δυο φορές γιατί τους ήξερα τους Νόμους.
άσκησα την όραση για μακριά
... κι έχασα τα κοντινά μου.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ